PlusOuder & kind

Jasja en Aenea: ‘Door de jaren in het buitenland zijn we als gezin close’

Jasja en zijn dochter Aenea lijken erg op elkaar. Niet alleen qua uiterlijk: ze hebben ook dezelfde humor en kunnen allebei eindeloos ouwehoeren. ‘Ik luister graag naar muziek waar hij van houdt.’

Xandra van Gelder
Jasja & Aenea. Beeld Harmen de Jong
Jasja & Aenea.Beeld Harmen de Jong

Jasja Arian (53)

“Aenea en ik bekijken de wereld in verhalen en anekdotes. Wij kunnen losgaan in onze fantasie en eindeloos ouwehoeren. Dan liggen we dubbel van het lachen en zie ik anderen denken: is dit grappig?

Tamar, mijn vrouw, en ik hebben altijd veel gereisd. In 1999 kreeg Tamar een baan bij Unicef in Papoea-Nieuw-Guinea en zijn we daar met onze twee jonge dochters naartoe verhuisd. Het is een ontzettend interessant land, maar ook gevaarlijk. Later hebben we in Brussel gewoond – daar is Aenea geboren –en in Ghana.

Door de jaren in het buitenland waren we als gezin op elkaar aangewezen. Dat maakt ons heel close.

Daarnaast heeft het de kinderen een wijdere blik gegeven, ze kunnen dingen vanuit meerdere perspectieven en culturen bekijken. Doordat ze weten hoe het is om in diepe armoede te leven, verzilveren ze de kansen die ze krijgen. Ik hoef ze niet aan te sporen voor school en studie, dat doen ze zelf.

Na tien jaar zijn we teruggegaan naar Nederland omdat we merkten hoe heftig het voor de oudste twee was om in een expatomgeving steeds nieuwe mensen te ontmoeten en dan weer afscheid te nemen. Ze moesten zich te vaak van vrienden losscheuren.

Terug in Amsterdam hadden we geen werk, een kleine buffer met spaargeld en een piepkleine verdieping in de Jordaan. Aenea, die in Ghana voor een groot deel is opgevoed door haar oppas Rolanda, miste Rolanda enorm. Het was een heftige tijd voor ons alle vijf.

Na een half jaar hadden Tamar en ik allebei weer een baan, maar ik vond het niets dat iemand anders voor de kinderen zorgde. Toen ben ik weer huisman geworden. Dat was een prima keuze, onze dochters zijn alle drie goede mensen geworden. Ik vind het heerlijk om in een vrouwengezin te leven, alleen dat gedoe met kleren, daar word ik kierewiet van.

Aenea is sociaal, intelligent en ook een beetje tegendraads. Vorig jaar, toen ze tijdens corona eindexamen deed, besloot ze wiskunde te gaan studeren. Omdat ze meerdere talenten heeft, is het lastig om te kiezen; ik zie haar eerder bij journalistiek of politicologie. Ze bepaalt echt haar eigen weg, dat heeft ze altijd gedaan.

Omdat we zo op elkaar lijken, kan ik haar soms helpen bij het vinden van haar eigen pad. En als ik het lastig vind te kiezen uit alles wat ik wil doen, vraag ik haar advies.”

Aenea Arian (18)

“Na mijn eindexamen wilde ik eigenlijk een tussenjaar nemen om terug te gaan naar Ghana, Rolanda zien en verder te reizen in Afrika of Azië. Omdat het door corona niet duidelijk was waar ik naartoe kon, besloot ik meteen te gaan studeren. Ik zocht een studie die me echt zou uitdagen. Ik vind wiskunde vet omdat het je dwingt om echt na te denken. Papa was best anti, hij was bang dat ik mijn sociale talenten niet zou ontwikkelen. Mama begreep het ook niet echt, maar die moedigt me meer aan.

Mensen zeggen altijd dat ik als twee druppels water op mijn vader lijk. We hebben dezelfde humor, hetzelfde soort sarcasme en delen ook ons ongeduld: we zijn altijd op zoek naar meer. Ik luister graag naar muziek waar hij van houdt, zoals rock- en punkbands als The Clash en Dead Kennedys.

Papa kan goed relaxen en chillen. Mama is altijd bezig. Zij zegt: als je het doet, doe je het goed, voor anderen en voor jezelf. Dat hebben mijn zussen en ik ook, wij doen altijd ons best.

Mensen weten zelden hoe je mijn naam uitspreekt, fonetisch zeg je Anea. Het is een supervreemde naam – hij komt van het Griekse Aeneas – maar ik vind hem mooi en het is leuk om een aparte naam te hebben.

In mijn jeugd in Ghana spendeerde ik veel tijd met Rolanda. Mijn herinneringen aan haar en het land hebben een totaal andere sfeer dan hoe het hier is. Eenmaal terug in Nederland miste ik Rolanda verschrikkelijk. In het begin besefte ik ook nog niet dat we hier woonden, ik dacht dat we met vakantie waren. Ik geloof dat ik al sinds mijn vijfde spaar voor een ticket naar Ghana.

Ik denk dat ik een ander mens zou zijn als ik altijd in Nederland had gewoond. Leven in een andere cultuur heeft me geleerd vragen te stellen. Als er bijvoorbeeld iets racistisch speelt, doet me dat pijn. Het idee dat iemand verschil ziet tussen Rolanda en mij vind ik echt verschrikkelijk. Voor mijn zussen en mij geldt dat we beter uit onze bubbel kunnen denken door onze ervaringen. Er bestaat echt veel meer dan het leven in Amsterdam.

We zijn als gezin heel hecht door alles wat we samen hebben meegemaakt. We zijn bijzonder goed met elkaar, misschien komt dat ook doordat mijn vader ons heeft opgevoed. Jasja was er altijd. De relatie tussen mijn ouders is, denk ik, ook zo goed omdat ze samen zoveel nieuwe dingen hebben meegemaakt.”

Jasja Arian (53), huismeester Academie voor Bouwkunst
Tamar Schrofer (54), projectleider bij het ministerie van Economische Zaken
Jaëla Arian (26), beleidsadviseur Dierenwelzijn bij de gemeente Amsterdam
Hadassah Arian (23), politicoloog
Aenea Arian (18), eerstejaars wiskunde aan de Universiteit van Amsterdam

Jasja, Tamar en Aenea wonen op de ­Kadijken. Binnenkort gaat Aenea op kamers bij haar opa en oma, in Centrum.

Ook samen in Het Parool? ouderenkind@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden