PlusMijn Amsterdam

Journalist Liesbeth Rasker: Café Hoppe is ‘een thuiswedstrijd’

Liesbeth Rasker (32) is reisjournalist en podcastmaker (Dag voor dag, De Dienst). Op haar 18de keerde ze terug naar de stad; met kat Disco zit ze midden in het centrum. Café Hoppe is ‘een thuiswedstrijd’.

Liesbeth Rasker Beeld Nosh Neneh
Liesbeth RaskerBeeld Nosh Neneh

Mijn buurt

“Ik woon in de binnenstad, tussen de Dam en Centraal Station, centraler ga je het niet krijgen. Tja, wat kun je erover zeggen, het is eigenlijk geen leuke buurt. Toen de pandemie uitbrak, zag je overal mensen samen op de stoep zitten, maar hier was het uitgestorven en verlaten. Veertien jaar geleden, toen ik hier kwam wonen, was het net het getto. Op het politiebureau van de Nieuwezijds vroeg een agent: ‘Kom jij hier wonen?’ Ze bekeek me van top tot teen en zei: ‘Jou geef ik wel even mijn directe nummer.’ Gelukkig heb ik nooit gedoe gehad. Jaren later werd de buurt opgeschoond en inmiddels is het doorgeslagen met zo veel hotels en zo weinig buurtbewoners. Terwijl, in mijn buurt staan de mooiste panden. Gelukkig woon ik overal vlakbij en zit ik hier heel fijn.”

Favoriete vervoermiddel

“Ik wandel altijd. Ik vind fietsen in Amsterdam heel erg stressvol. Op de fiets zit ik al snel hoog in mijn energielevel. In mijn straat heb je een Yellow Bike, dus ik zit midden tussen de toeristen die niet kunnen fietsen. Voordat ik dan ergens ben, ben ik tien jaar ouder. Jaren geleden heb ik bedacht dat lopen de beste oplossing is. Zo kijk ik rustig naar de mooiste stad van de wereld. Als je omhoog kijkt, zie je prachtige gevels, poezen in vensterbanken of mensen lummelend met een been uit het raam.”

Dieren in de stad

“Mijn hart breekt voor alle cafépoezen die nu al zo lang alleen zitten. Ik liep weleens langs cafés waar in het raam briefjes hingen met: stop met bellen, er wordt voor de poes gezorgd. Wat ik ook heel leuk vind, is de kinderboerderij De Dierencapel op Bickerseiland. Daar is een groot varken, Kevin Bacon genaamd. Kevin kan niet tegen de zon en moet elke zomer ingesmeerd worden. Een schitterend tafereel.”

Café Hoppe Beeld Nosh Neneh
Café HoppeBeeld Nosh Neneh

Mist het meest

“Een koud getapt fluitje van café Hoppe. Ik kom er al sinds ik puber ben. Een thuiswedstrijd. Ik ben dol op iedereen die daar werkt. Het is weleens voorgekomen dat ik vergat af te rekenen, dan kwam ik de volgende ochtend terug en was het: ‘Je zat er weer lekker in hè, Lies.’ Het staat bekend als een ballencafé, maar er is een vaste kern van oude mensen in de buurt die waanzinnige verhalen hebben. Het grappige is: je staat altijd buiten: rain or shine. In de winter kleed ik me erop aan: panty onder je broek, extra laagjes. Je kunt daarna ook nergens anders heen, anders stik je van de hitte. Ja, dat mis ik het meest van alles, nog meer dan het reizen.”

Plein

“Dat is het Spui. Café Luxembourg is mijn andere lievelingsplek. In het weekend ga ik eerst naar Athenaeum, daar koop ik een tijdschrift en dan ga ik naar Luxembourg en bestel ik kroketten op wit brood met gefrituurde peterselie. Alleen nu eet ik geen vlees meer. Dus kom ik straks in gewetensstrijd als alles weer opengaat. Als ik lang op reis ben geweest, is het eerste wat ik doe in één rechte lijn naar Luxembourg.”

De Eetalage  Beeld Nosh Neneh
De EetalageBeeld Nosh Neneh

Geheim adres

“De Eetalage, in de Jordaan in de Eerste Anjeliersdwarsstraat. Daar werken superlieve Italiaanse jongens. Van hun tiramisu ga je kapot van lekkerheid. Je kunt veel beter hier je pizza bestellen dan bij La Perla waar altijd een lange rij staat.”

MICKKEUS Jeans Atelier  Beeld Nosh Neneh
MICKKEUS Jeans AtelierBeeld Nosh Neneh

Winkel

“Mick Keus, dat is een jeansatelier in de Bergstraat. Mick is ontwerper en verzamelt jeans. Hij schuimt de hele wereld af voor vintage Levi’s. Je kunt daar gewone jeans kopen, maar hij kan ze ook helemaal voor je op maat maken. Ik heb twee jeans van hem en dat zijn de beste broeken die er zijn.”

Favoriete Amsterdammer

“Dat is absoluut mijn vader. Het is het allergezelligst mijn vader in de buurt te hebben. Hij is 75 jaar en werkt allang niet meer. Hij verzint elke keer weer nieuwe dingen om te doen. Nu heeft hij bedacht alle tramlijnen in de stad van begin tot eindpunt te ontdekken. Binnenkort gaan we samen lijn 1 doen.”

Ik voel me Amsterdammer omdat…

“Echte Amsterdammers hebben hier strenge regels voor. Maar omdat ik hier geboren ben, kom ik altijd goed weg. Ik werkte vroeger bij Café Nol en daar waren ze streng hoor. Ook al woon je meer dan veertig jaar hier, dan ben je nog geen Amsterdammer. ‘Neeee,’ zei de barvrouw dan, ‘je woont hier, maar je komt hier niet vandaan.’ Ik voel me Amsterdammer omdat ik me nergens zo thuis voel als hier. Ik zit als een elastiek vast aan de stad en waar ik ook ben, ik stuiter altijd terug.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden