Recensie

Ivo Niehe is de ontspannen ster in zijn eigen show (***)

Ivo Niehe kreeg een stortvloed aan kritiek over zich heen toen hij over zijn show in Parijs zei dat het een 'unaniem belachelijk succes was'. In zijn zevende theatershow 'Die avond in Parijs' is er ruimte voor zelfreflectie.

Beeld Roy Beusker

Hij staat op het toneel omdat hij er plezier in heeft. Dat is alles. Het klinkt bijna nederig uit de mond van Ivo Niehe, die er toch niet om bekend staat gespeend te zijn van enige zelfingenomenheid. Dat ego staat ook, deels, in de spotlights in zijn alweer zevende theatershow.

Nee, Niehe is geen cabaretier die heilige huisjes omver trapt. Ook geen geboren zanger, al heeft hij een prettige stem. Hij is vooral een entertainer en een verteller, die zijn fans in het theater een onderhoudende avond biedt met een liedje, een grap, een overpeinzing. Over serieuze thema's als dementie, maar ook over de amoureuze escapades van Franse presidenten, waarover in la douce France heel wat minder ingewikkeld wordt gedaan dan in ons eigen landje.

Parijse theater
Er is ook ruimte voor zelfreflectie. Zo blikt Niehe terug op zijn optreden in het Parijse theater Mogador, dat hij na afloop zelf omschreef als 'een unaniem belachelijk succes'. Het leverde hem hoon en kritiek op. Heeft hij ervan geleerd? Ja: 'Dat minder juist meer kan zijn.'

Dat is een rode draad in zijn show, net zoals de impact van Twitter en Facebook. Een scala aan FB-foto's en -filmpjes trekt op een enorm filmscherm voorbij. Het geeft 'Die avond in Parijs' een hoog tv-gehalte, met Niehe als een ontspannen presentator, die tussen al die beelden door een ingetogen chanson zingt, een wat onhandig dansje waagt met begeleidster Jina Sumedi, zich ontpopt als oude(re) rocker en mijmert over de relativiteit van succes.

Hans van der Togt
Zoals over die dag dat hij zich meldde bij de balie voor een afspraak met Joop van de Ende en de receptioniste hem aankondigde met: 'Meneer Hans van der Togt is er.' Of de avond dat hij werd aangesproken door de dame van een tankstation: 'Julio Iglesias! En hij spreekt nog Nederlands ook.'

Zo is alles betrekkelijk, ook voor de man die Niehe heet en die zich naar eigen zeggen 'als een Kuifje in Wonderland' door de wereld van het theater beweegt. Zonder al te veel te shockeren, dat hoort nu eenmaal niet bij hem, maar vooral door te amuseren.

En ja, de formule werkt. Niet in de laatste plaats doordat Niehe zich als een ontspannen gastheer ontpopt, die als hij zich een kleine improvisatie veroorlooft en even de kluts kwijt raakt, zijn verhaaltje gewoon weer opnieuw begint. 'Ja, ik weet het, u heeft dit al gehoord.'

Talenkennis
Ook in 'Die avond in Parijs' etaleert hij graag zijn grote talenkennis en zien we vele beelden van de jonge en oudere Niehe op het filmdoek passeren. Maar goed, hij is dan ook zelf de ster in zijn eigen show. Aan het begin van de voorstelling laat hij zichzelf voor de rechter verschijnen, terwijl op het doek een levensgrote rechtbanktekening verschijnt en de stem van acteur Bram van der Vlugt hem bestraffend toespreekt of hij die man was van dat 'unaniem belachelijke theatersucces'. Ontkennen heeft geen zin. Of Niehe wist er weet van dat op zo'n opmerking de 'twitterguillotine' kon staan? Zeker, edelachtbare. En of hij zijn leven zou beteren? Nou, dat kon de beklaagde niet beloven. Wat hij zichzelf wel beloofde, was gewoon door te gaan met dat theater. Omdat dat 'een feestje' is.

In zijn nieuwe show haalt Niehe onder meer één van zijn favoriete uitspraken van Winston Churchill aan. Die werd uitgenodigd voor een première door een toneelschrijver, die zei: 'U mag een vriend meenemen. Als u die heeft...' Waarop Churchill antwoordde dat hij die première niet kon halen. 'Wel de tweede avond. Als die er tenminste is...' Niehe hoeft zich over dat laatste in elk geval geen zorgen te maken. Hij heeft zijn eigen publiek, dat zich graag ongecompliceerd een avond laat vermaken door een gastheer die lekker in zijn vel lijkt te zitten.

Die avond in Parijs
Door Ivo Niehe
Gezien 17/02, DeLaMar
Nog te zien 25/3, Amstelveen

Die avond in Parijs

  • Ons oordeel:
 
Nee, Niehe is geen cabaretier die heilige huisjes omver trapt. En hij is ook geen geboren zanger
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden