Lekker wel, en niet zo zoet

FRENK DER NEDERLANDEN

Eerlijk gezegd kon ik geen Chinees meer zien, maar na de Spelen was er geen houden meer aan. Ditmaal was het kameraad Daniel Wu die op het punt stond de westerse wereld te veroveren. Yang Mei is de naam van zijn geheim, een eeuwenoud superfruit, boordevol vitaminen en anti-oxidanten, en nog lekker ook.

Blij van zin liep ik restaurant Umoja aan de Amstelveenseweg binnen, het paradepaardje van de verantwoorde, duurzame keuken. Bij de entree lag een gratis krant, De Betere Wereld ('Enjoy and do good'). Maar ik had meer oog voor de grote schaal met Yang Mei. De vrucht was zo groot als een golfbal en hel- tot dieprood, een soort kruising tussen een framboos en een lychee.

Naast de schaal stond Yumberry, een biologische frisdrank die voor tachtig procent uit Yang Mei bestaat. Want in China mogen ze dan gek zijn op het fruit, vanwege de korte houdbaarheid wordt het voor de Europese markt in sap verwerkt. Ik bekeek de flesjes en werd onmiddellijk aan mijn taas getrokken door een man die zich verontschuldigde voor de kleur van de verpakking. ''Het etiket is wat donker uit de printer gekomen.''

Hij vertelde dat het balletje was gaan rollen op de Sial, de grote fruitbeurs in Parijs. Daar had hij Wu ontmoet en na twee jaar voorbereiding was Yumberry nu klaar voor Europa. Vanaf half oktober zal de drank de koelschappen van 650 supermarkten overspoelen. Albert Heijn doet niet mee. De Yumberry-man keek me veelbetekenend aan en zei: ''Kwestie van strategie.''

De ene marketingman na de andere stak de loftrompet over Yang Mei, 'een product met een verhaal'. En Wu bleef maar fotograferen. Hij was deze dinsdag rechtstreeks ingevlogen vanuit Zhejiang, de vallei waar de vrucht groeit aan bomen van acht tot twaalf meter hoog. Slechts zes weken per jaar kan Yang Mei worden geoogst. En dat zonder bestrijdingsmiddelen. ''Sowwy fow my poow English,'' zei Wu, en enthousiast vertelde hij over zijn hometown in Yumberryland. ''Thank you vewy much to bwing this fwuit to Euwope.''

We kregen tranen in onze ogen. Wisten we wel dat sommige bomen in de vallei nog dateren uit de periode van de Ming-dynastie, zeshonderd jaar geleden? En dat bij archeologische opgravingen zevenduizend jaar oude sporen van de vrucht zijn aangetroffen? Geen wonder dat Yang Mei in tal van traditionele medicijnen is verwerkt. Het bevat bekende stoffen als folacine, biotine en selenium. Ellagic-zuur is goed tegen hoge bloeddruk en verdikking van de halsslagader, quercetine tegen kanker (mits in combinatie met ultrageluid) en de oligomerische proanthocyaniden tegen hart- en vaatziekten. En dan heb ik het nog niet eens over hoofd- en kiespijn, zonnesteken en problemen aan de urinewegen. Op het scherm verscheen de pay-off: 'Drink it daily. Refresh your body.'

Nu wilde ik wel eens weten hoe het smaakt. Met een brede grijns liet Wu de schaal rondgaan. Ik nam een Yang Meitje en zoog het zachte vlees van de pit. Lekker wel, en niet zo zoet, en Yumberry deed me vooral aan druivensap deed denken.

Terwijl voor de lunch heerlijke hapjes op tafel werden gezet - een duurzaam gevangen witte Albacoretonijn, een stukje vitello tonato met tonijnmayonaise, een bitterbal van paella, een pompensoepje met schuim van blauwe Bastiaanse-kaas - verscheen een man in een kilt ten tonele. Het was de whiskyman en hij trakteerde ons op biologische Highland Harvest, 's werelds eerste Organic Multi Malt Blended Scotch Whisky. We kregen allemaal een flesje mee. En zo gleed de ochtend naadloos over in de middag. Ik nam nog een slok van de whisky. Voor de kater was ik niet bang. A Yang Mei a day, keeps the doctor away.

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden