MIjn Amsterdam

Hockeyer Billy Bakker: ‘Ik mis nog wel iets voor kinderen hier’

Billy Bakker (32) hockeyt straks met het Nederlands elftal op de Olympische Spelen. Hij is vergroeid met de Albert Cuypmarkt, waar zijn opa stond en zijn vader staat, en komt graag in de tuinen bij het Rijksmuseum.

‘Ik zou wel een grote speelhal in de stad willen hebben, een soort Duinrell of Walibi, of een zwembad met veel glijbanen.’


 Beeld KOEN SUYK/ANP
‘Ik zou wel een grote speelhal in de stad willen hebben, een soort Duinrell of Walibi, of een zwembad met veel glijbanen.’Beeld KOEN SUYK/ANP

Restaurant

“Ik ben zo blij dat we weer uit eten kunnen. Als ik maar één restaurant mag ­noemen, is het Sama Sebo in de P.C. Hooftstraat. Mijn vriendin en ik houden van Indonesisch eten daar.”

Kerk

“De Westerkerk vind ik mooi. De hoogte, het gebouw; dat steekt er letterlijk en figuurlijk bovenuit.”

Mijn buurt

“Ik ben geboren en getogen in Amsterdam en heb in West, De Pijp en Centrum gewoond. Hier in Zuid woon ik alweer acht jaar. Ik zit vlak bij de hockeyvelden, dicht bij de snelweg. Met mijn twee jongens – een van 3 jaar en een van 7 maanden – ben ik zo in de speeltuintjes in het Vondelpark. Zuid niet divers? Ik zie echt wel een mix, hoor. Zuid is bovendien nu ook De Pijp en Buitenveldert.”

Coffeeshop

“Nee, liever een koffieshop: The Coffee District, of Vascobelo op het Stadionplein. Daar haal ik graag een cappuccinootje.”

Mooiste brug

“Bruggen hebben nummers, toch? Volgens mij de 246, de Hogesluisbrug, bij het Amstelhotel. Mooi breed en hoog.”

De Hogesluisbrug. Beeld Nina Schollaardt
De Hogesluisbrug.Beeld Nina Schollaardt

Amsterdam voor kinderen

“Ik mis nog wel iets voor kinderen hier. Natuurlijk zijn er speeltuintjes, maar ik zou wel een grote speelhal in de stad willen hebben. Een soort Duinrell of Walibi. Of een groot zwembad met veel glijbanen.”

Rijp voor de sloop

“Het Marriott Hotel. Zo’n lelijk gebouw, op zo’n mooie plek bij het Leidseplein, waar zoveel mensen passeren. Was het maar zo mooi als het Conservatorium Hotel!”

Museum

“Het Rijksmuseum. Zo typisch Amsterdams, het mooiste museum. Ik hou van de hoogtes, de beleving, dat je eronderdoor kunt fietsen. Je gaat er honderd jaar terug in de tijd. Mijn oudste neem ik er volgend jaar mee naartoe, dan blijft er bij hem hopelijk iets van hangen.”

Standbeeld

“Het beeld van André Hazes bij de Albert Cuyp. Iedere Amsterdammer is toch fan, dat hoort bij je opvoeding. Ik laat de ­nummers ook aan mijn kinderen horen. Mijn favoriet? Ik heb er meerdere: Kleine jongen, Zij gelooft in mij en Ik meen het.”

Het standbeeld van André Hazes. Beeld Nina Schollaardt
Het standbeeld van André Hazes.Beeld Nina Schollaardt

Plek om te sporten

“Het Sport Medisch Centrum op Sportpark Olympiaplein. Daar doe ik aan krachttraining. Niet voor mijn plezier trouwens, ik hockey liever. Ook al hebben we de laatste tijd tien trainingen per week, van anderhalf, twee uur – soms twee keer per dag.”

Het meeste gemist in coronatijd

“Uit eten gaan met z’n tweetjes, lekker ­tussen de mensen. Al heb ik daar nu ­nauwelijks nog tijd voor.”

Lied over Amsterdam

Geef mij maar Amsterdam, van Johnny Jordaan. Amsterdamser wordt het niet.”

Terras

“Bij restaurant Marathonweg is een groot terras op het zuiden. Je zit er rustig, lekker in de zon. Soms ga ik er na een training ­zitten met wat teamgenoten. Nu niet nee, dat zit nu helaas niet in het pakket.”

Geheim adresje

“De tuinen bij het Rijksmuseum. Die kun je aan de zijkant zo inlopen, daar is bijna niemand. Maar nu ik dit gezegd heb, is dat natuurlijk snel afgelopen.”

Eerste herinnering

“Op de Albert Cuypmarkt. Mijn opa had er een grote souvenirwinkel, mijn vader stond er daarna met kleding. Je kon op de markt van die warme stroopwafels halen. Ik was 4, denk ik, en ik weet nog dat die bleef plakken aan een servetje. Dat is mijn diepste herinnering.”

Met pek en veren de stad uit

“Mag het ook iets zijn? Die badkuip aan het Stedelijk op het Museumplein. Zo lelijk, wie bedenkt dat?”

Ik voel me Amsterdammer...

“Omdat ik hier altijd alles heb gedaan en mijn familie er woont. Jammer dat de ­huizenprijzen zo de pan uitrijzen, dat zie ik ook aan vrienden die vertrekken. Je moet meer bij de stad trekken. Londen was dertig jaar geleden ook niet zo groot als nu.”

Favoriete lunchplek

“Bij Van Dobben, bij het Rembrandtplein. Zo relaxed daar. En na een broodje kroket door naar Van Stapele Koekmakerij, in de Heisteeg, met mijn zoon. Niks meer aan doen.”

Van Dobben. Beeld Nina Schollaardt
Van Dobben.Beeld Nina Schollaardt
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden