PlusHumans of Amsterdam

Humans of Amsterdam: ‘Ik hoef geen kerel meer aan mijn lijf’

In de wekelijkse rubriek @humansofamsterdam gaat fotograaf en schrijver Debra Barraud op zoek naar gezichten en verhalen van de straat in Amsterdam.

Debra Barraud
null Beeld Debra Barraud
Beeld Debra Barraud

“Tien jaar waren we dolgelukkig. Alles veranderde toen hij in een weekendje bij zijn broer voor het eerst coke gebruikte. Eigenlijk was hij vrijwel direct verslaafd. Elke keer beloofde hij me om te stoppen. Dat hield hij dan twee dagen vol en dan begon het gezeik weer opnieuw.

We verdienden best goed met ons bedrijf maar ja, hij snoof alles op. Destijds hadden we vijf honden, zeven katten en vier konijnen. Ik verstopte het geld zodat ik genoeg had om de dieren te kunnen verzorgen. Wanneer hij gebruikte, veranderde hij vaak in een naar mens.

Op een dag had hij niet genoeg geld om drugs te kopen en zei: ‘Dan doe je maar een paar dieren de deur uit, die kosten ook geld.’ Toen dacht ik: ben je nou helemaal besodemieterd. Ik kan toch niet zomaar mijn dieren wegdoen? Toen heb ik hem het huis uitgezet.

Hij heeft een enkele reis naar Thailand geboekt en ik heb nooit meer iets van hem gehoord. Het was zo’n enorme opluchting toen hij weg was. Sindsdien heb ik geen man meer gehad en dat bevalt me prima. Ik heb ooit een Duitse herder gehad en toen die overleed, heb ik een rouwkaart gemaakt met daarop de tekst: ‘De enige man in mijn leven, die me trouw is gebleven’. Ik hoef geen kerel meer aan mijn lijf. Ik ben dolgelukkig met mijn dieren. Ik weet niet wat een depressie is. Ik sta blij op en ga blij naar bed.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden