PlusOuder & kind

James over moeder Mildred: ‘Ik merk dat ze graag een beetje hip wil zijn’

Sinds corona werken James en haar moeder Mildred allebei veel thuis en hangt er een kantoorsfeer in huis. Ze buurten geregeld bij elkaar en halen samen koffie in de pauze. ‘Het enige irritante is dat Mil heel hard praat tijdens het zoomen.’

Mildred en James. Beeld Harmen de Jong
Mildred en James.Beeld Harmen de Jong

James Nijman (22):

“Mildred en ik zijn nooit goeie knutselaars geweest. Toen ik op de basisschool zat, begonnen ze daar op een gegeven moment met knutselen, dus gingen wij dat thuis ook doen. Echt een succes was dat niet: het beste wat er ooit uit is gekomen, is een kartonnen doos die we tot een computer hadden getransformeerd. We tekenden er een toetsenbord op en plakten een papieren scherm op de doos.

Hoewel we niet goed konden knutselen, probeerden we het wel steeds. Dat geldt voor veel dingen. Toen ik jong was zat ik bij Circus ­Elleboog. Ik oefende dan vaak trucjes in de woonkamer en Mildred deed met me mee. Dat ging bijna altijd mis. Mijn vader zat dan hoofdschuddend toe te kijken: ‘Moet dit nou, jongens?’

Er is nu een TikTok-trend waarbij mensen samen acrobatische trucs doen en zichzelf filmen. Als we die filmpjes kijken, zijn we ervan overtuigd dat ons dat ook wel lukt. Maar als we het dan proberen na te doen, blijken we het echt niet te kunnen. Maar dat weerhoudt ons er gelukkig niet van het een volgende keer weer te ­proberen.

Sinds corona werken we allebei veel thuis, daardoor heerst er een soort kantoorsfeer. Als ik geïrriteerd ben over een les of nieuwsgierig ben naar wat mijn moeder aan het doen is, ga ik even bij haar buurten. In onze pauzes halen we samen koffie. Het scheelt dat wij in het gezin de enigen zijn die thuiswerken, anders zou het een stuk minder goed uit te houden zijn. Het enige irritante is dat Mil heel hard praat ­tijdens het zoomen: je hoort haar echt aan de andere kant van het huis. Dat komt denk ik omdat je vroeger hard in de telefoon moest praten om gehoord te worden en ze dat nog gewend is.

Mildred kan het goed vinden met mijn vrienden. Ze gaat weleens koffie met ze drinken zonder mij. Toen ik vorig jaar een semester in Australië studeerde, ging mijn moeder regelmatig bij ze langs. Dan stuurde ze me updates, zoals: ‘Daan is echt gespierder geworden!’ Ze weet wel waar de grens ligt, dus ik vind het helemaal niet vervelend. Ik merk dat ze graag een beetje hip wil zijn. Laatst vroeg ze me ­bijvoorbeeld hoe je tea spelt – ‘Als in What’s the tea?’ Dat wilde ze tegen haar jongere collega’s zeggen om een beetje indruk te maken. Ze vindt het belangrijk om bij de tijd te blijven en ik help haar daarmee.”

Mildred Theunisz (55):

“Toen James vorig jaar in Australië studeerde, ben ik langsgegaan om samen een rondreis te maken door Nieuw-Zeeland. Dat was een bijzonder mooie reis. We zaten samen in de auto, met een muziekje aan, en zo reden we door prachtige landschappen. Als ik nu een liedje van die reis hoor, ben ik meteen weer daar.

James is een goede reispartner, behalve in de ochtend. Als we plannen maken op reis spreken we ­bijvoorbeeld af dat we om tien uur vertrekken. Ik ben dan om tien uur helemaal klaar, terwijl James pas om tien voor tien haar bed uitkomt. Ze zit om tien uur in de auto, maar dan wel met een boterham in haar hand en ongekamde haren. Wat mij betreft ben je dan niet klaar, maar zij zegt: ‘Ik zit toch op de afgesproken tijd in de auto?’

In Australië had ze een huisgenoot aan wie ze zich soms kon ergeren. Dan belde ze me op om te klagen: ‘Ik moet mijn huisgenoot echt ­achter de broek zitten om op tijd weg te gaan. Als je meer tijd nodig hebt zet je toch gewoon de wekker eerder?!’ Ik dacht toen: ha, ze snapt eindelijk hoe irritant dat is. Toen ik naar Nieuw-Zeeland ging, had ik dan ook goede moed dat de ochtenden anders ­zouden gaan dan vroeger. Maar dat was natuurlijk niet zo: met mij kwam ze meteen weer in haar oude ­ochtendpatroon.

James trok altijd al meer naar volwassenen toe. Als er vrienden van ons langskwamen, kwam ze erbij zitten en begon ze: ‘Wist je dat...’ En dan kwam er een heel verhaal. Ze was en is heel oplettend en betrokken. Op de basisschool hield ze al alles in de gaten. Dan stak ze in de klas ineens haar hand op: ‘Moest Marcel vandaag niet eerder weg in verband met de dokter?’

Ze is heel erg bezig met de maatschappij. Dat zijn we thuis allemaal, maar James nog wat heftiger dan de rest; ze staat altijd aan. Ik vind het leuk dat ze er zo mee bezig is. Vroeger liep ik ook met mijn ouders mee in demonstraties en ­protesten. Als je wilt dat dingen ­veranderen, moet je stappen zetten. Daar denken James en ik hetzelfde over.

Ik vind het erg gezellig dat ze nog thuis woont. Als ze weg zou gaan, zou ik haar enorm missen. Maar ik heb wel het gevoel dat dat er langzaam aan zit te komen. Ze komt nu in een fase van haar leven waarbij ze haar eigen ruimte nodig gaat hebben. Ik ben benieuwd hoe de volgende stap eruit gaat zien, voor ons allebei.”

Mildred Theunisz (55), projectleider duurzaamheid bij gemeente Den Haag

Philip Nijman (58), bouwkundig opzichter bij CBB Arnhem

James Nijman (22), laatstejaars ­Engelse taal en cultuur en general ­linguistics aan de UvA

Ciaran Nijman (18), eerstejaars ICT: game development aan de HvA

Het gezin woont in een koophuis in Bos en Lommer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden