PlusOuder en kind

Marian en dochter Rachaila: ‘Het overleven van een natuurramp was een levensveranderende ervaring’

Marian met haar dochter Rachaila. ‘Ik geloof heel sterk dat Rachaila’s ziel mij heeft mij uitgekozen om haar moeder te zijn.’
  Beeld Harmen de Jong
Marian met haar dochter Rachaila. ‘Ik geloof heel sterk dat Rachaila’s ziel mij heeft mij uitgekozen om haar moeder te zijn.’Beeld Harmen de Jong

Marian (56) voedde Rachaila (30) alleen op. In 2017 emigreerde Rachaila naar Sint Maarten, maar toen haar moeder haar kwam opzoeken raasde de allesverwoestende orkaan Irma over het eiland. ‘Dat we dat samen hebben doorstaan heeft onze relatie nog sterker gemaakt.’

Sara Luijters

Marian Schutten (56)

“Ik heb Rachaila alleen opgevoed. Dat heeft ervoor gezorgd dat onze band heel hecht is. Sinds vier jaar woont ze, vanwege de krappe woningmarkt, weer thuis. Inmiddels zijn we meer roomies dan moeder en dochter. Ik verwachtte altijd dat ze mij hielp. Vanaf haar derde jaar gaf ik haar taakjes – die ze vol trots uitvoerde – zoals de postbus openen beneden. Rachaila was altijd een heel makkelijk kind. Ze voedde zichzelf op. Ik gaf duidelijk mijn grenzen aan, maar daarbinnen was niet snel iets te gek. Ik liet haar echt kind zijn.

Ik ben hier in de Spaarndammerbuurt geboren en getogen. Tegenwoordig wonen we hier op stand, maar vroeger was het een echte volksbuurt. Ze noemden het de ‘Moord en brandbuurt’.

Mijn ouders hadden er een kroeg, en de hele familie woonde hier – nu nog steeds. Mijn jeugd was heel beschermd. Ik mocht niet onder het viaduct door en mijn ouders wisten altijd via klanten wat ik uitspookte. Voor Rachaila wilde ik wel hetzelfde warme familiegevoel, maar ik gunde haar meer vrijheid om te doen wat ze wilde en om de wereld in te trekken.

Toen ze in 2017 naar Sint Maarten emigreerde, voelde het alsof er een deel van mijn lichaam geamputeerd werd. Tot ik zag hoe gelukkig ze daar was; Rachaila is een stadsmens, maar óók een echt eilandmeisje. Ik heb haar daar opgezocht, maar na vier dagen raasde de allesverwoestende orkaan Irma over het eiland. Het was verschrikkelijk, niets stond meer overeind. Te midden van alle chaos, ontfermde ik mij over een hondje. Toen we na acht dagen konden terugkeren naar Nederland, smokkelde ik het hondje mee het vliegtuig in. Ze woont nog steeds bij ons.

Hoewel dit een traumatische ervaring was, ben ik blij dat we het samen hebben meegemaakt. Voor ons allebei was het overleven van de natuurramp een levensveranderende ervaring. De les die ik hieruit trok, is dat je uit alle nare dingen toch ook een lichtpuntje kan halen en écht moet gaan voor wat je wil in het leven.

Ik ben hierdoor naast mijn massagewerk een eigen praktijk begonnen waar ik energetisch werk doe, en Rachaila is bewegingstherapie gaan studeren. Via haar Instagramaccount inspireert ze vrouwen om van zichzelf te houden en ze geeft hoelahoep- en twerk after work-lessen. Ik geloof heel sterk dat Rachaila’s ziel mij heeft mij uitgekozen om haar moeder te zijn, en daar ben ik haar intens dankbaar voor.”

Rachaila Isenia (30)

“Bij ons thuis was het een beetje anders dan bij de meeste andere gezinnen. Als ik naar de rollerdisco wilde, maar er nog te jong voor was, mocht ik in de woonkamer skaten. En als het regende, bouwde mijn moeder de badkamer om tot zandbak, of mocht ik stoepkrijten op de vloer.

Als we samen gingen skeeleren, stopte ze een kussentje in mijn maillot als bescherming tegen het vallen, maar verder moedigde ze me juist aan om op mijn bek te gaan, want van vallen en opstaan leer je het meeste. Mijn moeder stimuleerde me altijd om nieuwe dingen te ervaren en het kind in mezelf te blijven omarmen, wat nu goed tot uiting komt in mijn werk als hoelahoep- en twerkinstructeur.

Ik heb altijd een groot verantwoordelijkheidsgevoel gehad en ik was lang een people pleaser. Dat heeft met de afwezigheid van mijn vader te maken, die ik nooit echt heb gekend. Ik ben opgegroeid in een onvervalste Amsterdamse familie, maar mijn vader komt van Curaçao. Van zijn culturele achtergrond, die ook zeker onderdeel van mij is, kreeg ik thuis niets mee. Dat vond ik weleens lastig.

Ik ben heel blij dat mijn moeder ervoor heeft gezorgd dat ik heel close ben met mijn halfzus, ook een dochter van mijn vader, die net als ik alleen met haar moeder woonde. We kwamen bij elkaar over de vloer en deden vaak dingen met zijn vieren. Nog steeds zijn mijn zus en ik vier handen op één buik.

In mijn puberteit ben ik op zoek gegaan naar mijn roots. Op mijn vijftiende vloog ik alleen naar Curaçao, waar mijn zus toen al bleek te zijn. We werden met open armen ontvangen door onze familie daar. Alles viel voor mij toen op zijn plek. Die reis heeft me een perspectief op mijn eigen familiegeschiedenis gegeven én op de koloniale geschiedenis van Nederland en de Antillen.

Mijn moeder is een enorme doorpakker. Als iets niet linksom lukt dan probeert ze het rechtsom, ze geeft nooit op. Daarin is ze echt mijn voorbeeld. Het is ook geen toeval dat we werk doen in dezelfde richting. Ik ben alleen meer met het lichamelijke aspect bezig en mijn moeder meer met het spirituele.

Dat we samen de orkaan hebben doorstaan, heeft onze relatie nog sterker gemaakt. Niet alleen de zonnige momenten vormen je in het leven, juist van de stormen leer je het meeste.”

Marian Schutten (56), energetisch massagetherapeut
Rachaila Isenia (30) creative healing facilitator via @rachailaa

Ze wonen samen in de Spaarndammerbuurt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden