PlusPortretten

Het moderne Amsterdamse dakterras: paradijsjes met een zwembad of een vleugje Marrakech

Nassira Laoikili: ‘Als ik hier zit, heb ik het gevoel even in Marokko te zijn.’ Beeld Marjolein van Damme
Nassira Laoikili: ‘Als ik hier zit, heb ik het gevoel even in Marokko te zijn.’Beeld Marjolein van Damme

Van een groene oase vol insecten tot een roze fantasiewereld met opblaasbeesten en een zwembad – kleurloos zijn de daken van Amsterdam allang niet meer. ‘Ik hoef nergens meer heen, dit is het paradijs.’

Nassira Laoikili (42), interieurstylist, woont met haar man en drie kinderen in Osdorp

“We zaten eigenlijk nooit op het dak­terras, terwijl het er heel goed toeven is. Vooral in het voorjaarszonnetje, als het in de tuin beneden nog net te fris is. Zes jaar geleden heb ik het terras, dat niet erg groot is, helemaal in Marokkaanse stijl ingericht. Eerst maakte ik een moodboard, geïnspireerd op de weelderige binnentuinen van riads in Marrakech, prachtige groene oases midden in de drukke stad. Als je zo’n tuin binnenwandelt, vergeet je alles om je heen.

Die sfeer wilde ik hier ook oproepen. Alle accessoires op het terras komen uit Marrakech en zijn handgemaakt, van de kussens en de poefjes tot de lamp. Vóór corona gingen we twee keer per jaar naar Marokko. Ik probeer altijd met een zo leeg mogelijke koffer te vertrekken, zodat ie vol met mooie spullen mee terug kan.

De cactussen, de kleine palmboom en de olijf-, mandarijn- en vijgenboom in Marokkaanse potten geven het geheel echt een oosterse sfeer. Ik ben geboren en getogen in Amsterdam, maar als ik hier zit, met een boek of een kopje thee, heb ik het gevoel even in Marokko te zijn. Het dakterras roept mooie herinneringen op aan vakanties en familie.

In coronatijd hebben we het terras en de tuin, waar ook citrus- en olijfbomen staan, nog meer leren waarderen; het was ons privéterrasje. Mijn puberdochters zitten graag met hun vriendinnen op het dak, het terras is echt hun plekje als wij in de tuin zitten. Ik post regelmatig foto’s van het dakterras op Instagram en krijg alleen maar leuke reacties. Ik heb mijn buurvrouw aangeboden om ook iets sfeervols te maken van haar dakterras , maar daar is het nog niet van gekomen.”

Danny Merks: ‘Mijn dakterras geeft me een gevoel van vrijheid.’ Beeld Marjolein van Damme
Danny Merks: ‘Mijn dakterras geeft me een gevoel van vrijheid.’Beeld Marjolein van Damme

Danny Merk (45), motion graphic ­designer, woont in Zuid

“Drie jaar geleden was ik een maand op Bali. Ik werd verliefd op de natuur van het eiland. Bij thuiskomst wilde ik mijn dakterras net zo paradijselijk maken, maar ik ben er pas mee aan de slag gegaan tijdens corona. Ik liet een palmboom van 300 kilo en een eettafel voor zes personen het dak op takelen en zette een bamboescherm neer als afscheiding van de buren.

Vooral in de avond is het hier heel magisch, als de lampjes en vuurkorven aan gaan. Ik geniet ervan om vanuit de hangmat naar de sterren te kijken. Ik ben er laatst ook in slaap gevallen, maar toen werd ik helemaal lekgeprikt door de muggen. Af en toe komt Doutzen Poes langs, de kat van de buren. Die heb ik zo genoemd omdat ie zo knap is.

Ik heb nog geen groene vingers, maar alles wat ik heb geplant groeit gek genoeg als een malle. Zelfs de citrusboom die de winter niet leek te hebben overleefd staat weer vol in bloei. Mijn dakterras voelt echt als een verrijking, het geeft me een gevoel van vrijheid. Ik kan er werken en vrienden ontvangen. Zeker tijdens de lockdowns was dat heel fijn.

In de nazomer, wanneer het weer wat vroeger donker wordt, wil ik misschien movie nights organiseren, met een groot scherm. Want als je niet naar het paradijs kan, moet je het paradijs maar een beetje hierheen halen, toch?”

Amanda van Effrink: ‘Ik heb hoogte­vrees, dus ik kijk nooit naar beneden.’ Beeld Marjolein van Damme
Amanda van Effrink: ‘Ik heb hoogte­vrees, dus ik kijk nooit naar beneden.’Beeld Marjolein van Damme

Amanda van Effrink (30), ‘Queen of Pink’ en mode-illustrator, woont met haar vriend, marketeer Rory Grashuis (50), in Noord

“Ik heb altijd al een passie voor roze gehad; Barbie en mijn oma zijn mijn grote inspiratiebronnen. Mijn oma was modeontwerper en maakte kleding in paars en lila. Zo wilde ik er ook uitzien. Met mijn pink lifestyle wil ik van de wereld een vrolijker plek maken, een plek waar iedereen wordt geaccepteerd en we elkaar niet meer in hokjes stoppen.

Twee jaar geleden verhuisde ik van een poppenhuis in De Baarsjes naar de acht- en negentiende verdieping van een woontoren op de NDSM-werf, met een dakterras. Ik heb hoogtevrees, dus ik kijk hier nooit naar beneden, alleen maar recht vooruit. Het uitzicht reikt 18 kilometer ver, vanaf ons terras zie je Almere en de Schipholtoren en de mooiste zonsopkomsten en -ondergangen.

Het dakterras is net als ons complete interieur roze, van de opblaasbeesten en het anderhalf persoon grote opblaaszwembad tot de nepplanten, vloerkleden, lampjes en door mijn vader gemaakte plantenbakken.

Als het lekker weer is, ben ik altijd op het dak. Tijdens corona was dit mijn sportschool, ik doe hier fotoshoots voor Instagram en soms haal ik mijn atelier naar het dak. Dan maak ik er mijn illustraties in ‘glitziestijl’, van roze ufo’s en eenhoorns, precies hoe ik de wereld zou willen zien.”

Jan Freeke: ‘We wilden een geheime tuin en zo voelt het ook.’ Beeld Marjolein van Damme
Jan Freeke: ‘We wilden een geheime tuin en zo voelt het ook.’Beeld Marjolein van Damme

Jan Freeke (47), fiscalist, woont met ­Jessica van Es (35), docent middelbare school, en Abel (4) en Sep (2) in de Houthavens

“In maart 2019 verhuisden we naar de Houthavens, toen nog een grote zandvlakte. Het is een heel licht en open huis met een adembenemend uitzicht. Vanaf de eerste verdieping kijken we uit op de daktuin van 140 vierkante meter. Op het dak lagen alleen wat sedum en betonnen tegels. We wilden het grondig aanpakken met veel planten, bloemen, hout en ronde vormen en een in daken gespecialiseerde hovenier voerde onze ideeën perfect uit.

In het begin stonden er alleen plantenbakken met wat stekjes, maar twee jaar later heeft de natuur haar werk gedaan. De beplanting is uitbundig met veel hoogteverschillen en kleur. De bodem is bedekt met tijm, er groeit salie en rozemarijn, er zijn wuivende grassen en bloemen met lange stengels zoals ijzerhard, lavendel en prachtkaars. De pergola is bedekt met Toscaanse jasmijn die een heerlijke geur afgeeft, en op de seringen komen talloze vlindersoorten af.

We wilden een geheime tuin op het dak en zo voelt het ook. Zeker nu alles zo mooi in bloei staat en het gonst van de insecten. Onze zoontjes van 2 en 4 spelen er veel in en wij zitten er graag een boek te lezen of te borrelen met vrienden. Ook het balkon aan de voorkant is aangepakt; daar kijk je vanuit de hangmat uit over het IJ. Jessica wil er altijd op uit, maar ik hoef helemaal nergens meer heen, het is hier fantastisch. Als het bouwen in de wijk straks eindelijk klaar is, is dit het paradijs.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden