PlusPortretten

Kinderen vertellen wat ze vinden van thuiszitten: ‘Ik wil wel weer naar school’

De hele dag thuis met de kinderen: ouders vinden het lastig. Maar hoe is dat voor pubers? Ze kunnen geen kant op, spreken hun vrienden via FaceTime en Whatsapp en hebben de hele dag hun ouders om zich heen. ‘Eerst leek het me leuk om niet meer naar school te gaan.’

Leonoor.Beeld Lin Woldendorp

‘Ik ben wel blij dat ik niet zo vroeg op hoef te staan’

Leonoor Vos (13), tweede klas, Het Amsterdams Lyceum

“Eerst vond ik het fijn om niet naar school te hoeven, maar nu niet meer. Het is toch wel heel anders. Ik zit op mijn kamer en werk op de computer aan opdrachten van school. Dat gaat via Magister, een programma waar je huiswerk, opdrachten en digitaal lesmateriaal kunt vinden. Mijn ouders zijn ook thuis en bemoeien zich steeds met me. Ze zeggen dat ik mijn huiswerk moet doen en letten erop of ik wel echt bezig ben met school. Dat doen ze normaal gesproken niet zo vaak. Ik ben wel blij dat ik niet zo vroeg op hoef te staan.

Mijn vrienden kan ik door het coronavirus niet zien, terwijl we eerst bijna elke dag met elkaar afspraken. Nu hebben we contact via FaceTime en WhatsApp, maar dat is een stuk minder leuk dan in het echt. Sommige dingen, zoals een slaapfeestje, gaan niet door vanwege de maatregelen. Ik vind het vooral heel erg dat de toneelklas is afgelast. Er was een huiswerkvrije week gepland. We zouden vorig weekend repeteren voor een toneelstuk. Daar had ik me erg op verheugd. Het was een teleurstelling dat het niet doorging.

I­­­­k breng mijn dagen nu vooral door met schoolwerk, even naar de winkel gaan, een stukje wandelen of een film kijken. Hopelijk wordt alles over een tijdje weer normaal. Ik zou wel weer gewoon naar school willen.” 

Yves.Beeld Lin Woldendorp

Mijn moeder zit me veel meer op de nek’

Yves Oerlemans (12), brugklas, Het Amsterdams Lyceum

“Normaal gesproken ben ik heel druk met ijshockey en hockey. Ik train meerdere keren per week en heb wedstrijden. Dat is allemaal weggevallen.

Nu ben ik ineens vaak thuis, samen met mijn moeder en mijn twee jongere zusjes. We hebben wat meer ruzie, omdat ik ze nu steeds om me heen heb. Mijn moeder zit me ook veel meer op de nek. Dan zegt ze ­bijvoorbeeld dat ik de hond moet uitlaten. Dat deed ik eerst bijna nooit, maar nu moet ik dat vaker doen van haar. Met mijn huiswerk bemoeit ze zich niet. Ze helpt alleen mijn zusjes met school. Maar we doen met z’n drieën ook leuke dingen hoor, zoals bordspellen.

Overdag heb ik online les van school. Het is wel relaxed dat ik nu niet zo vroeg op hoef. Na het schoolwerk ga ik op mijn kamer vaak nog even ­ijshockeyen. Daar heb ik een soort ijsvloer en een goaltje om te oefenen. Maar dat is natuurlijk heel anders dan de training op de ijsbaan.

Afspreken met vrienden doe ik nog wel. Al is dat maar met een of twee, want een deel van mijn vrienden mag dat niet in verband met het corona­virus. We gaan dan buiten fietsen en een beetje chillen. Ik kan er dus nog wel uit, maar mis mijn sport toch enorm. Dat vind ik het irritantste van deze coronacrisis.

Ik hoop dat de situatie weer wat normaler wordt en opgelost kan worden met een vaccin. Eerst leek het me leuk om niet meer naar school te gaan, maar inmiddels denk ik er anders over en wil ik mijn vrienden graag weer vaker zien.” 

Indigo.Beeld Lin Woldendorp

‘Ik pas op mijn broertje als mijn vader online vergadert’

Indigo Vermeulen (14), tweede klas, Barlaeus Gymnasium

“Het is ineens drukker in huis en dat ben ik niet gewend. Mijn vader is overdag thuis aan het werk. Mijn moeder is wel weg, want zij werkt in de zorg. Ze heeft het heel druk.

Ik heb nog een broertje van 2 jaar. Als mijn vader een onlinevergadering voor zijn werk heeft, pas ik op hem. Zo wisselen we de zorg voor mijn broertje steeds af.

Met mijn huiswerk bemoeit mijn vader zich niet. Hij weet dat ik de discipline heb om het zelf te doen. We zitten elkaar niet in de weg. Ik werk op mijn kamer voor school en hij heeft ook zijn eigen plek. Tussendoor eten we wat samen.

Tot nu toe vind ik het wel lekker om thuis te zitten, maar ik weet niet of dat over drie weken nog zo is. Ik mis mijn vriendinnen. Die zag ik sowieso elke dag op school, maar ook vaak op vrijdag en in het weekend. Nu bellen en facetimen we veel met elkaar. Dat is gezellig, maar toch anders dan in het echt. Afspreken doen we bijna niet meer vanwege het coronavirus. Ook mijn hockeytrainingen en -wedstrijden gaan niet meer door. Dat vind ik jammer.

Ik ga wel af en toe met een vriendin joggen of hockeyen in het Westerpark. Natuurlijk wel op veilige afstand van elkaar. Zo ben ik toch nog in de buitenlucht na het binnen zitten. Het zou fijn zijn als dat over een tijdje weer wat vaker kan.”

Aya.Beeld Lin Woldendorp

‘Mijn moeder neemt me vaker te grazen om klusjes te doen’

Aya Zian (16), vijfde klas, Lumion

“De afgelopen tijd kom ik nauwelijks buiten. Ik doe het vooral voor mijn ouders. Zij behoren tot een risicogroep en ik wil voorkomen dat ik ze besmet. Mijn oudere zus, die in een ziekenhuis werkt, waarschuwt ons steeds dat we dit serieus moeten nemen.

Nu ik veel thuis ben, neemt mijn moeder me vaker te grazen om klusjes in huis te doen, zoals opruimen, stofzuigen en dweilen. Dat deed ik altijd wel, maar ze vraagt het nu vaker aan me.

De eerste week was het wennen om mijn schoolwerk thuis te doen. Het zal de komende weken wel beter gaan. Dit is mijn examenjaar, dus het is belangrijk.

Ik neem genoegen met een diploma dat alleen gebaseerd is op de officiële toetsen en cijfers van school; het is niet alsof we het hele jaar niets hebben gedaan.

Als ik vrij ben, ben ik bezig met sociale media of kijk ik een film. Soms doe ik iets creatiefs en maak ik een mooi design. Ik hou van kleding ontwerpen. Sinds mijn tiende ga ik regelmatig naar het buurthuis van Combiwel Jongerenwerk in Nieuw-West. Met de meidengroep die ik daarvan ken, spreken we elke dag om vijf uur ’s middags af op FaceTime of WhatsApp om gezellig te kletsen.

Van mij mag deze situatie binnenkort vo­­­orbij zijn. We krijgen nu allemaal even rust, maar het is wel ongevraagde rust.” 

Wies.Beeld Lin Woldendorp

‘Ik vind het gezellig dat mijn moeder er nu steeds is’

Wies Plug (14), tweede klas, Montessori Lyceum

“De grootste verandering is dat ik niet meer naar school ga en nu veel meer vrije tijd heb. De dagen lijken korter te zijn, omdat ik meer thuiszit. Ik krijg nu online les met videobellen en moet foto’s van mijn werkboek maken om te laten zien wat ik hebt gemaakt.

Afspreken met vriendinnen doe ik nog wel, maar niet iedereen is erbij.

Sommige ouders hebben liever niet dat ze naar buiten gaan. Met hen heb ik nu veel vaker contact via WhatsApp dan eerst.

Het meest mis ik het sporten. Ik doe aan volleybal en schaatsen. Elke week keek ik uit naar de trainingen en de gezelligheid met vriendinnen uit mijn team. In plaats daarvan loop ik nu ’s morgens hard met een vriendin. Van de volleybaltrainer krijgen we filmpjes toegestuurd met oefeningen voor thuis. Maar dat is niet te vergelijken met de echte training.

Mijn moeder is ook thuis. Ik vind het alleen maar gezellig dat ze er nu steeds is. Soms maken we samen een wandeling. Ze bemoeit zich niet met mijn huiswerk of school, want ze weet dat ik zelf goed kan bepalen wat ik moet doen.

Ook mijn broer van 16 is veel thuis. Hij zit overdag te gamen of te bellen met vrienden en vertrekt alleen ’s avonds om pizza’s te bezorgen. Mijn vader gaat nog wel naar zijn werk.

Eigenlijk vind ik het niet zo erg dat we niet naar school kunnen. Het is prima zo. Maar het sporten wil ik wel graag snel weer kunnen doen.” 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden