PlusOuder en kind

Lenneke & Rosa: ‘Toen mijn vader tien jaar geleden overleed, waren we allemaal kapot’

Lenneke Pleij en dochter Rosa Pols. 'Lenneke support me in alles.' Beeld Harmen de Jong
Lenneke Pleij en dochter Rosa Pols. 'Lenneke support me in alles.'Beeld Harmen de Jong

Van de zeilreis naar de Caraïben die ze ooit met het gezin maakten, herinnert Rosa zich niet veel meer. Lenneke is blij dat Rosa later nog een zeilreis maakte met haar vader, voor hij overleed. ‘Rosa zegt dat we behept zijn met het geluksgen.’

Xandra van Gelder

Lenneke Pleij (59)

“Toen Rosa zeven jaar oud was en Koen vier jaar, hebben we ruim een jaar met zijn vieren gezeild. We deden een rondje Atlantic, dan vaar je naar het Caraïbisch gebied en weer terug. Het was het beste wat ik ooit gedaan heb.

Tijdens het zeilen hadden mijn man Hans en ik een ritme van vier uur op en vier uur af. De kinderen hadden wel een dag- en nachtritme. Ze deden ’s ochtends schoolwerk en ’s middags speelden ze. Ze gebruikten de hele boot voor hun toneelspel en bouwwerken van lego. Aan dek kwamen ze minder, behalve als er dolfijnen waren.

Na haar eindexamen wilde Rosa een tussenjaar. Ze besloot om nogmaals een lange zeilreis te maken. Ze is met een gezin meegevaren in ruil voor het oppassen op hun kinderen. Ik vind het echt stoer dat ze alles zelf heeft geregeld. Op haar negentiende was ze vier keer de oceaan over geweest.

De terugreis deed ze met een andere boot. Hans heeft nog een aantal weken met haar meegevaren. Het is extra fijn dat ze die tijd met Hans had, omdat hij twee jaar daarna plotseling overleed.

Hans en ik waren een week op vakantie geweest in Spanje. We hadden het heerlijk gehad. Koen had net eindexamen gedaan, Rosa studeerde en de toekomst lachte ons toe.

Dinsdagavond was ik bij mijn koor en Hans bracht Koen en een vriend naar Schiphol voor hun eindexamenreis naar Lloret de Mar. Hans ging naar zijn werk toen ik nog sliep. Woensdagochtend kreeg ik een telefoontje van zijn baas dat er iets gebeurd was en dat ik naar het ziekenhuis moest gaan. Niet lang daarna stopte er een politieauto voor de deur, dan weet je het. Het was een hartstilstand. Totaal onverwacht, Hans was heel gezond.

Ik moest Rosa bellen om het te vertellen en ook Koen in Lloret. Zij waren allebei zo sterk. Een paar dagen later hoorde Koen dat hij geslaagd was. Toen hebben we wel de vlag uitgehangen, ik vond het belangrijk dat te vieren.

Rosa is heel autonoom, ze kan echt haar eigen koers varen. Rosa en haar vriend Daan zijn erg bezig met duurzaamheid. Ze ruilt kleren, vliegt niet en is vegetariër. Soms zeg ik grappend dat de milieupolitie langskomt, maar door haar heb ik geleerd om me bewust te zijn van mijn keuzes. Als ik iets koop, vraag ik me af of ik het echt nodig heb.

Rosa vindt alles leuk, dat heb ik ook. Wij kunnen in alles wat gebeurt iets goeds zien. Rosa zegt dat we behept zijn met het geluksgen.”

Rosa Pols (31)

“Mijn moeder is heel open. Tijdens mijn studie rookte ik – als experiment – met een groep vrienden een waterpijp. Een van ons reageerde verkeerd en wilde van de elfde verdieping naar beneden springen. We wisten niet wat we moesten doen.

Ik heb Lenneke gebeld en ze adviseerde haar water en zoetigheid te geven en rustig te blijven. Op zo’n moment oordeelt ze niet. Natuurlijk zijn er dingen die ik haar niet vertel, ze is mijn moeder, maar het is fijn dat er geen taboes zijn. Lenneke support me in alles. We hebben vaak contact en weten wat er in elkaars leven speelt. Van mama heb ik mijn vermogen om in oplossingen te denken en van mijn vader mijn reislust.

Toen mijn vader tien jaar geleden overleed, waren we allemaal kapot. Koen en ik vonden het erg voor mama dat zij geen partner meer had. Lenneke was juist bezorgd om ons omdat wij een vader misten. Bijzonder dat je met zo’n intens verdriet in staat bent de ellende van een ander boven die van jezelf te stellen.

Lenneke is nu heel gelukkig met Harry, haar vriend. Op 14 oktober, de verjaardag van mijn vader, doen we altijd iets met elkaar. Dit jaar waren we in Gent, alle drie met onze partners. Het was de tiende verjaardag dat Hans er niet meer is. We praten veel over hem, dat is fijn.

Van het jaar zeilen met mijn ouders herinner ik me niet veel. Ik heb wel een beeld van een schelpenmuseum dat Koen en ik hadden gemaakt en waar mijn ouders voor vijf cent naar mochten kijken.

Ook is er een foto van mijn achtste verjaardag, waarvoor mijn moeder een hele mooie cake in de vorm van een dolfijn had gebakken. Zelfs Sinterklaas kwam op de boot. Echt bizar dat ze daar vooraf over heeft nagedacht en al die spullen heeft meegenomen.

Ik wilde die reis in mijn tussenjaar overdoen, om het een keer bewust mee te maken. Mijn ouders vonden het fantastisch.

Ik ben trots op het werk dat Lenneke doet. Ze begeleidt kwetsbare jonge moeders die voor het eerst zwanger zijn. Ze helpt ze hun leven als moeder op de rails te krijgen. Tegelijk regelt ze veel praktische dingen die in dit toeslagen- en potjesland kneiter ingewikkeld zijn. Als een moeder met een kindje van drie maanden plotseling op straat staat, is ze rustig een halve dag bezig om een plek voor ze te vinden. Het is bijzonder als je in je werk iets doet wat echt bijdraagt aan het leven van mensen.”

Lenneke Pleij (59), VoorZorg verpleegkundige bij de GGD
Hans Pols, in 2012 overleden, was taxichauffeur en zeezeiler
Rosa Pols (31), adviseur duurzaamheid bij Bureau 2030
Koen Pols (28), proces engineer bij VanMoof
Daan Verstand (31), onderzoeker klimaatadaptie Wageningen Universiteit

Lenneke Pleij woont met Harry Klieverik (66) in een koophuis in Edam. Rosa Pols woont met Daan Verstand in een koophuis in Bussum.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden