Plus Proefwerk

Izakaya (7-)

Het is kijken en bekeken worden bij Izakaya. De dure Japansige showgerechten zijn soms wel wat onzorgvuldig bereid.

Vanaf de grote, vijfhoekige bar die de spil van Izakaya vormt, is het fantastisch mensen kijken Beeld Dingena Mol

Het is woensdagavond in De Pijp, maar zo voelt het niet. Vanaf de grote, vijfhoekige bar die de spil van Izakaya vormt, is het fantastisch mensen kijken.

Tegenover ons zitten twee Russische dames die zoveel hebben laten doen, dat we geen idee hebben of ze twintig of vijftig zijn. We beloeren de hoge en lage tafels met zakenlui en voetballers; de koks en de bartenders; de groepjes feestelijk opgedirkte vriendinnen en mannen met van die kapsels en grote horloges.

Kosmopolitische plekken
"Xander de Buisonjé op links!" roept mijn tafelgenoot - fluisteren is niet nodig, dankzij de stampende beat - maar als hij dichterbij komt, is het toch iemand anders.

Izakaya, vernoemd naar de informele eetcafés in Japan, zit bijna altijd vol. Het is een concept van horecaman Yossi Eliya-hoo, die zich met zaken als The Duchess en Mr Porter een meester toonde in het creëren van on-Amsterdams kosmopolitische en sexy plekken - over het eten waren we bij die twee zaken trouwens minder enthousiast.

Dit restaurant serveert precies die dure, maar toegankelijke fusion waar nieuw geld van Abu Dhabi tot Los Angeles mee wégloopt: modern Japans, maar dan met feestelijke Zuid-Amerikaanse pit én westerse luxe-ingrediënten als langoustine, foie gras en kaviaar.

Overmoedig
Ponzu, shiso, yuzu en wasabi zijn niet van de borden te slaan, de vis wordt zonder uitzondering gelakt met miso, makirol is de enige bron van koolhydraten en er is wagyubeef voor wie wil uitpakken.

Het menu is uitgebreid, met snacks, sushi, tempura, hotplate- en grillgerechten. Maar de relaxte, vriendelijke barman raadt ons, als we aangeven van alles wat te willen, het zevengangen 'Menu Omakase' aan; omakase betekent zoiets als 'Ik laat het aan u'. Dat is er voor €79 en €99.

We kiezen het dure, misschien wat overmoedig door de setting en door die barman, die ons met een serieuze frons toevertrouwt dat dat 'echt met de aller-allerpremiumste producten is'. Als we achteraf ons menu naast dat van €79 leggen, lijkt dat net zo aantrekkelijk te zijn. Nou ja. De cocktails zijn goed, de wijn volstrekt on-indrukwekkend en absurd duur; de glazen kosten per stuk meer dan een hele fles bij inkoop.

Nogal hysterisch
Om te beginnen krijgen we sashimi: het geheel wordt nogal hysterisch gepresenteerd in een soort zilveren trog vol fliebers die op zijn beurt weer op een hoge bak ijs staat. Gelukkig is het voor de sier, en zijn de onberispelijke toro (de vette buik van de blauwvintonijn) en de fantastische, knisperfrisse hamachi (geelstaartmakreel) niet te koud. Wel ligt er een grote schep wasabi-ponzusaus overheen: eigenlijk een beetje zonde van die geweldige vis.

Hiske Versprille Beeld Oof Verschuren

"Zit er ook eigenlijk ook tempura in ons menu?" vragen we de barman. We zijn benieuwd naar de maisfritters, die hij ons eerder heeft aangeraden. Met een knipoog zegt hij: "Eigenlijk niet, maar ik vraag wel aan de keuken of ze tussendoor een portie kunnen maken."

Lief, denken we nog, maar aan het einde van de avond staan ze gewoon op de rekening (€9,90). Nogal schraperig in een menu van honderd euro de vrouw. De fritters zijn overigens verslavend lekker met, jawel, een ponzu-botersausje.

Superchique wagyuvlees
Dan volgt een heerlijke langoustinestaart van de houtskoolgrill, geserveerd met een fijne shiso-chilisalsa (met yuzu), en daarna een stukje gebakken tarbot dat nét een tikkie te gaar is. Volgens de barman zit er beurre noisette bij, maar het lijkt ons eerder een overzoute schiftsaus te zijn met opnieuw veel donkere soja en yuzu. De bijgeleverde zeekraal is takkig: jammer.

Daarna malse en knapperig gebakken octopus, erg lekker met gember en een verwarmen-de salsa van gele jalapeños. Wat de onaangemaakte, koelkastkoude quinoa met stukken smaakloze tomaat erbij doet, en hoe we dat moeten eten met stokjes, blijft een mysterie.

Best
De langoustinestaart van de houtskoolgrill is ­verrukkelijk, met een fijne komijn-pittige ­shisosalsa

Minder
De chique Amerikaanse ossenhaas, geserveerd op een absurd bouwwerk van kaboutergrill en bananenblad, is doorgeslagen.

Opvallend
Na Amsterdam opende horecapappie Yossi ­Eliyahoo nóg vier Izakaya’s: in Hamburg, Milaan, Ibiza en München.

Als hoofdgerecht delen we een stukje ossenhaas van Amerikaans Angusrund - uitstekend vlees, maar toch is het een beetje een teleurstelling dat we, met ons 'aller-allerpremiumste productenmenu' alsnog niet dat superchique wagyuvlees krijgen.

Kaboutergrill
Het ligt op een bananenblad dat op zijn beurt weer op een soort kaboutergrill ligt, en hoewel de grill ter garnering is, is het vlees nét te gaar. Erbovenop, u raadt het al: wasabi, gember en yuzu.

Dan sushi: knapperige inside-out maki met garnalen en licht gebrande nigiri sushi van mul, zalm en dorade. Vers en prima, maar niet spectaculair. Het dessert van chocolade en karamel vinden we te zoet.

We hebben een leuke avond gehad, maar voor dit soort prijzen vinden we dat we véél meer precisie mogen verwachten. Driehonderd euro lichter lopen we richting uitgang. En wie zien we daar? "Xander de Buisonjé!" roep ik. "Nu is het 'm écht!"
Helaas. Het is 'm wéér niet.

Vorige Proefwerken:
Partisan (7,5)
Eatmosfera (4,5)
The Cottage (7+)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan

Izakaya

Albert Cuypstraat 2-6
1072 CT Amsterdam
zo-do 10.00-01.00
vr & za 10.00-02.00 uur
020 305 3090
izakaya-restaurant.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden