PlusReportage

Kunstenaar Leoke over de tragische liefde tussen een megalomane stuntman en zijn hooggehakte geliefde

Leoke van Geffen (27) is stuntman, theatermaker en beeldend kunstenaar. Met liefdestragedie The Stuntshow verwerkt hij pijnlijke ervaringen. ‘Dit is nog geen gloriejaar.’

Leoke van Geffen in The Stuntshow. Beeld Amaury Miller
Leoke van Geffen in The Stuntshow.Beeld Amaury Miller

In Hal 25, het enige ronddraaiende bouwtoilettentheater van ­Nederland, speelt stuntman en kunstenaar Leoke voor de eerste keer zijn voorstelling The Stuntshow, over de tragische liefde tussen een megalomane stuntman en zijn hooggehakte geliefde. De geliefde, gespeeld door mimespeler Jesse Debille, verrast het nietsvermoedende publiek door in een ­beschilderde stuntwagen met gierende banden door een doek te scheuren.

Na deze eerste actie nemen de ­bezoekers in de loods op een voormalig fabrieksterrein in Alkmaar plaats in een eigen bouwtoilet. De wc’s staan opgesteld rond een draaiende houten schijf – een voormalige kermisattractie. Leoke daalt af vanuit de lucht, gehuld in een gouden cape, waarna hij manisch rondrijdt op zijn rode Vespa Ciao-brommer, wanhopig op zoek naar zijn vriendin.

Pianist Tijmen Hekker begeleidt het spektakel – vol vuurwerk en vlammenwerpers – met indringende ­muziek, waaronder een eigen jazzcompositie en een stuk van Satie. De tragikomische voorstelling, waarin de toxische geliefden elkaar voortdurend aantrekken en afstoten en van een happy end geen sprake is, krijgt na afloop een staande ovatie.

Garagekalender

Leoke van Geffen (artiestennaam LEOKE, zijn achternaam gebruikt hij nergens voor, zegt hij) groeide op in Noord-Brabant, in de buurt van het beruchte Maaskantje. Als kind was hij altijd al aan het stunten op BMX-fietsen, skelters en brommers. “In Brabant is motorcross heel populair, net als stuntshows. Als jochie voerde ik met vrienden onze eigen BMX-stuntshows op tijdens rommelmarkten, waarna we met de pet rondgingen. Ergens de draak mee steken vind ik nu leuker dan een serieuze show organiseren.”

“Mijn eerste flauwe stuntshow voerde ik op tijdens een evenement rondom een garagekalender, waarin ik zelf op de foto’s te zien was, omgetoverd tot ‘sexy vrouw’. Oorspronkelijk was de kalender bedoeld als grap, een verjaardagscadeau voor mijn zus, maar uiteindelijk werden er ­online honderd van verkocht.”

Naast stunten was Leoke als kind ook altijd aan het bouwen. “Mijn moeder is kunstenaar en mijn vader werktuigbouwkundige, van die idealistische hippies. We woonden in een fabriek, het was er één grote speeltuin voor mij en mijn twee zussen. Mijn ouders stimuleerden ons altijd om iets te creëren. Een keer bouwden we samen een spookhuis waar we met winkelkarretjes doorheen sjeesden. In dingen bouwen kon ik altijd mijn gevoelens kwijt, want daarover praten heb ik vroeger nooit echt geleerd.”

Na de opleiding werktuigbouw en productdesign werd Leoke aangenomen op de Rietveld Academie, waar hij het basisjaar mocht overslaan. “Ik voelde me direct thuis. Ik was opgeleid om nuttige dingen te maken, maar ik wilde juist dingen maken die géén zin hebben en zo mijn droomwereld creëren.”

In zijn installaties spelen, net als in zijn voorstelling, thema’s als narcisme en ego een grote rol. Twee maanden woonde hij in een vervallen tuinhuisje op de campus van de kunstacademie, hij schilderde het roze en verfde er met grote letters zijn naam op. Het huisje, ­bedoeld als een statement tegen de overspannen huizenmarkt en een middelvinger naar de kantoortorens van de Zuidas die rondom de Rietveld zijn verrezen, werd uiteindelijk vernield door medestudenten.

“Uit afgunst, gaf een aantal studenten later toe. Ik werd ervan beschuldigd dat ik de boel daar koloniseerde, en dat ik een egoprobleem zou hebben. Ik geloof niet dat mijn gevoel voor humor door iedereen werd begrepen. Zelf had ik helemaal niet door wat het losmaakte bij anderen, maar uiteindelijk heeft het huisje wél zijn doel bereikt, namelijk een reactie oproepen.”

Voor zijn afstudeerproject besloot hij voort te borduren op ego en zelfliefde. Hij bouwt Leokeland, een ‘over de top Fidel Castro-achtig pretpark’, op het festivalterrein van Thuishaven in Amsterdam. “Drie dagen konden bezoekers er interactief theater beleven, de verkleedkist openen om zichzelf te zijn of totaal iemand anders.”

Mimespeler Jesse Debille in de onconventionele  voorstelling, van een happy end is geen sprake. Beeld Amaury Miller
Mimespeler Jesse Debille in de onconventionele voorstelling, van een happy end is geen sprake.Beeld Amaury Miller

Letterlijk het dak op

Het afronden van de Rietveld verliep vervolgens niet zonder controverse. Hij kreeg geen medewerking bij het realiseren van zijn afstudeerproject in een circustent. “Ik werd letterlijk het dak op gestuurd met die tent, maar toen een voorwerp van de installatie tijdens een storm wegwaaide, kreeg ik te horen dat er geen plek meer was voor mij. Daarna ben ik het project alsnog op Thuishaven gaan uitvoeren.”

“Terugkijkend op mijn academietijd zie ik de Rietveld niet als een plek om in alle vrijheid jezelf te kunnen zijn, je in alle vrijheid te kunnen ontwikkelen. Zelfs daar word je geacht om binnen de lijntjes te kleuren – een kwalijke zaak voor een kunstopleiding, vind ik.”

Door alle commotie kreeg hij na een jaar werken een burn-out, waarvan hij nu herstellende is. ”Mijn zevenentwintigste levensjaar zou een gloriejaar moeten zijn, hoor ik wel­eens, maar voor mij was dit het zwartste jaar tot nu toe.”

Duitse brandweerbus

De pijnlijke ervaringen van de afgelopen periode verwerkte Leoke in The Stuntshow. “Het rondrennen en crossen op het draaiende toneel verbeeldt hoe ik me voelde tijdens de burn-out, toen het maar bleef ronddraaien in mijn hoofd.”

Ondanks alle tegenslagen is er toch genoeg om door te gaan en positief te blijven, zegt hij. “Zoals deze voorstelling. Ik dacht dat ie maar eenmalig zou zijn, maar we hebben The Stuntshow ook gespeeld op de nieuwe culturele vrijplaats ’t Groene Veld, naast de Slibvelden in Noord, waar de voormalige ADM-bewoners nu verblijven.”

Na wat omzwervingen door Amsterdam is Leoke daar nu zelf te gast. Hij leeft er in een door hem omgebouwde rode Duitse brandweerbus met uitklapbed, kano en een surfplank op het dak en een ­motor achterop. Hij woont er met kip Dickie, een zijdehoentje. “Dickie is deze zomer ook mee geweest met de bus door Europa, met nog een kip en een eendje. Als ik in Portugal ging surfen en ze mee het strand op nam, liep het hele dorp uit om foto’s te maken.”

De kans bestaat dat Leoke zijn voorstelling in november nog een keer zal spelen tijdens het eerste evenement op ’t Groene Veld, het nieuwe ADM-festival. “Ook hebben we tijdens de Dutch Design Week in Eindhoven een gebouw aangeboden gekregen om daar theater te maken. In mijn zoektocht ben ik meerdere gelijkgestemden van theatergezelschappen tegengekomen. Zo ontstond het idee om samen te werken aan een rondtrekkende voorstelling, door Nederland en de rest van Europa.”

Het is Leokes droom om ooit met The Stuntshow op De Parade te staan. “Wie weet. Als je lief bent naar de wereld komt alles je tegemoet. Vanaf nu kan alles alleen maar ­beter worden.”

Voor meer informatie volg @leoke.nl op Instagram.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden