Plus Reportage

Lang zullen we zweven

Beeld Renate Beense

In de laatste week van festival de Parade pakken de medewerkers uit met een theatrale zweefwedstrijd. Worden de snoepmeisjes, het spaghettimonster of toch Elsa de zweefkampioen van 2019?

“Dit lijkt misschien een grap, maar het is bloedserieus,” zegt zangeres Loes Wijnhoven (28), knikkend naar het schouwspel dat zich voor haar neus voltrekt. Rond de ­bekende zweefmolen van rondreizend theaterfestival de Parade, verzamelt zo’n honderd man personeel zich voor de jaarlijkse zweefwedstrijd voor medewerkers.

Het is maandagochtend elf uur, het terrein is gesloten voor bezoekers en voor festivalbegrippen is het nog érg vroeg. Maar iedereen is hier. Iedereen heeft al dagen de flyers in de kantine zien hangen. Iedereen weet dat dit de kers op de taart is van twee maanden wonen en werken in de minisamenleving die de Parade is. Iedereen wil erbij zijn; zien wie dit jaar de beste zweefact in petto heeft en zo een legendarische status bereikt onder de Parade-incrowd.

Het is dit jaar de 21ste editie en de ene na de andere kandidaat treedt aan om zweefkampioen van dit jaar te worden. Eerst mogen de kinderen. Na een ronkende aankondiging van spreekstalmeester Jacob betreden twee mini-Donald Duckjes de piste, met zwemvliezen van karton en een waggelkont van een volgepropte panty. Ze roepen ‘Kwaak! kwaak!’ naar de vierkoppige jury. Een wat ­ouder meisje komt als Elsa van Frozen. Op de bekende Let it go-soundtrack rent ze rondjes om de zweefmolen, harder en harder, telkens een donker kledingstuk uittrekkend. Het publiek gilt en joelt alsof ze hun lievelingsband zien optreden. Het meisje eindigt in een lichtblauwe Elsa-creatie en neemt dan plaats in een zweefmolenbakje. Ze glundert van oor tot oor.

Dan mogen de volwassenen, die de theatrale wedstrijd aangrijpen om eens flink uit te pakken. Een club barpersoneelsleden heeft een haka-act ingestudeerd, inclusief bodypaint, rode vuurwerkfakkels en een choreografie voor vijftien man. Een andere act bestaat uit een klotsende waterbak op een vorkheftruck, waar twee deelnemers in wetsuit in verstopt blijken te zitten. De meisjes van de snoepkraam voeren een complete huwelijksceremonie uit. Deelnemer Rik, die is verkleed als spaghettimonster, roept theatraal: “Ik leef voor de zweef!”

De haka-act. Beeld Renate Beense

Een goede opkomstact is belangrijk, maar het gaat uiteraard om wie het hoogst en mooist zweeft. De beste tactiek lijkt om nonchalant uit het bakje te hangen – het veiligheidskettinkje houdt je tegen – en dan lichtjes met één voet op de grond afzetten. Elke goed gelukte zweefvlucht kan rekenen op oh’s en ah’s uit het publiek. Zweefmolenmannen Arend en Bernhard hebben voor de gelegenheid vier van de acht bakjes uit de molen gehaald, zodat de deelnemers alle ruimte hebben om zó hoog te zweven, dat ze het houten engeltje op het dak kunnen zien – het ultieme doel voor iedere deelnemer. De winnaar mag tot de volgende wedstrijd gratis ritjes maken in de molen.

Oefenen met volwassen worden

Het is uitzonderlijk dat we welkom zijn bij een dergelijk medewerkersevent binnen de hekken van de Parade. Het festival krijgt veel mediaverzoeken om achter de schermen te mogen kijken, zegt persvoorlichter Lisa Mosmans. Ze wijst ze bijna allemaal af. “Onze vrijwilligers wonen hier echt twee maanden. We willen niet dat ze ’s ochtends in hun pyjama uit hun caravan kruipen en dan meteen een camera op hun neus krijgen.”

Voor een reportage van de zweefmolenwedstrijd maakt het festival een uitzondering. Het is toch best een bijzondere uiting van de sfeer die er heerst onder de medewerkers, besefte directeur Nicole van Vessum. “Net als veel andere festivals draait de Parade op de inzet van vrijwilligers. Ze werken voor een kleine vergoeding, en eten en drinken. Maar doordat de Parade twee maanden duurt, ontstaat er een soort sociaal netwerk, een familie, waarin iedereen elkaar een beetje beschermt.” Van Vessum ziet aan het begin van de zomer vrijwilligers binnenkomen, soms verlegen, schuw, ongemakkelijk. Aan het eind ziet ze een ander mens weer naar buiten gaan. “Dit is een veilige wereld waar je kunt oefenen met volwassen worden. Dat is niet iets dat wij hoeven te stimuleren, het gebeurt ­gewoon.”

Beeld Renate Beense

Sommige medewerkers worden hier letterlijk volwassen: het is geen uitzondering om hier als vrijwilliger tien, vijftien, soms zelfs vijfentwintig jaar rond te lopen. Er ontstaan relaties, die ook weer uitgaan, er worden babyshowers georganiseerd en die kinderen reizen ook alweer járen mee. Als in een circus.

Alle goede dingen komen samen

In die veilige wereld vinden voortdurend evenementen plaats die zorgen voor bonding onder de medewerkers. Een wedstrijdje poffertjes bakken bijvoorbeeld, in elk van de vier steden een medewerkersfeest met telkens een ­ander (verkleed)thema, het fanatieke moordspel in Utrecht dat dagen duurt, het karaoke-ontbijt, een levende kerststal om twee uur ’s nachts.

“De Parade is sowieso leuker voor de medewerkers dan voor de bezoekers,” zegt Mies Bongenaar (18) vastberaden. Ze werkt nu voor het derde jaar in de snoepkraam. Haar collega Kiki van Caspel (27), tien jaar op de Parade: “Tijdens de zweefwedstrijd komen alle goede dingen van de Parade samen. Iedereen joelt voor elkaar, iedereen kan doen wat hij wil. Soms komen vrienden me opzoeken hier: leuk, maar ik vind het eerlijk gezegd wel weer prima als ze weggaan. Ik wil die buitenwereld nog even niet binnen­laten; ik wil nu vooral avondenlang bruidsjurken in elkaar naaien voor een zweefwedstrijd.”

Eén van de deelnemende Donald Ducks. Beeld Renate Beense

Met zo’n intense betrokkenheid, is het niet gek dat de meeste Parademedewerkers na twee maanden toeren een zwart gat ervaren. Directeur Van Vessum. “Op de maandag na de Parade staat zo’n beetje iedereen hier te huilen op het terrein. Heel lief vind ik dat.” Van Caspel heeft na die laatste zondag ook last van de Paradedip. “Het is altijd even wennen om weer alleen te zijn, maar het hoort erbij.”

Terug naar de wedstrijd: na een chaotische twee uur is de uitslag daar. Wie wordt de zweefkampioen van 2019? Van Caspel en Bongenaar van de snoepkraam, met hun huwelijksceremonie, hadden hun kansen ingeschat als ‘in ieder geval een top 3’. Ze gaan er met de hoofdprijs vandoor. “Zo lang hiernaartoe gewerkt en nu is het gelukt,” zegt Van ­Caspel, blij en toch ook lichtelijk verbaasd. “Lang zullen we zweven!” Bij de kinderen wint een duo dat verkleed ging als zwervers; de Donald Duckjes zijn derde geworden.

Na de prijsuitreiking, springt iedereen plots op van de bierbankjes: over drie kwartier gaat het terrein alweer open. In allerijl wordt alles in gereedheid gebracht voor de normale bezoekers. “Zo grappig, die hebben hier allemaal geen weet van,” zegt voorlichter Lisa Mosmans, terwijl een laatste medewerker nog met een handdoekje over zijn schouder richting de douchecabines snelt. “Zo gaat het terrein weer open, alsof er niks is gebeurd.”

Spreekstalmeester Jacob Rens. Beeld Renate Beense

Nog te zien op de Parade

Tof
Scapino Ballet Rotterdam
De jonge choreografe Nicole Caruana uit New York wil dans maken waar je vrolijk van wordt. Ze strikte zeven dansers van het Scapino Ballet voor een aanstekelijke choreografie, met inspiratiebronnen van ballroom tot Walt Disney. T/m zaterdag in de Reizende Schouwburg, tickets €10,50

Who’s Afraid of Red, Yellow & Blue
Daan van Bendegem
Verrassende, grappige bespiegeling op de roof en restauratie van het ­beroemde schilderij van Barnett Newman. Door ‘losgeslagen podiumdier’ Daan van Bendegem.
T/m zondag in MINIeen, tickets €6,50

Alles wat liefde is
Toneelgroep Oostpol
Acteurs Judith, Thor en Daniël hebben 80 iconische filmscènes ingestudeerd: het publiek mag kiezen hoe het liefdesverhaal verloopt. T/m zondag in Studio 7, tickets €8

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden