Proefwerk

Le Coq (6)

Tijdelijk restaurant Le Coq begint veelbelovend, maar de energie die goede pop-ups kenmerkt, ontbreekt. Er is ook vrij veel dat niet klopt.

De glazen doos zweeft als het ware boven de sluis, de nieuwe, ravenzwarte inrichting - van de stoelen tot de servetten en de tafels - werkt fenomenaal. Beeld Rink Hof

Ik houd erg van tijdelijke restaurants. De vaak jonge, enthousiaste ondernemers weten dat ze maar even hebben om te laten zien wat ze kunnen, en omgekeerd weet de gast dat hij deel uitmaakt van een eindige groep gelukkigen. Bij de beste pop-ups (zoals het charmante Repéré en Foyer, tot eind deze maand in Felix Meritis) heerst de opwindende, samenzweerderige energie van het tijdelijke.

Le Coq is een project van IQ Creative (Envy, Supperclub, Julius, Nevel) en Steven Pooters (Lobsterhouse en George) met als verantwoordelijke voor de keuken Lex Kok (Le Garage, George). De avond dat wij er zitten, delen we de grote ruimte met één stelletje, drie toeristen en een student met haar ouders - niet direct de vibe van de hotste spot van de stad, maar ach, wat dondert dat?

Spectaculaire locatie
Want had ik al gezegd dat de locatie spectaculair is? Eerder zat hier Open, maar dat ging dicht, nogal toepasselijk voor een restaurant op een brug. De glazen doos zweeft als het ware boven de sluis, de nieuwe, ravenzwarte inrichting - van de stoelen tot de servetten en de tafels - werkt fenomenaal. De nadruk ligt op het prachtige uitzicht rondom, over het Westerdok en over het IJ ook helemaal naar Noord. Als het donker wordt, weerspiegelen alleen de vlammetjes van de zwarte kaarsen in het glas, zodat we in een zee van lichtjes lijken te zitten.

De menukaart is ook smaakvol: gevarieerde en verleidelijk ogende snacks en small dishes om te delen. Er is een vriendelijk geprijsde cocktail- en wijnkaart, en een interessant bieraanbod. De twee bedienende dames zijn attent.

Overheerlijke gevulde eitjes
We smullen van de overheerlijke gevulde eitjes (€3,50) en van de bapao met eend (€6) - overigens geen bapao (een gesloten, gevuld broodje) maar twee hippe open steamed buns, belegd met geplukte eendenbout met fivespicepoeder en prima pickles. De taco's met tonijn (€7) blijken een aardige minivariant van Lex Koks tonijnpizza, die hij ook invoerde bij Le Garage en George. Twee knapperige 'chips' met rauwe tonijn erop, crème fraîche, mierik, sesam en pittige cress. De gefrituurde kappertjes zijn echter volledig verkoold: bizar om ze dan toch te serveren.

We komen helaas meer van dit soort rare slordigheden tegen in op zichzelf goedbedachte gerechten. De gulle tempura (€6) van courgette, paprika, groene asperge en shiitake is niet knapperig maar zompig en vet, alsof de frituur nog niet helemaal heet was, en de groenten zijn niet nagezouten. De oesters 'Thai Style' (€5,50 voor twee) liggen in een plas Kikkoman met grote stukken rode peper (€5,50), en de pompoencrème bij de mooi rosé gebakken biefstuk met tomaat is flauw (€7,50). Ook bij de grotere kleine gerechten zien we veel kleine rommeligheden. De zuurkool à la crème met paling (€14) is een fantastische combinatie, maar de zuurkool is nog rauw. Bij één kleine, goed gebakken coquille ligt een overdosis bloedworst en een schep puylinzen die ook niet gaar zijn(€13). De consommé en croute (€5) is troebel en veel te zout.

Raar ratjetoe
De kwartel (€12,50), die sappig en goed gebakken is, staat op de kaart met basmatirijst en morieljecrème, maar komt op tafel met een raar ratjetoe van bloemkoolcrème die eigenlijk bij de heilbot hoort, een kaassaus, en poeder van sinaasappel dat we later ook op beide desserts aantreffen. Bij de kalfssukade missen we de truffel in de beloofde truffel-aardappelcrème, en we krijgen dezelfde flauwe pompoenpuree als bij de biefstuk, alsmede rodekooljus die op de kaart bij het hert staat. Onze vragen hierover worden niet goed opgepakt door bediening en keuken, die bij hoog en laag beweren dat het allemaal zo hoort: de basmatirijst 'zit in het sausje' en het is geen aardappelpuree met truffel, maar truffelaardappelpuree: "Een soort aardappel die heel erg naar truffel smaakt. Een beetje zoals krenten en rozijnen, dat verschil." Absolute kolder: truffelaardappel heet zo omdat de zwarte aardappels wel iets van de zwam hebben. En een beetje improvisatie met bijgerechten als het een paar dagen rustig is geweest, kunnen we best hebben. Maar kom er eerlijk voor uit; die gerechten staan toch niet voor niets zo op de kaart?

Klassieke desserts
De desserts zijn klassiek en spectaculair, de soesjes (choux à la Coq, €6), zijn prachtig en gevuld met een soort sinaasappelcustard, geserveerd met granaatappel met macarons. De omelette norvégienne (oftewel baked alaska: ijs op cake in meringue, €6) is minder vlekkeloos: ijs en cake zijn goed, maar de suiker is niet voldoende door het eiwit geklopt waardoor dat nog helemaal ruw is.

Le Coq is een mooie zaak met een plezierige kaart, maar we gaan toch wat onvoldaan weg. Het is jammer als een pop-up niet zo druk en energiek is als je hoopt, maar daarom mag de keuken er nog niet met de pet naar gooien.

Le Coq

Westerdoksplein 20-brug
1013 AZ Amsterdam
020 3446428
ma-zo 18.00-22.00 uur
www.lecoqamsterdam.nl


Best
We zijn fan van de heerlijke gevulde eitjes, en ook de desserts zijn oké.

Minder
Er klopt weinig van het garnituur van de hoofdgerechten, en heel veel gerechten zijn niet op smaak.

Opvallend
Het spectaculaire restaurant op de spoorbrug aan het Westerdok is nog spectaculairder geworden.



6

Hiske Versprille Beeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden