PlusMijn Amsterdam

Maarten Beucker Andreae: ‘Dat je ’s morgens over de Amstel vaart – beter wordt het niet’

Maarten Beucker Andreae (48) is mede-eigenaar van Fosbury & Sons in het voormalig Prinsengrachtziekenhuis. Hij kan niet zonder zijn sloep en serveerde ooit zijn eigen burger bij Freddy’s Bar in Hotel De L’Europe.

Maarten Beucker Andreae met zijn favoriete vervoermiddel. Beeld Nina Schollaardt
Maarten Beucker Andreae met zijn favoriete vervoermiddel.Beeld Nina Schollaardt

Mijn buurt

“Honderd procent het centrum, waar ik al twintig jaar woon en werk. Mijn dochter van vijftien is geboren op de Nieuwmarkt, mijn zoon van dertien op de Herengracht en sinds vier weken heb ik nog een zoontje, geboren op de Achtergracht. Toen ik op de Kloveniersburgwal woonde, wilde iedereen die langskwam een tourtje over de Wallen. Dan eindigden we steevast in La Vie en Proost, die striptent. Maar dat is echt ages ago. Inmiddels woon ik al tien jaar op de Achtergracht; heel rustig en toch midden in de hectiek waar ik van hou.”

Eerste keer in Amsterdam

“Ik ben in Leiden opgegroeid, maar ging rond mijn elfde regelmatig met vriendjes naar Rodolfo’s op de Sarphatistraat, toen de beste skatewinkel van Nederland. Hun mooie, arty decks konden we natuurlijk niet betalen, dus meestal gingen we met alleen een rolletje griptape naar huis. Kon je alsnog je eigen board pimpen.”

Standbeeld

“De omgevallen boom op het Frederiksplein. Die ligt er ter nagedachtenis aan Wally van Hall, de bankier van het verzet. Voor wat hij allemaal heeft gedaan om het verzet te kunnen financieren, heb ik zo veel ontzag. Drie maanden voor het einde van de oorlog is hij alsnog opgepakt en gefusilleerd. Mijn kinderen gebruikten die boom als een soort klimrek, dat vond ik een ontroerend beeld.”

Het gedenkteken voor Walraven van Hall door Fernando Sánchez Castillo op het Frederiksplein. Beeld Nina Schollaardt
Het gedenkteken voor Walraven van Hall door Fernando Sánchez Castillo op het Frederiksplein.Beeld Nina Schollaardt

Restaurant

“Ik vind alle restaurants een feest, eigenlijk draaien al mijn vriendschappen om eten. Een echt pareltje is Umeno in Zuid, het eerste Japanse restaurant van Nederland. Je móét reserveren, want er zijn maar een stuk of twaalf stoelen. De leukste plek is aan de bar, waar chef Atsu alles voor je neus bereidt. En wat hij maakt is pure perfectie. Als je van tevoren belt, kun je zijn omakase bestellen, waarbij hij een speciaal menu inkoopt. Dat is zó lekker, ik kan dan wel janken van geluk.”

Japans restaurant Umeno. Beeld Nina Schollaardt
Japans restaurant Umeno.Beeld Nina Schollaardt

Uitgaan

“Vroeger ging ik heel veel uit, het liefst naar Club 11 en Trouw. Voor corona vond ik Radio-Radio helemaal te gek, op de Westergas. Nu kan ik niet wachten om weer naar grote concerten te gaan in de Melkweg en Paradiso. Het mooiste wat ik daar zag, was het verrassingsconcert van Prince in 2011. Toen ik die ochtend het gerucht hoorde dat hij daar zou optreden heb ik meteen twee mensen gevraagd voor me in de rij te staan; zelf moest ik werken. Uiteindelijk kon ik over het hek klimmen en stond ik helemaal vooraan. Het was fantastisch.”

Mooiste herinnering

“Het concert van Underworld in het fietstunneltje onder het Rijks tijdens ADE in 2017. Die kaarten waren heel moeilijk te krijgen, maar een maat van me had de ­jongen van de organisatie ontbijt op bed gestuurd. Zo’n harde tunnelrave onder De Nachtwacht; dat dat hier gewoon kan, vind ik echt het toonbeeld van creatief ondernemerschap. En het was zo cool. We stonden de hele avond rond een gele kliko, ons eigen vippodium, waarop we steeds mensen uitnodigden om te dansen.”

De fietstunnel onder het Rijks. Beeld Nina Schollaardt
De fietstunnel onder het Rijks.Beeld Nina Schollaardt

Favoriet vervoermiddel

“Toen ik voor het eerst vader werd, ging ik een huis bekijken op de Groenburgwal. Om me te overtuigen, zei de verkoper dat ik de sloep voor de deur erbij zou krijgen. De volgende dag ging ik terug en zei ik: ‘Het huis wordt ’m niet, maar ik koop wel graag je boot.’ Dat was de beste aanschaf ooit. Ik ben er vanaf de Kloveniersburgwal jarenlang mee naar mijn werk gegaan. Het is de ultieme vrijheid. Dat je ’s morgens met een koffietje achter het roer staat en dat laatste stukje over de Amstel vaart – beter wordt het niet.”

Café

“Freddy’s Bar in Hotel De L’Europe, zo’n lekkere oude hotelbar. Ze hebben er nog een pianist in dienst en maken heel goede cocktails. De nieuwe directeur heeft het hotel in zijn eerste jaar fantastisch verbouwd. Toen iedereen door corona thuiswerkte, ging hij op zijn werk wonen. Briljant. Een paar jaar geleden heb ik met twee vrienden, net als ik burgerliefhebbers, de perfecte hamburger ontwikkeld: een soort Coca Cola-formule van vlees. We serveerden onze burger exclusief in Freddy’s Bar omdat het zo’n waanzinnige, bijna vergeten plek is.”

Dit kan veel beter…

“De rotzooi in de stad. Ik woon tegenover een papierverzamelpunt en daar wordt het elke dag een grote bende. Dan kun je elke keer dat iemand karton naast een volle bak zet een boete uitdelen, maar je kunt na drie jaar ook een keer wakker worden en een grotere bak neerzetten of hem vaker legen. Daar moet meer geld heen. Ik wil weleens al die troep bij Femke Halsema in de tuin zetten, zodat ze ervaart hoe irritant het is.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden