Plus Proefwerk

Le Coeur Bistrothèque: een iets té Franse ervaring (6,5)

Met Le Coeur Bistrothèque heeft Amsterdam er een Frans zaakje bijgekregen, misschien wel Franser dan je zou willen.

Le Coeur Bistrothèque. Beeld Eva Plevier

Deze zomervakantie bracht ik voor het eerst sinds jaren door op het platteland van Frankrijk, en ik was vergeten hoe slecht je daar bij het gemiddelde restaurant eet.

Een kaart met klassiekers en een volle zaak boden nul garantie, en wát er dan misging was vaak onbegrijpelijk. Hoewel een goede salade Landaise maken niet moeilijk is, at ik meerdere keren nauwelijks aangemaakte oude sla met een reep foie gras en koude gevogeltemaagjes.

Ik heb het hier niet over ­tentjes uit de gidsen, maar over dorpsrestaurants getipt door mensen uit de regio. Bij een Nederlandse bistro heb je nog meer kans op degelijke kost.

Francofiele droom

Verheugd togen we dus naar Le Coeur Bistrothèque, een zaakje in de Hartenstraat waarvan de kaart leest als een francofiele droom: croque madame, escargots, bouillabaisse, steak tartare, magret de canard en een flinke lijst met open wijnen. Van de tegelvloer tot de verlichting en de imposante wijnkasten: Le Coeur doet niet onder voor een chique bistro in een Parijs quartier. Hier geen studenten in de bediening, maar serieuze volwassen vrouwen.

Gilles van der Loo Beeld Oof Verschuren

Mijn gezelschap bestelt een glas appelige Côtes Catalanes van Mas de l’Avail (€5,80) en ik krijg een heerlijk zilte Bergerac Sec (Grande Maison, Cuvée Dianaïs, €6,50). De wijnen zitten in de juiste glazen en zijn op de juiste temperatuur, puntjes op de i waardoor we goede hoop krijgen voor het eten.

Koks met andere klok

Vooraf bestellen we steak tartare, homard à la Parisienne en bouillabaisse, die ondanks de relatieve rust pas na lang wachten geserveerd worden, alsof de koks daar in de kelder naar een heel andere klok leven.

Beste is de steak tartare (€15,50): vrij grof gesneden fris vlees, smaakvol aangemaakt en geserveerd met dunne toast van goed brood. Een rauwe eidooier wordt apart geserveerd. Dit is waarop we hoopten toen we reserveerden.

De kreeft op Parijse wijze (€22,50) is gul bemeten en vakkundig gegaard. Hij komt met hardgekookt ei, stukjes artisjok, een paar flinters vrijwel smaakloze truffel en een ‘slaatje’ van wortel en selderij waarin te weinig mayonaise zit. De mayo heeft op haar beurt weer te weinig zuur, en zo is er niets om het geheel bijeen te trekken en op te tillen. Fijn is de shisokers als garnering, waarvan we meer hadden willen proeven.

Best
De steak tartare is precies waarop we hoopten toen we reserveerden.

Minder
De ratatouille in briquedeeg is bijna oneetbaar zuur, alsof de kappertjes met azijn en al zijn toegevoegd.

Opvallend
Le Coeur Bistrothèque is met een iets kleinere kaart ook open voor een warme lunch.

We bestellen een glas Mâcon van Domaine Carrette (Milly- Lamartine, €7,80). Een verleidelijke wijn met ellen lengte die klopt bij de bouillabaisse. Hoewel smaakvol neigt die laatste meer naar bisque, en omdat dit de voorgerechtversie (€10) is, verwachten we geen wereld aan zeeleven, maar die twee stukjes poonstaart voelen toch wat karig. Verbazingwekkend is de grote Nieuw-Zeelandse green­shell mossel: een taai en kartonnig diepvriesproduct, terwijl verse Nederlandse mosselen heerlijk zijn en minder kosten.

Oogkleppen

Ons glas Chinon (€9,50) is van het huis, omdat we eerst een fles met azijnsteek treffen en daarna eentje met kurk. Aardig, maar het was mooier geweest als de bediening open wijnen voor het schenken proefde. Naarmate de avond vordert, merken we dat de dames met oogkleppen op werken, het blijkt niet makkelijk hun aandacht te trekken.

Na weer lang wachten arriveert de eendenborst (€26,60): mooi rosé, maar zonder het krokante velletje dat tamme eend zo lekker maakt. De eigen jus is goed, maar de begeleidende gekookte maïskorrel heeft te veel vriendjes meegenomen, waardoor het geheel uit evenwicht is.

Le Coeur Bistrothèque

Hartenstraat 24h, 1016 CC, Amsterdam
020-6258500
Openingstijden: ma-zo 11.00-16.00 & 18.00-22.00 uur
www.lecoeur.nl

Hoewel hij in een fijne krokante briquedeegjas zit, is de ratatouille (€18,50) bijna oneetbaar zuur, alsof de kappertjes die we tussen de courgette, aubergine en paprika aantreffen met azijn en al zijn toegevoegd. Een voorstelbare fout, maar óók een die laat merken dat de ratatouille in de keuken niet is geproefd. De portie seizoensgroenten (€4,50) is een heel gare mix van wortel, sugarsnap en haricot.

Frambozenbommetjes

Als dessert proeven we crème brûlée met verse frambozen (€8,50). Een geweldige variatie op de klassieker, die friszure frambozenbommetjes in de custard. De citroen-limoensorbet die meekomt smaakt kunstmatig, is kristallig en onnodig. Echt slecht is de tarte aux pommes (€5): het deeg is zacht en koud alsof dit taartje recent ontdooid is en van het begeleidend vanille-ijs wordt niemand blij.

Het rammelt in de keuken van Le Coeur. We hebben een paar goede smaken geproefd, maar kwamen ook dingen tegen die ons aan het denken zetten: alsof een in aanvang goed idee na een aantal maanden op de schop gegaan is. Zo lopen ze ongewild gevaar die écht Franse plattelandszaakjes uit mijn vakantie achterna te gaan. En dat voor Amsterdamse prijzen.

Vorige proefwerken:
Florya (7)
Senses (7)
Little Collins (7,5)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Uit-nieuwsbrief van Het Parool.

Ook leuk: volg @hetparool op Instagram.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden