PlusReportage

Lingeriezaak Haarlemmerdijk sluit na 83 jaar: ‘Opgegroeid tussen de bh’s, we weten niet beter’

Moeder en dochter in hun winkel. ‘Ik denk dat de meeste klanten zich vertrouwd voelen. Het is hier fijn, veilig.’ Beeld Sophie Saddington
Moeder en dochter in hun winkel. ‘Ik denk dat de meeste klanten zich vertrouwd voelen. Het is hier fijn, veilig.’Beeld Sophie Saddington

Na 83 jaar gaat morgenmiddag voor het laatst de deur op slot van Mary-Ann Lingerie op de Haarlemmerdijk. Drie generaties runden de zaak. Hun geheim? ‘Nooit zeggen dat het goed zit als het niet goed zit.’

Kees van Unen

Zul je net zien: waait eerst moeder om, ligt dochter een storm later op de stoep. Het gebeurde Mary van Bergen (leeftijd liever niet in de krant) en Mary-Ann Hogendorp (60), dochter en kleindochter van wijlen Ann, die 83 jaar geleden begon met Mary-Ann Lingerie. Drie generaties runden de winkel op drie verschillende adressen op de Haarlemmerdijk. Ze zitten nu op nummer 21. Vandaag nog, morgen nog, en dan is het klaar.

En uitgerekend in de laatste week van 83 jaar bh’s, badmode en meer van zulks, zitten ze er geknakt bij. Van Bergen viel op haar gezicht. Eerst blauw, toen geel, nu gaat het wel weer. Hogendorp heeft haar pols in het gips. Nou ja, het zij zo, zeggen ze allebei. Verder leuk dat de krant komt, maar klanten gaan voor.

Ze gaan gemist worden. Dat blijkt wel uit de bloemen, de cadeaus en vooral de lieve woorden van de vaste klanten die hier al jaren komen en die sinds de aankondiging van het einde nog één keer hun dank komen betuigen – én zich nog iets laten aanmeten.

Kijk, komt er net eentje binnen. “Sorry dat ik jullie onderbreek, maar ik wil gewoon even zeggen: ik kom hier al dertig jaar. Eerst als student, niet vaak, want ja, de centjes, en daarna ben ik altijd blijven komen. Het mooie is: die eerste bh’s heb ik ook nog. Want wat deze dames dus héél goed kunnen, is de juiste maat inschatten. Precies goed. Ik weet niet hoe ze het doen, maar het model, de pasvorm; het klopt gewoon helemaal. Dus wat ik hier dertig jaar geleden kocht, draag ik nog steeds.”

Hogendorp: “Ik zou niet kunnen uitleggen hoe we dat doen. Geen idee. Maar ik hoef alleen maar te kijken en ik zie het al. Misschien is het zoiets dat vanzelf gaat als je het je hele leven hebt gedaan. Ik hoef er niet bij na te denken.”

null Beeld Sophie Saddington
Beeld Sophie Saddington

Het Goedkope Tricothuis

Een heel leven tussen de lingerie, dat is het zowel voor moeder als dochter geweest. Tot nu dus. Moeder met pensioen, dochter gaat iets heel anders doen. Op de dierenambulance, een langgekoesterde droom die in vervulling gaat. “Het was nu of nooit,” zegt ze, “en het kan niet allebei. Dus nu ga ik me inzetten voor dierenwelzijn, ook heel mooi toch?”

Vindt haar moeder in ieder geval wel. Die dierenliefde, dat is een familietrekje. Van Bergen: “Ik ga volgende week meteen naar het asiel om een hond uit te zoeken. Ik hou van grote honden, ik heb altijd bouviers of herders gehad. Maar als ik straks wordt aangekeken door een lief kléín hondje, mag dat ook mee hoor.”

Op deze plek opent straks een nieuwe lingeriewinkel. Dat voelt goed, vinden moeder en dochter. Bang voor het leven ná de winkel zijn ze allebei niet. Maar dat het een einde van een tijdperk is, dat realiseren ze zich. Hoe kan het ook anders. 1938 was het toen de familie begon met de winkel op nummer 80, toen nog onder de naam Het Goedkope Tricohuis. Daar werden schorten, handdoeken, lakens en slopen verkocht, maar zeker ook kousen en bh’s.

Het Goedkope Tricohuis, de voorloper van Mary-Ann Lingerie, opende zijn deuren in 1938 op Haar­lemmer­dijk 80. Beeld familiearchief
Het Goedkope Tricohuis, de voorloper van Mary-Ann Lingerie, opende zijn deuren in 1938 op Haar­lemmer­dijk 80.Beeld familiearchief

Van Bergen: “Vrouwen wilden toen ook al iets moois aan. Kousen met naad, jarretels – dat was populair. Mijn moeder vond het allemaal heel leuk.” Lachend: “Mijn vader trouwens ook.”

May-Ann: “Ik denk dat ze het in die tijd nog geen lingerie noemden. Ondermode, ondergoed, zo heette dat. Maar ook bh’s, beenmode. Kousen. Ik was er niet natuurlijk, maar van mijn oma weet ik dat vrouwen hier kousen met een ladder brachten om te laten repareren. Heel duurzaam eigenlijk.”

Mooie tijd, vindt Van Bergen. De Haarlemmerdijk is wat haar betreft nog steeds de leukste straat van Amsterdam, maar o, die saamhorigheid toen ze hier opgroeide. Toen iedereen elkaar kende en iedereen een beetje voor elkaar zorgde. “Onze buren hadden een prachtige winkel waar van alles werd verkocht. Als kind stond ik daar altijd te kijken naar een heel mooie pop. Ik dacht: als m’n moeder nog eens rijk wordt, vraag ik of ze hem voor me koopt. Op een dag komt de buurvrouw naar m’n moeder toe. Mét pop, voor mij. Ik heb hem nog steeds.”

Even over het ondergoed dan. Mooie merken hebben ze hier altijd verkocht. Dat moest je een beetje verdienen, maar in 83 jaar bouw je wel een naam op. En hoe je die merken dan weer verkoopt, dát is het échte vakmanschap. Hogendorp: “Ik denk dat de meeste klanten zich vertrouwd voelen. Het is hier fijn, veilig. Een bh uitzoeken is natuurlijk best intiem, dat snappen we, dus we nemen de tijd. En eerlijk zijn, altijd eerlijk zijn. Nooit zeggen dat het goed zit als het niet goed zit. Zó belangrijk is dat.”

Van Bergen: “Je moet nooit iemand bedriegen. In je hele leven niet. Niet in de liefde, niet je familie en niet je vrienden natuurlijk. Maar ook je klanten niet. Nooit denken: daar word ik nu even beter van. Want op de lange termijn komt het allemaal bij je terug.”

null Beeld Sophie Saddington
Beeld Sophie Saddington

Gordijn dicht en ga je gang

Naturlijk was er in die 83 jaar weleens tegenwind. Zo werd er een paar keer ingebroken; een keertje net voor kerst. Kwamen de leveranciers persoonlijk nog met spullen langs zodat er wel wat in de winkel zou hangen.

En Van Bergen en haar moeder stonden er al vroeg alleen voor, toen haar vader overleed. “Dat vergeet je nooit meer,” zegt ze. “Maar zulke gebeurtenissen brengen je als familie misschien nog wel dichter bij elkaar. We hebben het altijd met elkaar gedaan, samen. En we zijn allemaal opgegroeid tussen de bh’s. We weten niet beter. En daar had je als kind geen erg in, hoor.”

Klandizie is altijd van over de hele wereld gekomen. Mensen die één keer per jaar in Amsterdam waren en dan steevast even langskwamen. Maar ook Amsterdammers natuurlijk, vooral Amsterdammers. Speciale categorie: de eerste bh, moeder met dochter mee.

Van Bergen: “Daar had ik m’n methodes voor. Meestal pakte ik alles wat ze paste, gordijnen dicht en ga je gang. Niet mee bemoeien verder, je moet geen trauma krijgen van het passen van je eerste bh. Maar ik weet nog hoe een moeder die hier altijd kwam voor het eerst haar dochter meenam en ik het weer op die manier deed. Kwam er opeens zo’n klein koppie door de gordijnen: ‘Mary, waarom help je niet? Mijn moeder wordt hier altijd zo goed geholpen.’ Nou, daar was ik, hoor, daar was ik, haha.”

Hogendorp: “Het belangrijkste bij het kopen van lingerie is dat je je op je gemak voelt. En daar hoeven we allemaal niet meer over na te denken, dat gaat na al die jaren vanzelf.”

Maar straks niet meer. Morgen is de laatste dag – u bent van harte welkom voor een glas en een nieuwe bh – en dan begint de rest van hun leven. Dierenambulance, pensioen, niet meer, zoals áltijd, met elkaar in de winkel. Van Bergen: “Kunnen we eindelijk eens tijd maken voor elkaar.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden