Tuğrul Çirakoğlu. Beeld Nosh Neneh
Tuğrul Çirakoğlu.Beeld Nosh Neneh

Hij was een hoarder, maar niemand wilde voorbij het vuil kijken

PlusTuğrul Çirakoğlu

De buren liepen continu langs de open voordeur. Ik probeerde ze zoveel mogelijk te ontlopen. Maar zo nu en dan kon ik een woordenwisseling niet vermijden. Ze spraken vol afkeer over hun overleden buurman.

Enerzijds kon ik hun ergernis begrijpen. Zijn woning stond bomvol met spullen. We hadden 70 kubieke meter aan afvalcontainers nodig om de woning van 65 vierkante meter leeg te ruimen. Dat is veel, erg veel. Zijn woning vormde een serieus gevaar voor de medebewoners. De kleinste vonk had het gehele appartementencomplex in een enorm paasvuur kunnen transformeren.

Maar uitspraken als ‘ik ben blij dat hij dood is’ gingen me te ver. Het was overduidelijk dat deze man ­gedurende zijn leven had gekampt met een zware vorm van hoarding. Wanneer je ­dergelijke woningen binnenstapt, is het gemakkelijk om te roepen: ‘Deze persoon is gestoord.’ Maar met elk voorwerp dat je weggooit, ga je meer inzien hoe sneu het allemaal is.

Het ging hier om een persoon die tientallen jaren op systematische wijze spullen had verzameld. Zijn doel was om iedere vierkante millimeter in de woning te vullen. De woning was hierdoor compleet onbewoonbaar geworden.

Zijn buren leken geen begrip te hebben voor zijn psychiatrische aandoening. Voor hen was hij een maffe viezerik. Niemand wilde voorbij de vervuiling kijken.

Als we iets niet begrijpen, is de eerste reactie al snel om het te veroordelen. Alle motorrijders zijn criminelen. Alle vrouwen met een hoofddoek zijn onderdrukt. Alle vluchtelingen leven van de bijstand. En iedereen die in vervuiling leeft, is een luie goorlap.

Wie een stap terug doet, zou kunnen zien dat de motorrijder een lieve vriend van mij is. Een man die geen vlieg kwaad doet en altijd klaarstaat voor anderen. Dat de vrouw met hoofddoek mijn echtgenote is, die jou helpt een gezond gebit te onderhouden als tandarts. En dat de vluchteling mijn buurman is, die al zijn luxe bezittingen heeft moeten achterlaten door de ­oorlog, en hier op eigen kracht zijn leven heeft opgebouwd.

Wie een stap terugdoet, zal zien dat de meesten die in vervuiling leven onze hulp en aandacht nodig hebben. Hun levens doen er evenveel toe als die van jou en mij. Het zijn zachtaardige mensen die in de knoop zijn geraakt. Ze schamen zich voor hun situatie en houden daarom liever de deur gesloten. Een niet-veroordelende, open hou­ding is de sleutel om hun deur te openen.

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

null Beeld Tuğrul Çirakoğlu
Beeld Tuğrul Çirakoğlu
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden