Boven tafel

Ieder weldenkend mens fietst bij Polaberry door

Wekelijks voert culinair journalist Mara Grimm ons langs noviteiten en trends. Deze week: Polaberry.

Een versierde aardbei van Polaberry Beeld -

Er zijn veel dingen die ik niet begrijp in het leven. Waarom er mensen bestaan die hun boekenkast op kleur ­sorteren, bijvoorbeeld – en wie dat dan zijn. Hoe het kan dat de moord op Kennedy nog stééds niet is opgelost. Of waarom sommige mannen in godsnaam zo vaak aan hun zak krabben. Maar het grootste mysterie is toch wel Prinsengracht 232.

Daar zit Polaberry. De gevel is met nepbloemen versierd en binnen is alles wit met lichtroze. Achter de toonbank staan hoogblonde barbies en voor de deur een mix van millennialmeisjes van verschillende nationaliteiten, allemaal met telefoon en duckface in de aanslag. Het is voor ieder weldenkend mens reden genoeg om zo snel mogelijk door te fietsen, maar ik moest en zou weten wat er werd verkocht.

Ik bleek in de rij te staan voor aardbeien. Niet zomaar aardbeien natuurlijk, want daar komt een beetje millennial zijn bed niet voor uit. Bij Polaberry verkopen ze aardbeien die in de chocolade zijn gedoopt en vervolgens zijn versierd met gekleurde parels. Of beplakt met een eetbaar madeliefje. Of glitter. Of alledrie. Er zijn ook cakejes op een stokje, die ze cakesicles noemen. Het is een prima idee voor een traktatie op de peuterspeelzaal, niet iets waar stemgerechtigden voor in de rij zouden moeten staan.

Toch is het een succes. Sterker: Polaberry vierde vorige week haar eenjarig bestaan. Eigenares is de Russische blogger Polina, een knap en waarschijnlijk ook heel aardig meisje met ongelooflijk veel lef. 22 euro rekenen voor negen met glitter beplakte aardbeien, je moet het maar durven. Het wordt erger. Op de website zag ik dat je voor 65 euro een hartvormig boeket gemaakt van rozen en chocolade kunt bestellen. Het ziet eruit als een Aziatisch bruidsboeket uit de jaren tachtig en ik gok dat het ook zo smaakt.

Enfin. Ik kocht een aardbei met een veel te dikke laag mierzoete chocolade en zowaar nóg zoetere suiker­parels. Voor de volledigheid vroeg ik aan het blonde meisjes achter de toonbank waar de chocolade vandaan kwam. Ze zei dat ze het niet wist. Dat gaf niet. Want één mysterie was tenminste opgelost: ik weet eindelijk wie die mensen zijn die hun boekenkast op kleur sorteren. 

Mara Grimm (1979) is culinair journalist en food trendwatcher. Elke woensdag schrijft ze een column over de laatste culinaire trends. Klik hier om haar andere columns te lezen.

Mara Grimm Beeld Imke Panhuijzen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden