PlusOuder & Kind

Kees & Sterre: ‘Ik herinner me mama niet echt’

Mensen zeggen dat ze op haar overleden moeder lijkt, maar Sterre herinnert zich haar niet echt. Ze lijkt in elk geval ook op haar vader, merkt ze. ‘We zijn allebei eigenwijs en denken dat we het beter weten dan anderen.’

Ouder en Kind Kees en Sterre. Beeld Harmen De Jong
Ouder en Kind Kees en Sterre.Beeld Harmen De Jong

Kees Hoogervorst (56)

“Ik vertrouw mijn dochters in alles en laat ze heel vrij. Natuurlijk zullen ze weleens iets doen waar ik het niet mee eens ben, maar ik wil vooral dat ze kunnen genieten. Het leven is nou eenmaal een aaneenschakeling van dingen die je niet in de hand hebt.

Negen jaar geleden is mijn vrouw Angelique overleden, op haar 41ste. Ze had kanker. Ze heeft het drie keer overleefd, maar de vierde keer niet. Sterre was acht toen haar moeder overleed, zij kent haar misschien wel het meest uit onze verhalen.

Angelique was heel gelovig en niet bang om te sterven omdat ze wist dat ze naar het licht ging. Ze wilde dat alles wit was op haar begrafenis. Ze stierf begin februari en op het moment dat ze haar ogen sloot, ging het sneeuwen. De hele wereld bleef wit tot Valentijnsdag, de dag van haar begrafenis. Ongelooflijk, toch?

Ik heb Angelique leren kennen via mijn vader. Hij had MS en zat in het verpleeghuis waar zij werkte. Ik heb haar een zelfgemaakte Valentijnskaart gestuurd – die staat hier nog altijd in de kast – en vanaf het moment dat we elkaar voor het eerst belden, was het alsof we elkaar ons hele leven kenden.

Angelique was zo spontaan en open en had zo veel contacten. Onze dochters hebben het sociale van hun moeder. Sterre het meest, zij legt heel makkelijk contact en neemt graag vrienden mee naar huis. Soms word ik ’s morgens wakker en liggen er tien jongeren in de woonkamer te slapen. Geweldig!

Vorig jaar februari zou Angelique vijftig zijn geworden. Voor een groot feest heb ik alle films laten digitaliseren. Dat was echt te gek. Je vergeet toch veel, bijvoorbeeld hoe grappig ze ook was met de kinderen.

Sterre worstelt met school. Ik heb de meubelvakschool gedaan, dat was de mooiste tijd van mijn leven, nu zijn scholen meer fabrieken. Merel en Amber kunnen goed leren, maar Sterre heeft daar geen zin in. Ze wil net als ik met haar handen werken. Als ik haar heel soms probeer te ­pushen, antwoordt ze: ‘Pa, jij hebt nog nooit een boek gelezen, ik doe het op mijn manier.’

Ik wil zo graag voor de kinderen zorgen. Voor Sterre maak ik nog elke ochtend brood. Merel zegt dat ik aan mezelf moet denken en niet alles hoef te regelen. Misschien moet ik mijn kinderen meer loslaten. Dat is het dubbele: ik laat ze los in vertrouwen, maar financieel en praktisch wil ik alles voor ze regelen.”

Sterre Hoogervorst (17)

“Ik haat boeken. Vroeger werd ik voorgelezen om in slaap te vallen, nu val ik nog steeds in slaap bij een boek. Ik ben geen schooltype. Mijn zussen vinden het zonde dat ik van de havo naar de mavo zakte. Zij vinden school belangrijk, mijn vader hecht niet aan een papiertje. Hij is net als ik. We zijn allebei eigenwijs, doen dingen op onze eigen manier en denken dat we het beter weten dan anderen.

Pa heeft drie regels: we mogen niet roken, niet zwanger raken en de derde ben ik vergeten. Als ik zeg dat ik naar vrienden ga, vindt hij het goed. Mijn zussen vragen wie die vrienden zijn. Ik vind het fijn dat hij me vrij laat. Hij kan me vertrouwen, want als er iets is, zeg ik het tegen Merel en Amber.

Door corona ben ik meer op mezelf en denk ik vaker over vroeger. Ik mis mama elke dag. Papa praat nooit over zijn verdriet, hij houdt het voor zichzelf. We zijn een gesloten familie. Niemand zegt echt hoe hij zich voelt, iedereen verwerkt het op zijn eigen manier. Met vrienden kan ik wel ­praten.

Soms vraag ik me af waar mijn eigenschappen vandaan komen, heb ik die van ma of van pa? Vorig jaar, op de dag dat mama vijftig geworden zou zijn, hebben we haar verjaardag gevierd. Er waren films met haar. Ik heb niet echt goed gekeken, dat hoeft ook nog niet. Mensen zeggen dat ik op mijn moeder lijk. Mijn oma uit Suriname zegt altijd dat ik een witte Angelique ben, wit omdat ik een lichtere huid heb dan zij. Dat oma dat zegt, vind ik heel fijn.

Ik herinner me mama niet echt. Haar laatste dag weet ik nog wel, die blijft altijd bij me. Op mijn linkerarm heb ik een tattoo laten zetten met mama’s geboortedatum in Romeinse cijfers, die arm leidt direct naar mijn hart. Ik vind het fijn als mensen vragen wat die tattoo betekent; dan kan ik over mama praten, want het is niet het eerste wat je zegt als je iemand ontmoet.

Nu ik minder kan doen, ben ik vaak met vrienden buiten. Laatst zijn we gaan skaten in een lege Kalverstraat. Ik vind dat door corona veel van de jeugd wordt afgepakt. Er zouden snel clubs open moeten, zodat er feestjes zijn, maar dan met toezicht.

Pa wil gaan reizen als ik achttien ben. Dat zou ik fijn vinden, hij hoeft zich over mij geen zorgen te maken. Hij heeft onze opvoeding heel goed gedaan.” 

Ook samen in Het Parool? ouderenkind@parool.nl

Kees Hoogervorst (56), meubelmaker
Angelique Hoogervorst is in 2012 overleden
Merel Hoogervorst (24), adviseur ­waterbodem bij een baggerbedrijf
Amber Hoogervorst (22), studeert toegepaste wiskunde
Sterre Hoogervorst (17), eerstejaars MBO interieuradviseur

Kees woont met Merel, Amber en Sterre in een huis in de Watergraafsmeer. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden