Proefwerk

La Cantina Argentina (7)

Het sympathieke eetlokaal La Cantina Argentina serveert niet alleen steaks, maar ook andere authentiek Argentijnse gerechten.

La Cantina Argentina.Beeld Rink Hof

Als een Argentijn thuiskomt van zijn werk zet hij zijn hoed af, steekt zijn barbecue aan en gaat op zijn met koeienvel beklede stoel een grote biefstuk zitten verorberen. Dat, zegt de charmante eigenaar van La Cantina Argentina, is het idee dat Europeanen hebben van de keuken van zijn moederland. Allemaal de schuld van Gauchos, moppert hij. En hij kan het weten, want hij werkte vijftien jaar in 'dat soort zaken', voordat hij anderhalf jaar geleden zijn eigen restaurantje opende om de hoek bij het OLVG.

Het is een echt eetlokaaltje, een bescheiden kantine zoals je die in Zuid-Amerika veel vindt: sober ingericht met fel licht; voetbalshirts aan muren en plafond; luide muziek. Achter het eenvoudige Ikea-servies wordt hard gelachen en gekletst, de glazen worden volgeschonken, en kinderen zijn van harte welkom. In de keuken staat een knappe, kordate dame op torenhoge hakken crêpes te keren en de eigenaar zelf neemt, behalve de zeer hartelijke service, ook de grote grill die zich in de bar bevindt voor zijn rekening. Die bar-barbecue walmt uitbundig - uw alpacawollen poncho kunt u beter thuis laten.

Interessant ratjetoe
Het is inderdaad jammer dat we bij Argentinië zelden verder komen dan de asado, het uitgebreide grillfeest dat het nationale gerecht is. De keuken van het gigantische land is een interessant ratjetoe van Spaanse, Indiaanse, en vooral ook Italiaanse invloeden. Er wordt veel pasta gegeten, en op de kaart zien we zowel huisgemaakte ravioli als gnocchi - verlatijnst tot ñoquis. Er is ook een flinke lijst grillgerechten als longhaas en entrecote; als voorgerecht ook bloedworst, zwezerik en kaas van de grill, en verder allerlei gevulde groenten en empanadas.

We krijgen als hapje vooraf een in stukjes gesneden gegrild knoflookworstje met chimichurri en een wat slordig, maar wel lekker huisgebakken broodje. Feestelijk. Dan beginnen we met een heel aardig koud voorgerecht van gevulde eitjes met ansjovis en aubergines in azijn (€6,50), een gerecht dat zo compleet retro is opgemaakt (met blaadjes sla, krulpeterselie en geraspte wortel) dat we er enorm van beginnen te kirren. Lang leve het gevulde ei! Deze zijn uitstekend, en de aubergines erg zuur, maar verkwikkend. De kalfstong in vinaigrette (€6,50) blijkt ingemaakt in een piccalillyachtig mengsel met wortel en ui, maar smaakt echt veel te fel azijnig; de tong proeven we bijna niet meer.

Italiaanse invloed
Dan volgen drie soorten huisgemaakte kroketjes; kip, rauwe ham en camembert (van ieder twee: €8,50). Ze zijn smakelijk, wat steviger en wat dunner gepaneerd dan Nederlandse kroketten. De kaaskroket blijkt interessant genoeg een ronde aardappelbal met een stukje gesmolten camembert in het hart. Wederom zien we Italiaanse invloed: het lijkt een afgeleide van de Romeinse supplí al telefono, risottokroketten met mozzarella erin die zo heten vanwege de 'telefoondraad' die de kaas trekt.

Ook de provoleta (€7) is van Italiaanse oorsprong: een boven de houtskool gegrilde plak provolonekaas, gemarineerd met olie, peper en oregano - de kern is net gesmolten, de hoekjes knapperig en de kaas heeft een prettige houtskoolsmaak. Heerlijk!

Als hoofdgerecht laten we ons overhalen de gegrilde steak te laten voor wat hij is (we zijn tenslotte niet bij zomaar een steakhouse) en te kiezen voor wat volgens de eigenaar in Argentinië nog veel vaker wordt gegeten: de Milanesas, oftewel runderschnitzels, in dit geval gemaakt van ossenhaas (€29).

Kneuterig
Die valt nogal tegen. Het is een enorm bord met twee flinke schnitzels, daarop twee gebakken eieren en er komen ook nog frietjes en salade bij - meer dan genoeg voor twee en wederom een wat kneuterig, maar gezellig gerecht. Maar deze schnitzels zijn te dun geslagen en te dik gepaneerd; jammer van de ossenhaas. Een schnitzel hoort bij het bakken wat te souffleren, zodat het vlees gaarstoomt in een knapperig jasje- hier is de jas daarvoor te dik, en het vlees te dun en te gaar.

De flan met dulce de leche (€5,50) is ook te veel verhit, en heeft de korrelige structuur van roerei gekregen. Wel leuk is de postre vigilante (€7) een Zuid-Amerikaans nagerecht van kaas met membrillo (kweepeerpas, een stijve gelei) en een vergelijkbaar soort pas van zoete aardappel. De slagroom erbij is een beetje misplaatst.

Het knappe Argentijnse koppel dat achter ons zit, is inmiddels begonnen luidruchtig met de vingers te knippen en met de hakken te klikken op de maat van de aanzwellende tangomuziek. Ik hoop dat ze later zijn opgestaan om door de zaak te zwieren- dat zou dit rare, maar zeer sympathieke restaurant helemaal compleet maken.

La Cantina Argentina

Andreas Bonnstraat 40
1091 BA Amsterdam
020 8451418
di-zo 17.30-22.00 uur, maandag gesloten
lacantinaargentina.nl


Best
Een zaak die drie verschillende kroketten en ook nog gevulde eieren serveert, verovert een plekje in mijn hart.

Minder
Het vlees van de runder-schnitzel is veel te dun geklopt - we proeven bijna alleen korst. De flan is te ver verhit en in roerei veranderd.

Opvallend
De eigenaar, eerder werkzaam bij Gauchos, begon zijn zaak om de echte Argentijnse keuken te verspreiden.



7

Hiske VersprilleBeeld Floris Lok
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden