Plus Achtergrond

Kunst op je t-shirt: ‘Dare to be different gaat echt voor ons op’

Met kledingmerk Collect The Label bieden David (31) en Daniel Reijmer (29) zorgvuldig uitgekozen kunstenaars een podium. ‘Bij ons krijgen ze wél die erkenning.’

David Reijmer (r): ‘Op Bali hakte ik de knoop door: er komt een kledinglijn, en wel samen met mijn broer Daniel.’ Beeld Collect the Label

Opvallen zit bij David en Daniel Reijmer in het bloed. Ze werden geboren in Israël en verhuisden op jonge leeftijd met hun moeder naar Nederland, waar ze maar wat graag in haar kledingkast neusden. Kleuren, vormen, bijzondere stoffen: de broers zijn er gek op. “Al maakt David wel heftigere keuzes dan ik, hoor. Zoals die voetbalbroek die je ooit samen met mama maakte van een kapotgeknipte voetbal. Die ging écht te ver,” zegt David lachend tegen Daniel, die op een telefoonschermpje te zien is in hun gezamenlijke atelier in Oost. Daniël viert nog even vakantie in de Mexicaanse badplaats ­Tulum, terwijl David druk ­is met hun kledinglabel Collect The ­Label dat nu van de grond komt na een succesvolle crowdfundingcampagne.

Poolse zeefdrukfamilie

Het idee van Collect The Label is simpel: in gelimiteerde opgave verschijnen kledingstukken als T-shirts, truien en zwembroeken, maar ook sieraden en hoeden in samenwerking met onafhankelijke illustratoren, tattoo-artiesten en kunstenaars in de breedste zin van het woord. ­David: “Kunst is smaakgevoelig. Je kiest het en hangt het op in je huis. Veel mensen zullen het vervolgens niet meer te zien krijgen. Door kunst te dragen, maak je passanten deelgenoot van jouw uitgekozen werk en smaak.”

Maar is het dan niet aan die kunstenaars zelf om hun werk op kleding te laten drukken? Daniel: “Veel kunstenaars die wij spraken vonden het te veel gedoe of waren nog niet op het idee gekomen. Wij bieden ze een platform. Tegelijkertijd willen we niet het volgende typisch Amsterdamse kledingmerk zijn. Daarom richten we ons op ­kunstenaars uit heel Nederland.”

Op dit moment heeft Collect The Label zeven zorgvuldig uitgekozen kunstenaars aan zich gebonden, elke maand komt daar een nieuwe artiest bij. Dat is het werk van David; hij struint Instagram en talloze exposities af, op zoek naar nieuw talent.

De T-shirts van Collect The Label worden op organisch en duurzaam katoen gezeefdrukt door een Poolse zeefdrukfamilie die de afgelopen tachtig jaar niet anders deed. Keurig afgewerkt, met afgeronde zomen voor een extra mooie fitting. De kunstenaar krijgt twintig procent van de opbrengst van elk shirt. David: “Bij grote ketens weet je nooit wie de print heeft gemaakt. Kunstenaars krijgen bij ons wél die erkenning. Niet alleen in geld, maar hun naam staat ook op het T-shirt en op onze site lees je interviews met de kunstenaars, waardoor je ze beter kunt leren kennen. Door hun werk te dragen kun je echt een statement maken.”

Daniel en David zijn zelf ook niet vies van een statement of twee. David: “Dare to be different gaat echt voor ons op. Van jongs af aan droegen we grote hoeden en oorbellen, lieten we onze haren invlechten en schuwden we geen commentaar. Kledingmerken die wij droegen, raakten vaak pas maanden later in de mode.” Daniel: “Zo kocht ik Botticelli’s op mijn dertiende. Ik zag ze in een etalage in Utrecht staan en vond ze ontzettend mooi. Wist ik veel dat die schoenen later vooral door drugsdealers werden ­gedragen.” De broers wisten goed wat ze mooi vonden, maar ook hun moeder probeerde af en toe wat voor ze uit te kiezen. Met wisselend succes. Daniel: “Zo heeft ze mij ­weleens met snoep proberen over te halen een petje van Kangol te dragen. Maar ik ben koppig genoeg om daar niet op in te gaan.”

Kunstenaar Michiel Folkers vond een paar teddyberen op een tweedehandsmarkt in Amsterdam en besloot ermee te experimenteren – wat als ik die beren in inkt doop en ze dan stevig op papier druk? Speciaal voor Collect The Label maakte hij een digitale kopie van een van zijn teddybeerprints, die nu te koop is op een T-shirt. Beeld Collect the Label

Bijklussen op Bali

Op de middelbare school dwongen ze met hun uitgesproken kledingsmaak respect af, daar waar jongens van hun leeftijd er gewoontjes bijliepen. Niemand had er raar van opgekeken als de gebroeders Reijmer na de middelbare school de mode in waren gegaan. Maar dat gebeurde niet. David wilde wel naar mode-instituut Amfi, maar besloot naar zijn moeder te luisteren. Zij adviseerde hem naar de universiteit te gaan, hij had toch niet voor niets zijn vwo afgerond? Daniel koos voor een totaal ander pad. Hij heeft nooit gestudeerd en reist de wereld rond als professioneel pokeraar. Dat doet hij sinds zijn zeventiende. Volgende week vliegt hij naar Las Vegas.

Toen David afgestudeerd was, reisde hij samen met zijn broer af naar Bali. David kluste daar wat bij als dj, Daniel als pokeraar. David: “Het Balinese Canggu is een smeltkroes van creatieve mensen. Ik zag drommen jonge ondernemers bedrijfjes opzetten. Toen kwam het besef: ik ben dertig jaar en ik heb mode tien jaar lang links laten liggen. Maar ik ben nog niet te laat om er iets aan te doen.” Voor het eerst had David het idee dat hij ook daadwerkelijk aan de slag kon gaan, aangemoedigd door mensen die hij op Bali had ontmoet. “In Amsterdam durft men minder risico’s te nemen. Ik krijg altijd het gevoel dat mensen je waarschuwen voor beren op de weg. Weet je het zeker? Waar haal je het geld vandaan? Op Bali hakte ik de knoop door: er komt een kledinglijn. En wel samen met mijn broer.”

De taakverdeling voor Collect The Label is vanaf begin af aan helder: David is de creatieveling. Hij scout talent, ­onderhoudt de contacten met kunstenaars en verzorgt het productieproces. Daniel is de analyticus, de denker en neemt het financiële plaatje voor zijn rekening. Hij bekijkt van een afstand waar het spaak loopt. Daniel: “Ik heb ooit met mijn broer samengewoond. Als hij ergens voor gaat, gaat hij er vol voor. Hij ruimt altijd op, regelt alles. Die oneerlijke verdeling wilde ik niet binnen een bedrijf. Om die reden zouden we nooit fifty-fifty kunnen werken. Ik bekijk het van een afstandje. Of poker daarin terugkomt? Absoluut. Heel veel keuzes in het leven kun je maken met een goede poker-mindset.”

Collect The Label is nu tweeënhalve maand onderweg en verkoopt de collectie online, al dromen de ondernemers van een winkel in de toekomst. Of ze er al van kunnen leven? Bijna. Het was de afgelopen maanden flink doorbuffelen voor investeringen, maar ze kunnen nog even door. David: “Geld is niet de drijfveer. Persoonlijk hoef ik er niet rijk van te worden.” Daniel: “Belangrijker is dat we geen spijt krijgen van iets wat we nooit hebben ­gedaan.” David: “Ik wil geen spijt hebben dat ik mijn ­modehart nooit heb gevolgd omdat het niet genoeg geld in het laatje zou brengen.” Daniel: “Dat je zonder diploma nergens komt, dat gaat voor ons niet op. Door wilskracht en creativiteit kun je het ver schoppen. Soms moet je even niet naar anderen luisteren.”

Eén van de ‘exposerende’ kunstenaars van Collect The Label is goudsmid Marlies Pinksterboer. Ze werkte jarenlang voor de Amerikaanse juwelen- en speciaalzaak Tiffany & Co en werkt nu vanuit haar werkplaats in Amsterdam in opdracht. Voor Collect The Label bedacht ze 14-karaats gouden kettingen met een miniatuur Chanelflesje of Ferrari-autootje als hanger. Beeld Collect the Label

De kleding van Collect The Label is te koop via www.collectthelabel.com. Van 29 juli tot 18 augustus hebben de broers een pop-upwinkel op Elandsgracht 33.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden