Loungen voor jonge wolven

PROEFWERK: Momo: 5

Ooit zat in het Parkhotel restaurant De Stadhouder, waardoor we ons vorstelijk belazerd voelden en een 41/2 uitdeelden. Die zaak is er dus niet meer. Op een andere plek in het hotel, op de hoek van Hobbemastraat en Stadhouderskade, zit nu het veel grotere fusionrestaurant Momo, bar, lounge en restaurant. Aan dat lounge ziet u het al: het is gericht op de lawaaierige loungende klasse, de jonge wolven. Met de veiligheidsbeambte voor de deur en de trendy inrichting heeft het veel van een club.

De zaak is al drie maanden open en je mag verwachten dat het door zijn kinderziekten heen is en dat het personeel is ingewerkt. Dat blijkt dus niet zo te zijn. Als we de wijnkaart krijgen en de ober na een tijdje vraagt of we een keuze hebben gemaakt, vragen we of de sake (€ 12/180 ml) koud geserveerd wordt. De ober wijst op de sojasaus die op tafel wacht op onze sushiset (€ 19,90) en zegt dat dat sojasaus is; hij weet niet wat sake is! We wijzen erop dat hij om de wijnkeuze vraagt en dat we daarop reageren met de vraag of de sake op de kaart koud is. Zo drinken we sake namelijk. Hij weet het niet, weet niet eens of er sake is, en als na lang wachten eindelijk de sake arriveert, is dat in zo'n warmhoudkarafje met stenen bekertjes, zoals je toeristen warme sake voorzet. Maar hij was koud. Japanse zaken serveren sake in glazen, bijvoorbeeld portglazen, niet in zo'n toeristisch setje. Nou ja. Er zijn ook wijnen, overal vandaan, waaronder flink wat per glas.

Dat sushisetje was overigens met goede verse vis gemaakt, maar de rijst was droog en korrelig, waardoor de sushi uit elkaar vielen en droog in de mond waren. Geen succes.

De zes 'cod croquettes' ( kabeljauw; alles is hier in het Engels) waren veel te week, zowel qua smaak als structuur en vormeloos en vettig (€ 12,50).

En dan is er nog licht aangezette tonijn met salade en saus en wat partjes rode grapefruit. De tonijn is zo koud dat je niets proeft en dan komt die grapefruit het nog eens verpesten, terwijl er niet veel te merken is van die paar druppels saus die de tonijn nog wat had kunnen oppeppen (€ 18,90).

Ze hebben hier overigens een systeem om alles gewoon op tafel te zetten als het klaar is, ongeacht of je er al dan niet aan toe bent; ze hebben dan ook op de kaart gezet dat het de opzet is dat je alles met elkaar deelt. Dat dat kan betekenen dat de hoofdgerechten lang na elkaar geserveerd worden en dat, zoals bij ons, de 'side dishes' (jasmin rice oftewel pandan en Thaise noedels) allang waren afgekoeld toen de crispy duck, waar ze bij hoorden, op tafel kwam (€ 23). Die duck kwam overigens op twee grote schalen, waarvoor de hiertoe ontoereikende tafel aangepast moest worden; dan heeft dat apart opdienen ineens betekenis.

Het bleef krap; bij zulke krappe tafels is iets voor plateservice te zeggen, maar dan gaat die truc voor het delen van het eten, om niets te hoeven coördineren, natuurlijk niet meer op. De eend was overigens redelijk crispy, de simpele hoi-sin saus kwam zonder lepeltje (we gebruikten die voor de rijst maar), de pannenkoekjes waren als oud karton, maar bij elkaar ging het nog wel, al was het wel karig voor die prijs. De noedels waren zompig en smakeloos. De rijst was matig en, o ja, de Black cod (ik neem aan gewoon koolvis;
€ 26!), had ook een te overheersende misosaus meegekregen en was te zoet; zo'n stukje vis knapt op van wat zuur!

En ten slotte de desserts: de crème brûlée was gestort, waardoor het te gare, korrelig geworden deel van de crème onder lag, versierd met aardbeien als was het een bloem, veel werk in niets uitlopend (€ 7,50). De yuzu yoghurt (yuzu is een Japanse citrusvrucht) met ananas etc. was veel beter
(€ 7,50).

De bezoekers van Momo hebben waarschijnlijk geen last van de krediet- en economische crisis, maar die komen voor de sfeer en hoe alles er uitziet. Wie gastronomische belevenissen zoekt, kan voor zulk geld beter elders kijken. (JOHANNES VAN DAM)

Momo: 5
www.momo-amsterdam.com
Hobbemastraat 1
1071 ZD Amsterdam
Tel. 020-6717474
Dagelijks lunch 12-14.30 en diner 18-22.30 uur

null Beeld

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden