Lara en Milen.

PlusOuder en Kind

Moeder Milen & dochter Lara: ‘Met mama ben ik heel blij’

Lara en Milen.Beeld Harmen de Jong

Lara (7) turnt twee keer per week. Als ze later groot is, wil ze turnster worden. Haar moeder Milen (44) herkent het gemak waarmee haar dochter beweegt. ‘Ik heb vroeger op hoog niveau getafeltennist.’

Xandra van Gelder

Milen van Boldrik (44)

“Als wij wandelen, loopt Lara niet naast ons, maar huppelt ze en maakt ze achter elkaar radslagen en flikflaks. Ze is heel relaxed met haar lichaam. Ze leert snel nieuwe sporten, kon al jong fietsen en nu is ze een enthousiaste turner.

Dat gemak met bewegen herken ik. Ik heb op hoog niveau getafeltennist. Daar ben ik abrupt mee gestopt toen mijn ouders naar Amerika verhuisden. De cultuurschok van een Nederlandse middelbare school naar een Amerikaanse high school was enorm.

Omdat ik dat zelf zo moeilijk vond, zal ik niet snel verhuizen als mijn kinderen al wat ouder zijn. Als we het toch overwegen, zou ik met ze overleggen. Ik vind het belangrijk om Lara serieus te nemen en haar inbreng te erkennen. Als ze iets doet wat ik niet goed vind, zeg ik het en praten we erover. Ik geloof niet in straffen en belonen.

Ik wil mijn kinderen zo sterk mogelijk maken en ik denk dat je dat doet door ze de kans te geven zichzelf te zijn, inclusief kleine imperfecties. Lara heeft bijvoorbeeld niet altijd zin om bezoek een hand te geven. Dan moet ik me wel eens verbijten. Ik wil wel dat ze hallo zegt, maar een hand geven, hoeft niet. Ze hoeft ook niet altijd te glimlachen.

We zijn niet streng, maar schermtijd is wel een ding. Lara is dol op filmpjes kijken, daar kan ze heerlijk in wegdromen. Daar paal en perk aan stellen geeft wel strijd.

Lara is gevoelig, ze heeft tijd nodig om wat ze meemaakt te verwerken. Dat doet ze het liefst door in haar eentje te spelen. Met Playmobil speelt ze hele scènes uit haar leven na. Ze is beslist geen allemansvriend, ze kiest haar vrienden zorgvuldig.

Op de opvang is ze, toen ze pas vier maanden was, bevriend geraakt met een andere baby. Die is ondertussen onze buurjongen. We hebben een gat in de heg – zoals bij Jip en Janneke – en ze spelen vaak samen. Het lijkt me heerlijk om naast je beste vriend te wonen.

We wonen midden in Centrum, pal achter De Nieuwe Kerk. Je verwacht het misschien niet, maar alleen al in onze steeg wonen veel gezinnen met kinderen. We vormen een hechte gemeenschap. Ons huis gekocht hebben we gekocht in een tijd dat het nog betaalbaar was. Nu kunnen alleen rijke mensen zich een huis permitteren, dat maakt de stad zeker niet leuker.

Lara kan prachtig tekenen. Ze heeft echt talent, misschien zit dat in haar genen want haar opa is kunstenaar en ook haar vader is creatief.”

Lara Koppers (7)

“Voor ik naar bed ga, leest mama voor uit Rebelse meisjes, dat gaat over vrouwen die lang geleden leefden.

Als ik acht word, krijg ik een konijn en dan gaan we het speelhuis in de tuin verbouwen tot een huis voor het konijn. Papa kan alles met gereedschap. Ik hoop dat ik een sneeuwwit konijn krijg, dat is mijn lievelings.

In de tuin liggen geluksstenen waar ik dingen mee bouw. Dat zijn mooie stenen die mijn ouders op reis gevonden hebben. Ze zijn in Japan geweest, maar toen zat ik nog in de buik, dus daar heb ik niets van gezien.

Met mama ben ik heel blij. Ze houdt heel veel van ons en ze speelt grappige spelletjes. Dan gaat zij ver weg staan, rennen wij naar haar toe en springen in haar armen en dan geeft zij ons allemaal knuffels. Ze kan ook super goed blind typen. En ze kan heel goed tafeltennissen. Vroeger was ze bijna kampioen. Omdat ze naar Amerika ging, is ze gestopt. Dat vind ik heel zielig voor haar.

Mijn ouders zijn niet streng. Er is één regel: we mogen op schooldagen geen filmpjes zien. Dat vind ik niet fijn. Ik wil eerst heel lang buitenspelen en dan tekenen of een filmpje kijken. Mijn vriend mag wel elke dag kijken. Ik kijk wel eens bij hem, maar dat weten mijn ouders niet. Mijn beste vriend zit bij mij in de klas en hij woont naast me. We spelen vaak op straat, en bij de winkel aan de overkant krijgen we altijd iets lekkers.

Ik turn twee keer per week. Als ik groot ben wil ik turnster worden. Vroeger zat ik op ballet, toen wilde ik ballerina worden. Turnen is knapper en leuker. Ik leer graag nieuwe dingen.

Mijn zusje is bijna hetzelfde als ik, maar ze kan niet zo goed tekenen. Als zij een tekeningen maakt, zeggen mijn vader en moeder dat het prachtig is, maar dat klopt niet.

Mijn opa is schilder. In zijn atelier leert hij mij schilderen met zijn minst dure verf. Hij heeft laten zien hoe ik mezelf kan tekenen. Dat wist ik al, maar hij heeft me geholpen met armen en benen, die vond ik nog moeilijk.

Ik wilde heel graag gaatjes in mijn oren, maar ik durfde niet. Mama is meegegaan. In de winkel ging ik op een stoel zitten en bij elk oor stond een mens met een nietpistool. Ik was heel zenuwachtig. Mama hield mijn hand vast. Toen het klaar was zei ze: dat heb je goed gedaan, je bent heel knap.”

Milen van Boldrik (44), secretaris NVJ
Joes Koppers (45), ontwerper
Lara Koppers (7), groep 4 De Burght
Cato Koppers (4), groep 1 De Burght

Milen van Boldrik, Joes Koppers, Lara en Cato wonen in een huis in het Centrum.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden