Lenny Kravitz is een gezelligheidsrocker

AMSTERDAM - Het concert van Lenny Kravitz, dinsdagavond in de Heineken Music Hall, begon overtuigend. Vooraf twee plaatjes die perfect in stijl waren: Curtis Mayfields 'Superfly' en 'I just want to celebrate' van Rare Earth. En vervolgens de band die 'Bring it on' inzette, een functionele rechtdoorzeerocker. Muzikanten met zonnebrillen en Kravitz zelf in een leren jack, 'coole' Flying V-gitaar om z'n nek en een wollen muts op z'n hoofd alsof 'ie aan de Olympische Winterspelen mee deed.

Daarna ging het gelijk verder met de publieksfavoriet 'Always on the Run', met dat klassieke, van Johnny Guitar Watson geleende gitaargeluid - zoals vrijwel ieder nummer van Kravitz wel iets aan een andere song ontleent, al valt vaak moeilijk vast te stellen welke dat precies is.

Die aanpak heeft van de Amerikaan een rockmuzikant gemaakt die geweldige songs voor de camping, de kroeg en de autoradio aflevert, zonder dat het ooit echt diep gaat. Lenny Kravitz is een gezelligheidsrocker bij uitstek. Een aimabele persoonlijkheid en tegelijk 'womanizer' die overal graag zijn gezicht laat zien en zijn stem laat horen. Een man die garant staat voor sfeer op grote festivals. Niet voor niets bestaat het ruime dozijn songs dat hij in Amsterdam speelt ook nu weer voor minstens de helft uit hits.

Maar hoe geraffineerd Kravitz zich in de Heineken Music Hall met zijn uitstekend ingespeelde begeleidingsgroep ook presenteert, als je werkelijk serieus gaat luisteren naar wat hij brengt dan blijft het toch een beetje dun. Zowel wat de muziek als wat de teksten betreft. Je mag van een artiest van een kaliber als Kravitz bijna twintig jaar na z'n doorbraakhit 'Let Love Rule' toch wel een tikkeltje verdieping verwachten. Muzikanten waarmee hij destijds wat overmoedig vergeleken werd - Mayfield, Lennon, Prince - maakten een dergelijke ontwikkeling door. Kravitz komt op z'n vierenveertigste met zijn nieuwe album echter nog niet verder dan 'It is Time for a Love Revolution', op basis van een paar obligate rockakkoorden. Met de boodschap zal iedereen het eens zijn, daar niet van. Maar verder dan die kreet komt hij ook niet.

Na een traag middendeel, met te veel, te lange en te weinig interessante instrumentale solo's, krijgt Kravitz' Amsterdamse optreden in de finale toch weer wat pit met het hittrio 'American Woman', 'Fly away' en 'Let Love rule'.
Maar het blijven muzikale clichés waarmee de rocker handig jongleert. Als je er goed naar luistert, irriteert dat. Maar als ze achteloos in de verte passeren kunnen die clichés zo aangenaam zijn als popmuziek maar kan wezen. Komend weekend dus gewoon weer Lenny Kravitz op de achtergrond op de camping, in de kroeg of gewoon in de auto. (PETER BRUYN)

Gezien: dinsdag 12 augustus 2008, Heineken Music Hall, Amsterdam.

Het concert van Lenny Kravitz, dinsdagavond in de Heineken Music Hall, begon overtuigend. Foto ANP/Rick Nedersigt Beeld
Het concert van Lenny Kravitz, dinsdagavond in de Heineken Music Hall, begon overtuigend. Foto ANP/Rick Nedersigt
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden