Recensie

Intieme setting Frankendael wordt in Keizer van de Kippen goed uitgebuit (***)

In Keizer van de Kippen - over de laatste keizer van het Romeise Rijk - zorgen de acteurs, buitensetting en de kleine stiekeme contactmomentjes met het publiek voor een vermakelijke komedie. Grotere pretenties lijkt 't Woud Ensemble niet te hebben.

De acteurs spelen vol overgave, zelfspot en bij vlagen ineens meeslepend op het landgoed van Huize Frankendael. Beeld Saris & den Engelsman

Elke zomer maakt 't Woud Ensemble een openluchtvoorstelling, die op bijzondere locaties door het land speelt. Vaak een Russische klassieker, ditmaal een komedie van de Duitse Friedrich Dürrenmatt. Mart-Jan Zegers bewerkte de tekst rigoureus. Hij schrapte liefst dertien van de zeventien personages. Geen grote decors en technisch vernuft, maar klein en intiem is het credo van het gezelschap.

't Woud Ensemble speelt zijn voorstellingen het liefst buiten. Deze komedie speelt zich af in de tuinen van het landhuis waar Romulus, de laatste keizer van het Romeinse Rijk, resideert. Want met regeren houdt Romulus zich allang niet meer bezig. Hij vond in de kippenhouderij zijn grote passie.

Zijn vrouw, de keizerin, wil best regeren, maar volgt tegenwoordig toneellessen, dus is ze ook druk uit Sophocles' Antigone aan het repeteren.

En dan is er nog de (overbezette en incontinente) kokkin, het enige lid van de hofhouding dat nog niet de benen heeft genomen. Maar, zo wordt ons bij de proloog al duidelijk gemaakt, de wereldgeschiedenis leert ons dat juist de koks verantwoordelijk zijn voor grote gebeurtenissen.

Passie voor kippen
Het stuk begint als de Germaanse veldheer Odoaker - veel sneller dan verwacht, en vooralsnog alleen - het landgoed betreedt om een aanslag op Romulus te beramen. Maar wanneer hij van de kokkin (het was gezegd!) hoort dat de keizer zich voornamelijk op het houden van kippen richt, een passie die de hij met de keizer deelt, besluit hij eerst eens poolshoogte te nemen.

Wat een fijne, helder spelende acteurs zijn hier aan het werk. Margien van Doesen, Flip Filz, Olaf Malmberg en Heike Wisse spelen vol overgave, zelfspot en bij vlagen ineens meeslepend.

De intieme setting wordt volledig uitgebuit - met klein spel, stiekeme contactmomentjes met het publiek en veelbetekenende blikken als de grappen wat te flauw worden. Wisse speelt de rol van kokkin met toenemend ongemak en cynisme. Hoe lelijker ze durft te zijn, hoe mooier haar personage.

Flauwe grapjes
Zegers bewerkte het stuk tot een toegankelijk verhaal. Hier en daar heeft hij wat te veel haast gehad en worden ontwikkelingen afgeraffeld - en omdat andere delen zo worden uitgerekt, ben je daar niet op berekend. Bovendien heeft hij zich uitgeleefd in woordgrappen: de één nog flauwer dan de ander. Hij is ook verantwoordelijk voor de eindregie, dus wist ongetwijfeld dat zijn acteurs daar prima mee uit de voeten kunnen, en dat die waar nodig relativeren.

Het stuk, dat in de kern gaat over de macht grijpen en verantwoordelijkheden nemen, biedt behoorlijk wat kansen om aan de actualiteit te raken - bijvoorbeeld met de huidige situatie rondom Griekenland. Maar aan dergelijk engagement lijkt 't Woud Ensemble zich niet te willen wagen.

Het stuk blijft op afstand; het is een vermakelijke komedie, maar niets meer dan dat.

Keizer van de Kippen

Ons oordeel: ★★★☆☆
Door: ’t Woud Ensemble
Regie: Mart-Jan Zegers
Nog te zien: o.a. 20/8 en 27/8, Het Rijk van de Keizer
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden