PlusOuder&Kind

Lisa stortte plotseling in: ‘Ineens kon ze helemaal niets meer’

Toen Lisa, die cabaretier is, drie jaar geleden plotseling onderuitging, was dat enorm schrikken voor haar moeder. Er brak voor beiden een heftige tijd aan. ‘Als het haar lukte om haar ­tanden te poetsen, was het een goede dag.’

Yvonne & Lisa. Beeld Harmen de Jong
Yvonne & Lisa.Beeld Harmen de Jong

Yvonne Loeb (66)

“Na de keizersnede werd Lisa in een couveuse gelegd, ze was een baby van negen pond en schopte gelijk het lampje stuk. In haar nieuwe cabaretvoorstelling Extase maakt ze daar ook een grap over; dat ze de jongste vrouw ooit is die door het glazen plafond is gebroken.

Lisa is altijd heel energiek en ondernemend geweest, ze zocht het avontuur op en wilde continu uitgedaagd worden. Ze zat op zangles, ­pianoles, in een kinderkoor, kon goed tekenen, ging naar balletles en naar de Jeugdtheaterschool.

Dat zorgde weleens voor irritatie bij andere kinderen en ouders. De basisschool was geen makkelijke tijd voor Lisa, ze werd gepest en kreeg zelfs een zangverbod van de juf omdat ze altijd aan het zingen was. We hebben veel gesprekken met de schoolleiding gevoerd en zijn van school gewisseld, maar het getreiter hield niet op. Dat ik daar toen niks tegen heb kunnen doen, vind ik vreselijk.

Alles veranderde toen Lisa naar de middelbare school ging. Op het Vossius Gymnasium was heel veel aandacht voor muziek en theater, ze ging bij het schooltoneel en was hoofdredacteur van de schoolkrant. Ze heeft er een fantastische tijd gehad.

Toen Lisa drie jaar geleden plotseling instortte, was dat enorm schrikken. Ze was bezig met het maken van een voorstelling en er stond een tournee van tachtig optredens gepland met een première in een ­uitverkochte Kleine Komedie, maar ineens kon ze helemaal niets meer. Als het haar lukte om haar ­tanden te poetsen, was het een goede dag.

Het was heel naar om te zien; je gunt het niemand en zeker je eigen kind niet. Omdat ze veel fysieke klachten had, werd er onder andere aan een burn-out gedacht. Na drie maanden van afspraken met allerlei psychologen en artsen, waaronder een neuroloog en een cardioloog, regelde ik dat ze bij een bevriende psychiater terecht kon.

Hij ontdekte dat Lisa een zware depressie en een angststoornis had. Depressie zit in de familie, maar als kind gepest worden heeft ook zeker zijn sporen achtergelaten. Ze kreeg antidepressiva voorgeschreven, ik heb haar ervan moeten overtuigen om ze te gaan slikken.

Ik heb grote bewondering voor hoe ze haar leven weer heeft opgepakt, en dat ze nu over die donkere periode een prachtige persoonlijke en geestige voorstelling heeft gemaakt.”

Lisa Loeb-Paarlberg (31)

“Mijn ouders hadden samen een ­uitgeverij, ze gaven literatuur uit en later schoolagenda’s, scheurkalenders en merchandise, van Snoopy, Garfield en Disneyfiguren. Voor werk gingen ze twee keer per jaar naar ­Disneyland, en ik mocht dan mee.

Pre-corona gingen we regelmatig met elkaar op vakantie, ook zijn we altijd veel naar het theater, de opera, en het museum geweest. Of we reden met een auto vol met mijn vriendinnen naar popconcerten, van Britney
Spears en de Spice Girls tot Coldplay en Radiohead. Maar het allerleukste blijven toch onze reizen naar Disneyland, we zijn alle drie dol op die ­kitscherige, blije sprookjeswereld.

We hadden thuis een paar duidelijke afspraken. Zo mocht ik als puber ’s nachts niet alleen naar huis fietsen, maar verder kon er vrij veel. Het was sowieso een andere tijd; na de les zat ik met vrienden én leraren in Café Wildschut aan de rosé, en vanaf mijn veertiende ging ik elk weekend naar Paradiso.

Ik besef hoe geprivilegieerd mijn jeugd is geweest, tegelijk hebben mijn ouders voor alles altijd keihard gewerkt. Ze leerden me dat als je iets wilt, je door moet zetten; niets wordt je zomaar aangereikt. Als ik een ­nieuwe hobby wilde uitproberen moest ik het altijd minimaal een jaar volhouden, dingen waren nooit vanzelfsprekend. Mijn moeder is altijd een groot voorbeeld voor me geweest, ze is een sterke zakenvrouw, een ondernemer én tegelijk een zorgzame moeder.

De rode draad in Extase is angst, moed en verzet. Mijn ouders komen allebei uit dappere families; mijn Joodse opa van vaders kant knokte tijdens de oorlog tegen SS’ers. Toen hij werd opgepakt, kon zijn vader hem vrijkopen met bontjassen die hij had begraven in het Vondelpark.

In de familie van mijn moeder zitten veel rebellen en verzetsstrijders, zelf is mijn moeder ook niet bepaald bang uitgevallen. Toen ik vier was, werd ze in de Damstraat door een junk bedreigd met een mes: ze ging beschermend voor mij staan en bleef koel.

Gedurende mijn depressie zagen we elkaar dagelijks. Mijn ouders zijn toen een enorme steun geweest, net als mijn man. De antidepressiva werkten gelukkig al na twee weken; ik vergelijk het met een prothese, maar dan voor de hersenen.

Hopelijk kan ik mijn voorstelling, die ik schreef aan het begin van de pandemie, binnenkort weer gaan spelen voor publiek. Ik hoop er het taboe op depressie en angststoornissen op een humoristische en muzikale manier mee te doorbreken.”

Yvonne Loeb (66), gepensioneerd ­uitgever
Peter Loeb (66), gepensioneerd ­uitgever
Lisa Loeb-Paarlberg (31), cabaretier, op 30 april gaat haar voorstelling Extase in première in De Kleine Komedie.
Daniel Paarlberg-Loeb (36), manager strategie en ontwikkeling

Yvonne en Peter wonen in een koophuis in Zuid. Lisa en Daniel wonen ook in een koophuis in Zuid.

Ook samen in Het Parool? ouderenkind@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden