PlusDe klas in

‘Ja zeg, ik ben geen actrice,’ zegt de kleuterjuf op afstand

Uitzonderlijke tijden in het onderwijs. Jocelyn Vreugdenhil volgt leerkrachten van basisscholen in Amsterdam. Deze week: groep 1 en 2, Zuid.

null Beeld Inge Duiker
Beeld Inge Duiker

‘Dan gaan we nu de proef met de mandarijn doen,” zegt de kleuterjuf enthousiast in de camera terwijl ze een mandarijn in een pot met water laat zakken. “Wat denken jullie dat er gaat gebeuren?”

Geen antwoord

Het blijft raar dat er geen antwoord komt op alle vragen die ze stelt in het lege klaslokaal. De kinderen zitten thuis, terwijl de juf van groep 1 en 2 elke dag naar school komt om van 9 tot 4 uur aan de slag te gaan. Ze heeft al haar tijd nodig om aan de lopende band filmpjes te maken. Voor elke dag twee. Taalopdrachten, sommen, filosofie, gym, muziek en experimentjes. Het is een hele klus voor een digibeet van ver over de 50, maar ze doet het met liefde.

Ze heeft nog overwogen om toch gezamenlijk online te gaan met de klas, via de meet, zoals de andere groepen van de school doen. Maar ze besloot het niet te doen, omdat ze te veel chaos voorziet met kleuters die door elkaar heen praten, ­dollen en geiten. Of kinderen die juist helemaal dichtklappen. Dus krijgen ze les via de filmpjes en wordt er elke week een-op-een gebeld. Een schrale troost voor de juf, die haar leerlingen vreselijk mist.

Ze heeft ondertussen een vast stramien in het nieuwe lesgeven. Op maandag bekijkt ze wat er op het programma staat in de weektaak. Dan legt ze alle spullen die ze nodig heeft klaar en bedenkt ze wat ze gaat zeggen. In het begin stopte ze met ­filmen als er iets misging, bij een verspreking of wanneer er iets viel. Dan begon ze helemaal opnieuw. Nu doet ze dat niet meer. Dan zegt ze: “Oeps, daar ging iets fout,” en pakt ze de draad weer op. “Ja zeg. Ik ben geen actrice,” giert ze.

De lat ligt ongemerkt toch hoog, want ze is zich bewust van haar publiek. Aardig wat ouders zijn influencer of doen iets in de filmwereld. “Die weten precies wat ze moeten doen, zijn daar heel snel en goed in.”

Pet te boven

Zo ook de moeder van de leerling die na het experiment een strak gemonteerde film met muziek terugstuurde met de titel De mandarijnenproef: haar dochter laat zien wat er met de mandarijn gebeurt bij verschillende temperaturen van het water, afgewisseld met grappige plaatjes en teksten. “Dat gaat mijn pet te boven.”

De juf krijgt eigenlijk weinig reacties op haar filmpjes. Maar gelukkig is er ook geen kritiek, zoals een oudere collega laatst kreeg. “Die filmpjes, daar moet je echt iets aan doen. Dan kan zo niet,” had een ouder laten weten. “Wat verwacht je dan van een 60-plusser?” was de repliek van de collega, waarop de ouder excuses aanbood.

Al had iemand haar laatst wel gewezen op haar truc om de tien- en honderdtallen uit te leggen. Ze had drie bekertjes vast met op elke beker een etiket: 1-tallen, 10-tallen en 100-tallen. Met behulp van de bekers ging ze rekenen. Achteraf bleek dat ze de cijfers in spiegelbeeld had opgenomen: als ze 15 zei, zagen de kleuters 51.

De dag erna las ze een boekje voor over een kind dat nooit fouten mag maken van zichzelf. Ze gebruikte de bekers met de omgedraaide cijfers maar als voorbeeld. Iedereen maakt fouten. Ook de juf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden