PlusProefwerk

Jansz (6,5)

Restaurant Jansz. van het prachtig opgeknapte hotel Pulitzer serveert gerechten die best oké zijn, maar de prijzen zijn te hoog.

Het restaurant oogt stijlvol en fris, met authentieke ­detailsBeeld Mats van Soolingen

Prijs-kwaliteitverhouding vind ik een ingewikkeld ding. Dat het voor ons - calculerende burgers - van wezenlijk belang is, staat buiten kijf. Maar kun je als restaurantcriticus ook in z'n algemeenheid iets zeggen over wanneer iets goed geprijsd is, of te duur?

Als een bord soep bij Tante Mies twee euro kost, en bij Le Meurice tweehonderd, zou dat tweede bord voor eenzelfde beoordeling dan honderd keer zo goed moeten zijn als het eerste? Sommigen vinden: kwaliteit is kwaliteit, en dat is waar je als expert over dient te schrijven.

De lezer moet dan zelf maar beslissen of hij de gevraagde prijs ervoor over heeft. Maar ik wil altijd wèl iets over de prijs zeggen, omdat het niet alleen voor consumenten maar ook voor producenten zo'n belangrijke factor is.

Geen formule
Voor veel geld is het makkelijker scoren - met minder middelen iets moois maken heeft een soort schoonheid op zichzelf. Maar een ­geheime ­formule om op de rekening los te laten, heb ik niet.

Neem Jansz. Achttien euro vind ik echt nogal veel voor een best smakelijk, sappig gambakoekje met avocadopuree, of voor een middelgrote, middellekkere salade ­niçoise met wat verse tonijn. Maar hoeveel mag het restaurant rekenen voor dat prachtige uitzicht over de Keizersgracht?

En maakt het uit dat het restaurant hoort bij het vijfsterrenhotel Pulitzer, en derhalve vol zit met rijke toeristen die van deze ­prijzen helemaal niet zo opkijken?

Stijlvol en fris
Dat Pulitzer is het afgelopen jaar helemaal opgeknapt en ook het restaurant oogt stijlvol en fris, met authentieke ­details en luchtigheid door een deels doorgebroken bovenverdieping. De zaak afficheert zich op website noch menukaart als hotelrestaurant, maar de internationaal gerichte voor-elk-wat-wilskaart verraadt dat meteen; we zien gerechten van een cheeseburger en gehaktballen in marinarasaus tot eendenlever met truffel.

Hiske VersprilleBeeld Steven Dahlberg

Salades staan op de kaart als aparte gang - voor de vele Amerikanen? We worden bediend door twee heel correcte, heel vriendelijke jonge vakmannen; een plezier om aan tafel te hebben.

Ook het eten is overwegend redelijk in orde, maar toch is er op elk bord wel iets aan te merken en de hoge prijzen nopen tot een nog kritischer blik. Over het garnalenkoekje had ik het al - weinig mis mee, maar ook niet spectaculair en daarom te duur.

Best lekker
De bloemkool met kappertjes en pijnboompitjes is ook best lekker, met zalvige puree en lekker boterige geroosterde bloemkool. Maar als bij een vegetarisch voorgerecht van €15 wilde paddenstoelen worden ­aangekondigd - die zijn er nu volop - en we vinden alleen gekweekte oesterzwammen en shiitakes op ons bord, dan voelen we ons bekocht.

Het decoratieve, pikzwarte uipoeder op de rand doet trouwens vooral denken aan het zwarte gruis dat je van je verbrande toast rechtstreeks de prullenbak in schraapt.

Best
De risotto is weinig ­traditioneel, maar wel erg lekker en hij zit vol sappige kreeft.

Minder
Zowel de cheesecake als het frangipanetaartje zijn veel te droog.

Opvallend
Het helemaal opgeknapte hotel Pulitzer, waar Jansz. bij hoort, is ­precies op tijd klaar voor het Prinsengrachtconcert van vanavond.

Op de salade niçoise (€18) zitten knapperige boontjes, goede tomaatjes, geroosterde paprika en een uitstekende, pittige dressing. Maar ook boquerones (ansjovis op zuur) in plaats van gezouten ansjovis die bij dit gerecht hoort.

Onfortuinlijke combinatie
De verse tonijn is van goede kwaliteit, maar de combinatie met za'atar (een Arabisch mengsel van sesam, tijm en sumak) is een ­onfortuinlijke combinatie met de rauwe vis, waarvan we ­nagenoeg niks meer proeven.

De kreeftrisotto (€32) is ook weinig authentiek - gemaakt met een Aziatische bouillon met citroengras in plaats van een bisque-achtig vocht met saffraan. Er zitten tuinbonen en jonge groene asperges in, en er liggen ­'tuiles van inktvisinkt' op die eruitzien als een creatie van Marcel Wanders en ook zo smaken.

Maar de gul geserveerde kreeft is goed bereid, en ook de rijst smaakt eigenlijk hartstikke lekker. De zeetong à la meunière (€38), een echte joekel die vakkundig aan tafel wordt gefileerd en geserveerd met de bakboter, afgeblust met kappertjes en citroen, is net een tikkie te gaar en dat is echt jammer.

Jansz.

Reestraat 8
1016 DN Amsterdam

zo-do 06.30-22.00 uur
vr & za 06.30-23.00 uur

020 5235282
www.janszamsterdam.com

Droge baksels
Zowel de New York cheesecake (€7) als het frangipane-taartje met perzik (€7) zijn grote, nogal droge baksels. Vooral de cheesecake, waarbij je iets decadents en smeuïgs verwacht, is korrelig. Het huisgemaakte melkijs bij het perziktaartje is licht en goed, maar de helgroene pistache-sorbet smaakt gek genoeg vooral naar amandellikeur.

Hoewel we in bijna elk gerecht wel foutjes tegenkomen, hebben we (op de desserts na) eigenlijk best lekker gegeten bij Jansz., en de plek en bediening zijn heel plezierig.

Maar welke formule je ook hanteert: voor deze prijzen is 'best ­lekker' eigenlijk net niet goed genoeg. Heeft u zelf trouwens ­duidelijke ideeën over prijs-kwaliteit - of over andere onderdelen van mijn recensies - dan nodig ik u uit me te mailen op h.versprille@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden