Aldus

Jong, sprakeloos, verlamd: deze expo toont hoe afasie levens verandert

Edwin Kooren (45) en Christine Versluis (48) willen de belevingswereld van jonge mensen met afasie laten zien met hun expositie De A-Factor.

Tom Grosfeld
null Beeld Shutterstock
Beeld Shutterstock

Wat is afasie?

Versluis: “Het is een taalstoornis die je krijgt door hersenletsel, een herseninfarct of een bloeding. Afasie kent veel gradaties: de een kan nauwelijks meer communiceren, de ander komt nog aardig uit zijn woorden.”

Hoe ontstaat zoiets?

Kooren: “Ik kreeg in 2014 een hersenbloeding. Ik moest naar het ziekenhuis en wist niet hoe ik mijn schoenen moest aantrekken, wat een telefoon was en kon niet lopen. En ook niets zeggen. Mijn hoofd voelde leeg.”

Nu praat u redelijk goed.

Kooren: “Na ongeveer een halfjaar begon ik weer makkelijker te communiceren, gelukkig.”

Hoe is uw leven veranderd door afasie?

Kooren: “Ik voelde me een andere man. Mijn leven bestond vooral uit werken bij de marine en elke dag twee keer sporten. Veel vrienden had ik niet. Mijn sociale leven is niet zoveel veranderd. Wel heb ik ineens tijd voor andere dingen. Hobby’s, zoals fotograferen. Of ik zie hoe mooi de natuur eigenlijk is.”

Jullie begonnen samen De A-Factor. Wat is dat?

Kooren: “We ontmoetten elkaar op een afasiecongres en dachten: 30.000 Nederlanders hebben een vorm van afasie. Vaak worden ze somber of depressief, voelen zich sociaal buitengesloten. Wat kunnen we daaraan doen?”

Versluis: “De omgeving weet meestal niet wat afasie is en hoe ze met die mensen moeten omgaan. Daar willen we verandering in brengen.”

En nu is er een foto- en filmexpositie.

Versluis: “Edwin heeft acht jonge mensen met afasie geportretteerd. Een collega heeft ze gefilmd. Die beelden ­tonen we. Ook hebben we mensen met afasie een cursus fotografie gegeven. Op de expositie kun je je door hen laten portretteren. Kunstenaars met afasie hebben drie achterwanden gemaakt voor de photobooth.”

Kooren: “We hopen dat mensen tijdens onze expositie denken: hé, ik hoef niet tegen ze te praten alsof ze een kind zijn, of heel luid. Kortom: dat de omgang wat natuurlijker wordt.”

Waar staan jullie met de expositie?

Versluis: “Tot eind augustus in de OBA Oosterdok. Daarna in de Staatsliedenbuurt en Reigersbos. De expositie is gratis toegankelijk.”

Kooren: “We willen hierna ook naar andere steden, door heel het land. En hopelijk naar België.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden