PlusOuder&Kind

John & Bloem: ‘We willen allebei het laatste woord hebben’

Haar ouders leerden haar trots te zijn op wie ze is en voor zichzelf op te komen. Nu spreekt Bloem haar ouders erop aan als ze niet consequent zijn. ‘Omdat ze zo mondig is, kan ik haar soms ook wel achter het behang plakken.’ 

Beeld Harmen De Jong

John Olivieira-Siere (49)

“De rode draad in Bloems leven tot nu toe is rechtvaardigheid. Als klein meisje kwam ze al op voor kinderen die werden buitengesloten of gepest, op school of tijdens het buitenspelen in de buurt. Dat leerde ze op de 7e Montessorischool, maar ook in de opvoeding vonden wij dat altijd een belangrijke waarde om mee te geven, net als opkomen voor jezelf.

We hebben veel met Bloem gesproken over hoe belangrijk het is dat je je bewust bent van je afkomst en waar je staat in de wereld. We leven in Nederland en hoewel het beeld de laatste jaren diverser wordt, is wit de norm; op straat, op tv, in kranten en tijdschriften, in reclames en op sociale media. We hebben Bloem geleerd dat ze trots moet zijn op wie ze is en op de kleur van haar huid.

Toen ik haar vroeg of ze met mij mee wilde naar de demonstratie voor Black Lives Matter op de Dam, bleek zij er allang van op de hoogte te zijn, ze had het er met vrienden over gehad. Deze generatie stemt hoopvol: ze zijn maatschappelijk bewust, hebben een sterke mening en ondernemen ook actie, dat vind ik mooi om te zien.

Bloem is heel gepassioneerd over de lhbtiq-beweging, zij wist me ook te vertellen dat de BLM-manifestatie mede georganiseerd werd door de organisatie Black Queer and Trans Resistance en dat Pride diezelfde dag begon, die link had ik nog even niet gelegd. Het is alsof de rollen omdraaien; ik leer opeens dingen van mijn dochter.

Omdat ze zo mondig is, kan ik haar soms ook wel achter het behang plakken, haha. Bloem corrigeert ons nu, in plaats van omgekeerd. Ze spreekt ons er bijvoorbeeld op aan als ze vindt dat wij inconsequent zijn; ­hoezo mag iets de ene keer niet en de volgende keer wel? Het houdt ons scherp als ouders.

Waar we vooral streng op zijn, is gezond eten, bewegen, goed je best doen op school, op tijd naar bed gaan en niet de hele dag op je mobiel zitten. Eigenlijk gaat dat allemaal heel goed. 

Bloem kan goed tekenen, ik vind het knap hoe ze haar ideeën kan visualiseren. Ze is leergierig en een harde werker. Ze heeft vorig jaar echt geknokt om op het vwo te kunnen blijven, ook het digitaal leren heeft ze goed opgepakt. Daar ben ik heel trots op.”

Bloem Olivieira (14)

“Papa en ik lijken in veel opzichten op elkaar, we zijn allebei heel competitief. Met spelletjes zal hij mij nooit laten winnen en in discussies willen we allebei het laatste woord hebben. Mama wordt soms echt gek van ons.

Ik vond rekenen moeilijk en daarom moest ik vroeger altijd de bank zijn bij Monopoly, omdat ik het dan zou leren. Dat vond ik heel irritant. Papa verslaat mij altijd bij bordspellen, behalve met Rummikub, daarin zijn we aan elkaar gewaagd. Ik win altijd van hem als we Streetfighter spelen op de Playstation.

We doen ook allebei aan zwemmen, papa voor zijn conditie, ik zat op wedstrijdzwemmen. Ook met zwemmen willen we altijd van elkaar winnen, toen ik hem opeens begon in te halen, vond hij dat echt niet leuk, haha.

Papa weet veel van kleding, ik vind het leuk om met hem te shoppen.

We houden er allebei van om nieuwe dingen te leren en hard te werken. Ik zal nooit zomaar iets reposten op Instagram zonder eerst goed te onderzoeken waar het over gaat, of het geen fake news is en of ik er wel écht achter sta.

Ik vind het leuk voor anderen kleine samenvattingen over onderwerpen te maken, op die manier ben ik veel

te weten gekomen over de lhbtiq-gemeenschap. We zijn allemaal gelijk en je moet vrij zijn om te kunnen zijn wie je wilt zijn; man, vrouw en alles ertussenin. Ik vind het heel belangrijk dat er geen verschil meer wordt gemaakt, ongeacht je huidskleur, seksuele geaardheid of hoe je eruitziet, dat hebben papa en mama mij ook meegegeven.

De BLM-demonstratie op de Dam was mijn eerste protest, ik ben er met papa heen gegaan. Het was heel vet om te zien dat mensen van verschillende culturen samen stonden te demonstreren. Samen hebben we foto’s gemaakt van de protestborden.

Goed eten is belangrijk bij ons thuis, mama is de kok. Ze heeft een schriftje met daarin allemaal Indische en Surinaamse familierecepten van mijn twee oma’s. Ze houdt ook van de Hollandse pot, maar papa en ik wat minder. Wij zijn meer van de rijstgerechten.

Toen ik vier jaar was, zijn we met de twee oma’s naar Suriname geweest, ik herinner me alleen nog dat ik de zee niet in durfde, omdat er piranha’s in zwommen. We willen ook nog met de oma’s naar Indonesië, dat zou wel bijzonder zijn.”

John Olivieira-Siere (49), bestuurder bij radiozender FunX

Sundi Siere-Olivieira (47), dansdocent bij Lucia Marthas Institute for Performing Arts

Bloem Olivieira (14), 2 vwo op Het Amsterdams Lyceum

Het gezin woont in een koophuis in Nieuw-West.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden