Lekkere Lambrusco!

Mijn eerste kennismaking met Lambrusco had ik in mijn post-Pinard-periode, begin jaren zeventig. Generatiegenoten (ik ben van 1956) kennen dat rood, dat wit en die rosé misschien nog wel. Albert Heijn heeft met Pinard Nederland wijn leren drinken.

AH was toentertijd de eerste supermarkt die wijn als een product voor dagelijkse consumptie afficheerde. Daarop terugkijkend is het welbeschouwd een wonder dat het enthousiasme voor wijn alleen maar is toegenomen. Want de kwaliteit was niet heel erg om over naar huis te schrijven. Het was basiswijn - van zeer nederige Franse vin de table-kwaliteit - die naar ik meen slechts 2,29 gulden per liter moest kosten. 'Gewone' wijn was toen veel duurder.

Pinard werd dan ook een vaste klant op onze studentenfeestjes. Twee nadelen. Wij moesten een andere plek zoeken voor onze sfeerverhogende druipkaarsen. Want Pinard kwam niet in een fles, maar - heel revolutionair, en dat paste natuurlijk wel bij ons - in een pak! Het tweede nadeel is veel meer voor de hand liggend. Het was de kater die we de volgende ochtend hadden en die door ons werd omschreven als een AH-Erlebnis.

Maar goed, Lambrusco dus. Dat was eigenlijk een soort Italiaanse Pinard. Ook bulk, dus eveneens goedkoop. Werd geleverd in een tweeliterfles met schroefdop. Maar bood in elk geval visueel meer waar voor zijn geld dan Pinard. Lambrusco was namelijk frizzante; het presenteerde zich in het glas met een enigszins feestelijk aandoend belletje.

Toch is het enige memorabele aan deze wijn dat mij is bijgebleven dat mijn benedenbuurman op een bepaald moment kwam klagen over lekkage. En van zeer bijzondere aard. Er droop namelijk een rode, kleverige substantie langs zijn muur. In mijn meterkast, waarin sprake was van een beginnend wijnvoorraadje (zes flessen), was spontaan een fles Lambrusco geknapt.

Nu is het niet zo dat het lekincident mij een Lambrusco-trauma heeft bezorgd, maar in elk geval heb ik het spul daarna nooit meer aangeraakt. Vooral omdat het helemaal niet lekker was. Ook de rol als huiswijn die het in veel pizzeria's had gekregen, gaf geen reden deze mening te herzien.

Maar die kwam wel. En vrij onlangs. Verleden week deed ik al verslag van mijn bezoek aan Vyne, de nieuwe wijnbar op de Prinsengracht die zich eigenlijk geen wijnbar wil noemen. Daar proefde ik bij de kippenboutjes, gemarineerd met soja en gember, een droge Lambrusco. En deze Pruno Nero van het huis Cleto Chiarli was verrukkelijk.

Deze is gemaakt van de grasparossa di Castelvetro, een van de vele variëteiten van de Lambrusco-druif, die overigens ook het basismateriaal vormt van aceto balsamico. De grasparossa groeit alleen in de buurt van het dorpje Castelvetro, niet ver van Modena in Emilia-Romagna, in het noordoosten van Italië.

Ik dronk hem piepjong (hij verschijnt jaartalloos) en fris (een graadje of 14). Deze Lambrusco laat zich misschien het beste vergelijken met een goede Beaujolais. Veel kleur, en ook veel geur, geholpen door de belletjes die als een turbo-tje fungeren voor het boeket. Een fraaie sappige, smeuïge wijn ook. Bitterzuurzoete krieken. Zwart fruit. Een vleugje aardbei en rijpe banaan. Veroorzaakt in de mond bovendien het romige effect van een goede milkshake.

Een opgevraagde proeffles deed overigens ook wonderen bij de saltimbocca alla Romana, de kalfslapjes met Parmaham en salie. Bovendien had de importeur ook nog een fles van het type amabile meegestuurd. Nu zijn die gewoonlijk verre van beminnelijk, maar ook deze wat zoetere variant was fantastisch. Vooral bij het chocoladetoetje, een notoire wijnlastpak. Veelal gedoogt het zoet louter versterkte wijnen als PX, Banyuls en Maury.

Maar deze Lambrusco met slechts acht procent alcohol deed het voortreffelijk bij de chocolademousse en chocoladetaart. In combinatie ontstond er een dessertbelevenis waarin rood fruit en zwart fruit, marmelade, cacao en koffie en zoet en zuur elkaar voortdurend aanvullen. Ik ga wat flessen bestellen en hoop dat er geen enkele knapt. (HAROLD HAMERSMA)

Lambrusco Grasparossa di Castelvetro Secco en Amabile
¿ 8,95.

Pasteuning
Willemsparkweg 11
020-662 24 55

Grapedistrict
Van Woustraat 54
020-66 44 849
Haarlemmerstraat 112
020-63 88 570

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden