PlusOuder & kind

Makar over zijn moeder: ‘Mannen kijken naar haar, dat vind ik irritant’

Sinds kort verdiept Makar (12) zich in de Wim Hofmethode: als hij in ijswater zwemt, wacht zijn moeder Elise bezorgd aan de kant. ‘Ik doe mijn best om het los te laten, maar bij 25 graden wil ik de jongens nog het liefst in een skipak naar school sturen.’

Makar en Elise. Beeld Harmen de Jong
Makar en Elise.Beeld Harmen de Jong

Elise Marseille (45):

“Makar is altijd heel avontuurlijk geweest, hij klauterde en klom overal op. Als we even niet opletten waren we hem kwijt, dan sloeg de schrik me om het hart.

Ik heb het moederschap niet altijd eenvoudig gevonden, er waren periodes dat ik ernstig aan mezelf twijfelde en heel onzeker was. Ik bak er niks van, dacht ik. Ik ben heel zorgzaam, maar ik kan daarin nogal smothering zijn. Ik doe mijn best om het steeds meer los te laten en er minder bovenop te zitten, maar als het 25 graden is, wil ik de jongens nog het liefst in een skipak naar school sturen. Makar draagt graag alleen een T-shirt, ook als het ijskoud is buiten. Sinds kort verdiept hij zich in de Wim Hof­methode, hij leest het boek en hij heeft deze winter ook al buiten gezwommen. Ik sta dan te bibberen met een handdoek aan de kant.

Misschien zijn het de Oekraïense roots, hun vader komt daarvandaan; wakduiken is daar heel normaal. Ik heb een keer meegedaan met de ademhalingsoefeningen van Wim Hof, maar ik werd er alleen maar ­duizelig van. Om me goed te voelen dans ik liever in de woonkamer, of ik ga hardlopen – om de dag vijf kilo­meter. Makar zit op atletiek en soms rent hij met me mee.

Drie jaar geleden zijn we gescheiden, sindsdien zijn ze om de week bij mij en bij hun vader. Als ze op donderdag weer bij mij komen zorg ik dat hun kamers zijn opgeruimd, hun bedden en kleren schoon, en dat de koelkast gevuld is. Ik wil dat ze zich hier veilig voelen. Bij mij kan heel veel, ze moeten heel weinig, ik heb een paar principes en dat weten ze: behulpzaam zijn, met respect omgaan met andermans spullen, elkaar en de omgeving. Als ik met tassen vol boodschappen beneden sta en ik bel, dan komen ze me altijd ­helpen.

Makar houdt van koken, als hij in de keuken staat ben ik zijn assistent. Het is een leuk moment om samen te praten. De jongens weten dat ze alles aan me kunnen vertellen en ik deel ook dingen over mezelf. Door open te zijn hoop ik ze uit te nodigen om ook iets over zichzelf te vertellen. Tot nu toe lukt dat best aardig, vooral Makar is heel open. Soms krijg ik opeens ­ongevraagd een update, maar als ze er geen zin in hebben, respecteer ik dat ook.”

Makar Vitte (12):

“Ik vraag mama wel eens waarom ze op hakken, in een strakke broek en met make-up op naar de Albert Heijn gaat. Mannen kijken vaak naar haar, dat vind ik irritant. Ze gaat ook naar kostuumfestivals met elvenoren op: why?! Ze heeft net een nieuwe tatoeage laten zetten, een zeemeermin met een doodshoofd ernaast, daar heb er geen problemen mee. Ik vind het ook wel leuk dat ze de namen van mij en mijn broer in het Cyrillisch op haar rug heeft laten tatoeëren.

Zelf zegt ze dat alles al zo grauw en middelmatig is, en dat haar kleding, make-up en tatoeages een manier zijn om het leven te vieren. Ze zegt ook vaak: ‘Ik ben 45 en ik doe wat ik zelf wil!’ Daar plagen mijn broer en ik haar vaak mee.

Mama is heel lief en makkelijk, maar ze heeft soms ook een kort lontje. Ze kan écht niet tegen rommel, maar we houden onze kamers eigenlijk netjes uit onszelf. Na de scheiding merkte ik dat het minder goed met haar ging en dat ze veel stress had. Ze wilde ons beschermen door te doen alsof er niks aan de hand was, maar ze had er juist over moeten praten, dan hadden we haar kunnen helpen.

Vroeger mochten we op zondagen niet op een scherm; echt een onzin-regel. Ouders denken dat gamen of youtuben niet goed is voor kinderen, maar het is juist iets sociaals en je kunt er veel van leren. Meer dan op school, vind ik. Als ik meer over iets wil weten, zoals programmeren, zoek ik het op via YouTube.

Over de Wim Hofmethode heb ik ook eerst informatie gevonden via YouTube, daarna heb ik zijn boek besteld. Sinds ik koud douche, ademhalingsoefeningen doe en in koud water zwem, voel ik me heel relaxed.

Corona heeft niet heel veel effect op me, behalve dat we niet meer kunnen reizen, dat vind ik vreselijk. Als ik hier naar buiten kijk word ik verdrietig, liever ben ik in het buitenland dan hier. Met mijn vader gingen we altijd skiën, ik zou later wel freestyle skiër willen worden. Met mama ­hebben we een canyoningvakantie

in Italië gedaan: we sprongen van ­rotsen in het water, gingen abseilen en kayakken. Ze vond van een rots van drie meter springen al eng, maar ze deed het allemaal wel, dat vond ik heel dapper.”

Ook samen in Het Parool? ouderenkind@parool.nl

Elise Marseille (45), office manager AVL- Nederlands Kanker Instituut
Lubomir Vitte (16), 4 havo, Pascal ­College
Makar Vitte (12), 2 havo, Pascal ­College

Elise, Lubomir en Makar wonen in een koopappartement in Zaandam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden