PlusProefwerk

Moon (6,5)

Moon in de A'DAM Toren heeft een spectaculaire setting. Maar het eten heeft weinig diepgang, en het menubeleid is onsympathiek.

Het interieur van MoonBeeld Mats van Soolingen

Restaurant Moon heeft zonder enige twijfel het allermooiste uitzicht van Nederland. Op de negentiende verdieping van de voormalige Shelltoren (toch een beetje onze eigen, minder elegante Tour d'Eiffel) draait je tafelje rond de keuken - als de maan rond de aarde.

Een rondje duurt precies een uur. Je ziet de schepen op het IJ en bij helder weer de zee. Je ziet de lichtjes van de bruggen en de zon die ondergaat. De onbedwingbare neiging iemand ten huwelijk te vragen - de aardige ober, desnoods - laat zich met moeite onderdrukken.

Er is een vast menu van vijf (€60) of zeven gangen (€80), en je wordt aangemoedigd daarbij het 'all-in' supplement van veertig euro te nemen: koffie, wijn en water. Tot zover klinkt het allemaal niet slecht, maar tijdens de avond blijkt dat vier tussengerechten in het zevengangen-menu twee aan twee naast elkaar worden geserveerd.

Dit wordt vervolgens uitgelegd als een voordeel voor de gast, die nu "lekker zeven gangen kan eten in de tijd van vijf" en "niet zeven glazen wijn hoeft te drinken".

Onsympathiek
Dat lijken me twee niet-bestaande problemen: een wijnarrangement laat zich eenvoudig verkleinen, en als je tegemoet wil komen aan mensen die niet van een lange zit houden, zou het meer voor de hand hebben gelegen ook een à la cartemenu aan te bieden - dat is er niet.

Dit menubeleid lijkt me dan ook overduidelijk een geldkwestie: na het reserveren krijg je als vroege gast te horen dat je na twee uur en een kwartier in principe weer plaats moet maken voor de volgende shift, en dan is het natuurlijk wel lekker als ook het zevengangenmenu een beetje fluks doorloopt. Onsympathiek.

De gerechten zien er stuk voor stuk beeldig uit - we zien het legertje twintigers in de keuken druk in de weer met pincetten, modieuze ingrediënten en allerlei soorten bloemetjes, die ook op alle gerechten opduiken - maar één en ander ligt soms meer voor het zicht of voor het idee op het bord, dan voor de smaak.

Ruw en zurig
Het is een euvel dat we vaker tegenkomen: gerechten lijken op de tekentafel bedacht, waarbij ingrediënten zijn gereduceerd tot zuurtjes, zoetjes, krokantjes en kleurtjes die vervolgens op een nogal formalistische manier tot een gerecht worden gedresseerd. Dit maakt ze doorgaans niet per se slecht, maar wel weinig spannend.

Hiske VersprilleBeeld Steven Dahlberg

Zo heet het voorgerecht met coquille 'Tiger Milk' - naar de momenteel nogal hippe Peruaanse ceviche-­marinade van citrus en peper. De in drieën gesneden ­coquille is inderdaad enigszins gegaard in zuur - zoals dat bij ceviche met vis gebeurt - maar wordt vervolgens niet geserveerd met die marinade, maar met zoet groene-­appelijs, radijs, wasabi, sesamzaadjes en veel citruszest - het effect is vooral dat je je afvraagt waarom die coquille toch zo ruw en zurig is.

In het gerecht van kreeft met minestrone kan ik de combinatie met basilicumolie en tomaat nog wel volgen, maar ik begrijp werkelijk niet waarom er twee plakjes ­ingemaakte pompoen bij zijn gelegd, en een dikke schijf komkommer zoals ik die normaal gesproken tussen mijn boterham met pindakaas doe - behalve dan omdat oranje en felgroen het wel leuk doen bij het rood van de kreeft.

Gigantisch effectief
De zeebaarstartaar ligt in een smakelijke vinaigrette die is gemaakt van geroosterde wortel met korianderolie, met bovenop gebrande minimais, stukken avocado en een stuk weezoete wortelkaramel zo groot als een ansichtkaart. De tartaar zelf is nauwelijks aangemaakt en van de vis proeven we nagenoeg niks.

Best
Het gerecht van aardappel-mousse, truffel en eidooier is niet per se origineel, maar duivels effectief

Minder
Veel gerechten lijken op de tekentafel bedacht, met ingrediënten die er alleen maar liggen voor de kleur of voor het idee

Opvallend
De tafeltjes van Moon draaien elk uur een volledig rondje om de toren – het uitzicht over de stad is fenomenaal

Wel een voltreffer is het kopje met aardappelmousse, eidooier, sambai-azijn en zomertruffel dat naast het buikspek komt: de combinatie van luxueus lopende dooier en comfortabele aardappel met truffel is niet origineel, wel gigantisch effectief.

Ook de vleesgerechten bekoren best: de pork belly met dashi, miso en shiitake is prima, net als het hoofdgerecht van kalfshaas in een kruim van groene mosterd en pistache.

Diepgang
Maar het feit dat de vleesmijder hier gewoon een stukje gebakken vis krijgt in verder precies dezelfde gerechten zie ik weer als een symptoom van dat teken­tafeldenken: alsof ingrediënten niet belangrijk zijn, zolang het gerecht maar klopt. Een denkfout.

Het dessert is een volledig zilvergespoten chocoladetaartje met yuzu, mango en sinaasappelijs - iets te zoet, maar wel oké.

Aan hoogte ontbreekt het niet bij Moon, wel aan diepgang. En een avond op de toren draait daardoor nu nog meer om het prachtige uitzicht dan om de keuken.

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Moon
Overhoeksplein 3
1031 KS Amsterdam

ma-zo vanaf 17.00 uur

020 2376311
restaurantmoon.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden