Plus Proefwerk

Marits Eetkamer: Lief en prettig, maar te licht (7)

Een bezoek aan Marits Eetkamer voelt als op visite gaan bij fijne en stijlvolle nieuwe vrienden. Het veganistische menu is mooi en met aandacht bereid, maar we missen spanning, diepte en rijkdom.

Marits Eetkamer Beeld Eva Plevier

In mijn begintijd als kok draaide ik naast mijn werk in de echte horeca een huiskamerrestaurant. Eens per maand at er dertig man bij ons thuis, wat nét paste zolang iedereen zat. Mijn vrouw en schoonzus bedienden.

Het waren fijne avonden, met blije gasten die snel vrienden werden van ons en van elkaar. Door het vaste menu was er geen plan B als ik fouten maakte, door de open keuken niets om me achter te verstoppen. De term naked chef kreeg diepere betekenis, en soms mis ik die tijd nog.

Een volwassen welkom
Sindsdien heb ik een zwak voor huiskamerzaken, en Marits Eetkamer stelt bij binnenkomst zeker niet teleur: een prachtig ingerichte ruimte met elegant, maar ontruttig meubilair, een jaloersmakende serre en een pijpenla van een keuken, waarin een mooi grijzende chef geconcentreerd aan het werk is.

De mevrouw die ons bedient - niet Marit zelf, maar een vriendin - heeft een oprechte en zorgzame aanwezigheid. Met liefde worden bediend door iemand die de vijftig is gepasseerd, kan me niet vaak genoeg overkomen.

Van de kleine wijnkaart bestellen we een fles Conestabile Bianco uit Umbrië, een zonder toegevoegd sulfiet geproduceerde blend van malvasia en trebbiano (€37) die zowel zuiver als op het randje van saai is. Qua menu kiezen we voor vijf gangen, wat 43,00 euro kost (vier gangen is €38; drie €31).

De ribeyetest is een grapje dat vaak voorbijkomt wanneer we diervrij uit eten zijn. Als je na zo'n maaltijd nog zin hebt om elders een gegrilde ribeye met béarnaise te bestellen, mist er tóch iets, en de eerste gang van ons menu brengt die wens een stapje dichterbij. De venkelsoep met gerookte amandelmelk, citrusvinaigrette en atsinacress (anijzige miniblaadjes) is verfijnd en overduidelijk van mooie producten bereid, maar hij mist diepte, rijkdom en zout.

Niet gek
Gang twee is gegaarde witlof op rauwe roodlof met pompoencrème, gezuurde pompoen, zwarte olijven, pompoenpitten en pomelodressing. De smaken werken goed samen - die mooi grijzende chef is echt niet gek - maar de gegaarde witlof is koud en niet heel gaar, laat staan dat hij zou zijn aangebakken voor een bittertje, een wat donkerder smaak op deze koude avond. Weer missen we warmte, vulling.

Best
De ravioli met vulling is vakkundig gemaakt, de knolselderij-jus en gezuurde rode ui erbij werken als een trein.

Minder
Bij het hoofdgerecht van gebrande prei met peterseliewortel breekt het gebrek aan rijkdom en diepte in de smaken van het menu ons op.

Opvallend
Op de entresol in het midden van de hoge ruimte staat het bed waarop Marit sliep toen ze hier nog woonde. Het heeft iets mausoleumachtigs.

Het eerste en enige wat we proeven dat in de buurt van écht bevredigend komt (gang drie) is ravioli met palmkool en zoete bataat in een jus van geroosterde knolselderij met zuur aangemaakte rode ui en walnoot. Goed uitgevoerd, en de toevoeging van de ui is een heel gelukkige.

Met geblakerde prei worden we tegenwoordig doodgegooid, maar we klagen niet, want het is geweldig spul. Het idee is dat je een prei zó verhit dat de buitenste laag blakert en de binnenste lagen garen. Daarna pel je het zwart weg en heb je een zalige hartige groente die zoet en licht bitter heeft.

Bij Marits wordt melding gemaakt van 'gebrande prei' en zo zien de stukken bij ons hoofdgerecht er ook uit: nétgare prei die kort met een gasbrander is verhit.

Gilles van der Loo Beeld Oof Verschuren

Geblakerde prei was hier meer op zijn plek geweest. Verder op het bord: geroosterde peterseliewortel, niet heel warme friszure puree van gele wortel, en één heerlijke gepekelde oesterzwam (misschien ook omdat hij als enige op smaak is). Als smaakmakers zijn er dilleolie en jus van prei en zeewier. We missen diepte in de smaken, spanning. Hartigheid.

Best gek
Alsof de kok dit zelf ook doorheeft wordt een schaal gebakken aardappels met boletenpoeder en gezuurde gepureerde veldsla als bijgerecht geserveerd. Best gek, voor een restaurant met groente als uitgangspunt, om vrijwel smaakloze aardappels te kiezen en ze na het koken ook niet bruin te bakken.

Als dessert een sticky-toffeepudding met karamel-balsamicoijs, amandelkruim en duindoornlak. De textuur van het ijs is gezien de afwezigheid van ei of zuivel echt geweldig, maar het heeft weinig smaak, en de sticky-toffee is best goed, maar mist de rijkdom die hem voor velen zo'n guilty pleasure maakt.

Lieve zaak
We vinden Marits een lieve en prettige zaak, waar je voor een goede prijs verzorgd kunt eten (normale inkoop-verkoopverhoudingen gaan bij veganis­tische zaken natuurlijk niet op), maar we missen bij vrijwel elke gang de rijkdom die andere veganistische zaken wél aan hun gerechten weten mee te geven. Voor de ribeyetest zijn ze helaas gezakt.

Vorige proefwerken:
Deer Mama (7,5)
Parallel (8+)
China Sichuan Restaurant Zeedijk (6,5)


Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Marits Eetkamer
Andreas Bonnstraat 34H, 1091 BA Amsterdam

open: do-za vanaf 18.00 uur

020-7763864
www.maritseetkamer.nl

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.

Ook leuk: volg @pshetparool op Instagram.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden