Review

Klassiek: R. Leoncavallo - La nuit de mai Plácido Domingo ****

Plácido Domingo, de grootste tenor van de laatste vijftig jaar, is still going strong. Negenenzestig is hij alweer, maar zijn werkdrift is nog steeds enorm. Eerder deze maand liet hij zijn fans schrikken toen bekend werd dat hij voor iets kwaadaardigs in zijn darmen onder het mes moest, maar op zijn website heeft hij inmiddels laten weten dat hij bijna is hersteld en dat er geen nieuwe behandelingen nodig zijn.

Deutsche Grammophon viert dat met een nieuwe cd, opgenomen in 2007, waarop Domingo liederen zingt van Leoncavallo, waarbij hij wordt begeleid door sterpianist Lang Lang. De Chinees maakt hiermee zijn debuut als accompagnist. Echt een perfect samen ademend duo zijn Domingo en Lang Lang nog niet. Als toegift speelt Lang Lang ook nog twee tamelijk onbeduidende pianowerkjes, Barcarola veneziana en Valse mignonne.

Maar het belangrijkste stuk op de cd is het zelden te horen veertig minuten durende symfonische gedicht voor tenor en orkest La nuit de mai, op teksten van Alfred de Musset. Leoncavallo op zijn best. Vooral de laatste drie van de twaalf delen zijn van grote schoon?heid en dramatische kracht.

Wat Domingo hier op zijn 66ste presteert is ongelooflijk. Ook als oude god weet hij nog steeds diep te ontroeren. Wel zou je hem een beter orkest gunnen dan het Orchestra del Teatro Comunale di Bologna onder Alberto Veronesi. (ERIK VOERMANS)
(DG)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden