Tuğrul Çirakoğlu. Beeld Nosh Neneh
Tuğrul Çirakoğlu.Beeld Nosh Neneh

Hulp voor hem betekende automatisch ook hulp voor de kanarie

PlusTuğrul Çirakoğlu

Tugrul Çirakoglu

Gedurende het schoonmaken van de woning hoorden we hem amper. Als we zijn kooi in de woonkamer niet van dichtbij hadden geïnspecteerd, zouden we zijn bestaan niet eens hebben opgemerkt. Zo stil was hij.

Halverwege de dag begon de zon te schijnen en werd het warm genoeg om de balkondeuren open te zetten. De woning was ernstig vervuild, dus iedere vorm van frisse lucht was meer dan welkom. Het leek ons een goed idee om meteen ook zijn kooi te verschonen en deze op het balkon te zetten. Zo kon tenminste een van ons van het mooie weer genieten.

Zodra zijn kooi op het balkon stond, begon de timide, stille kanarie plotseling prachtig te zingen. Hij bewoog actief rond in zijn kooi, en bleef urenlang wonderschone melodieën fluiten.

We dachten dat zijn acute opleving simpelweg het gevolg was van blootstelling aan de buitenlucht. Dat er mogelijk meer aan de hand was, hadden we op dat moment niet kunnen bedenken. Er was daarnaast ook geen tijd om er verder bij stil te staan. We hadden zojuist al het vuilnis uit de woning getild en konden nu starten met de verwijdering van de jarenlang opgebouwde vuil-, vet-, stof-, en nicotineaanslag.

Na een dag lang ploeteren zaten de schoonmaakwerkzaamheden er eindelijk op. Toen de opdrachtgever langskwam om het eindresultaat te bezichtigen, was het gezang van de kanarie een van de dingen die hem als eerste opviel. Hij vertelde dat de bewoner en de kanarie een speciale band met elkaar hebben. Voorheen waren ze beste vrienden en nam hij de kanarie overal mee naartoe op zijn schouder.

Hoe meer de mentale gezondheid van de bewoner verslechterde, des te sterker zijn band met de kanarie werd. Hij begon hem als volwaardige huisgenoot te zien. Hij sprak met de vogel en dacht dat de vogel dan ook terugsprak. In zijn beleving hielden ze lange, betekenisvolle gesprekken.

Op een dag mondde een van deze gesprekken uit in een ruzie. De bewoner barstte in woede uit en brak beide vleugels van het arme, hulpeloze beestje. Mensen in zijn omgeving wisten al dat het niet goed met hem ging, maar na dit incident was er geen twijfel meer mogelijk: hij had professionele hulp nodig.

Hulp voor hem betekende automatisch ook hulp voor de kanarie. Zijn gezang op het balkon was een teken van vreugde. Ook hij kreeg nu een frisse start.

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

null Beeld

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden