Plus Mijn Amsterdam

Monique des Bouvrie: ‘I Amsterdam-letters staan voor saamhorigheid’

In de rubriek Mijn Amsterdam vertelt elke week een (on)bekende Amsterdammer over zijn of haar favoriete plekken in de stad. Deze week: Interieurontwerper Monique des Bouvrie (56).

‘De I amsterdam-letters staan voor saamhorigheid. Althans, dat is míjn gevoel erbij.’ Beeld Dingena Mol

Restaurant

“Izakaya in de Albert Cuypstraat. Ik ben hartstikke fan van de Oosterse keuken. Het is prachtig om te zien hoe die chefs met zo veel passie aan het koken zijn. Ik hou daarvan: mensen die bedreven met hun ambacht bezig zijn. En het eten is superlekker.”

Mooiste plein

“Het Amstelveld. Ik vind het een heerlijk hoekje Amsterdam, er hangt goede energie. Daar ben ik heel gevoelig voor. Het is er ook nooit hysterisch druk. Ik kom daar vaak op zaterdagochtend en denk dan: het voelt fijn hier.”

Het Amstelveld. Beeld Floris Lok

Café

“Bar Mimi, in Oud-West. Ik krijg daar eens per week Franse les van een vriendin. Dat betekent dus een uurtje Frans spreken terwijl we een wijntje drinken. Onze kinderen wonen er ook in de buurt, dus we komen er geregeld.”

Ik voel me Amsterdammer, omdat

“Ik ben zo’n vijf keer per week in Amsterdam, doe er bijna alles. Ik woon in Naarden en wil daar nooit meer weg. Heerlijk in de natuur, maar ik ben zo in de drukte van de stad. Die reuring heb ik nodig, anders zou ik gek worden.”

Museum

“Ik denk al tig jaar: ik moet naar het Anne Frank Huis. Maar er staat altijd zo’n lange rij, het is er nog nooit van gekomen. Het staat nog steeds op de agenda, maar daar staat het al honderd jaar.”

Mooiste monument

“De I amsterdam-letters. Gelukkig zijn ze nog niet definitief verdwenen uit het straatbeeld. Het staat voor saamhorigheid in de stad. Althans, dat is míjn gevoel erbij. Iedereen mag er zijn mening over hebben, maar dat het te veel toeristen zou aantrekken, daar geloof ik niet in.”

Favoriet vervoermiddel

“De benenwagen. Ik ben altijd aan het racen, daar hou ik van, dat zit in mijn aard. Hup, auto in en gaan. Maar regelmatig moet ik stukken door de stad lopen en dat geeft me veel rust. Als je loopt, ga je dingen anders ervaren – je kijkt anders. Het is echt even relaxen.”

Buurt

“De Jordaan. Weer door die energie. Het is zo gezellig. Leuke restaurantjes, prachtige kleine huizen, biologische markt. Een bakker met heerlijke appeltaart. En een die browniekoekjes verkoopt. Warm, hè? In zo’n trommeltje krijg je ze dan mee.”

Relaxen

“Op het bootje in Amsterdam. Wat is er nou beter dan in een drukke stad op een bootje varen? Wijntje erbij, prachtig.”

Boodschappen

“De biologische markt in de Jordaan. Er is daar bijvoorbeeld een kraam die alles vers verkoopt. Van die verveine die je direct moet gebruiken, anders liggen de kruiden een dag later verlept in je koelkast. De markt is elke zaterdag. Ik ga maar zelden, want ik werk soms iets te veel. Maar af en toe neem ik de ochtend vrij en ga daar dan gezellig met iemand naartoe. Dan heb ik een heerlijk half dagje gehad.”

De biologische markt in de Jordaan. Beeld Dingena Mol

Speciaalzaak

“Kaashuis Tromp. Ze hebben daar oneindig veel kaas. Geitenkaas, kaas met sambal, truffel, brandnetel: noem maar op. Ik ben een geitenkaasliefhebber. Hollandse kazen mag ik eigenlijk niet vanwege mijn gezondheid, maar ik ga vaak over de schreef. Ik kan het niet laten.”

Kaashuis Tromp. Beeld Dingena Mol

Liedje

“Amsterdam van Jacques Brel. Wat een prachtig nummer. Ik ben liefhebber van de Franse taal en van Franse chansons. Jacques Brel zingt dat nummer zo waanzinnig. Er komt zo veel gevoel naar boven. Ik hoorde het lang geleden voor het eerst voorbijkomen en het is altijd blijven ­hangen.”

Sporten

“Dat is voor mij de Amsterdam City Swim. Ik vond dat pittig, maar vooral heel leuk om eens te doen. Ik heb daar weken voor getraind. Afgelopen jaar kon ik niet meedoen vanwege een gebroken ruggenwervel, maar ik zou hem graag nog eens willen zwemmen.”

Leukste herinnering

“De ontmoeting met mijn man Jan, 32 jaar geleden. In Brasserie van Baerle. Ik zat daar met een vriendin, hij met een vriend. Ik bood hem een drankje aan, van het een kwam het ander. Vanaf dat moment zijn we in elkaars leven gebleven. Ik weet alles nog tot in detail: wat we droegen, waar we zaten. Die brasserie bestaat nog en er is nauwelijks iets veranderd. Zo nu en dan gaan we er samen een hapje eten.”

Brasserie van Baerle. Beeld Dingena Mol
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden