PlusMijn Amsterdam

Het Amsterdam van Tygo Gernandt: ‘Als je de Mozes en Aäronkerk binnenloopt, zak je door je knieën, zo prachtig is het daar’

null Beeld Sophie Saddington
Beeld Sophie Saddington

Voor acteur Tygo Gernandt (48), geboren en getogen Amsterdammer, gaat er niets boven een oude, bruine kroeg als Hesp en slakken eten bij Neuf in de Haarlemmerstraat. Hij speelt mee in Bon Bini Holland 3, sinds deze week in de bioscoop.

Mijntje Klipp

Mijn buurt

“Ik ben een echte Jordanees; begonnen op de Elandsgracht, boven de sportzaak Smit-Cruyff. ‘Van de broer van Johan,’ zei mijn vader er altijd bij. Daarna in de Rivierenbuurt, bij het Martin Luther Kingpark, toen naar West, en nu woon ik aan de grootste gracht van Amsterdam, het IJ, en kijk uit op het Java-eiland. Het is een fijn wijkje, een suburb, en als ik wil, ben ik in vijf minuten op de Dam. Maar meestal wil ik niet, want het centrum is de Amsterdammer kwijtgeraakt – zo druk is het.”

Kerk

“De Mozes en Aäronkerk bij het Waterlooplein. Daar gaan veel mensen aan voorbij, maar als je naar binnenstapt, zak je door je knieën, zo prachtig is het. Ik heb er veel herinneringen liggen, zoals de dienst van de begrafenis van mijn goede vriendin Sylvia Millecam. En ik heb er missen bijgewoond. Ik ben niet katholiek, maar wel gefascineerd door het geloof.”

Theater

“Ik vind de Stadsschouwburg een prachtig gebouw. Ik ken er elke deur door de vele voorstellingen en feestjes. Maar dan noem ik toch liever de Stopera, al is het een oerlelijk pand. Omdat ik daar als twaalfjarige meedeed in de opera De naam van de maan, van Annie M.G. Schmidt. Welke rol? Poeh, dat weet ik niet meer, ik ben inmiddels vierhonderd rollen verder.”

Plek om te sporten

“Thuis. Ik train met gewichten en op het balkon kan ik me optrekken. Ik doe dat vijf, zes keer per week, zo’n uur, anderhalf uur. Omdat mijn leven altijd op z’n kop staat, geeft me dat houvast.”

Terras

“Bij Taparia, Oostelijke Handelskade. Op dat buurtterras draai je met de zon mee.”

Standbeeld

“Daar ben ik niet zo van in mijn eigen stad. Daar kijk je in het buitenland naar. Wacht, waar ik wel altijd omhoog kijk, is op de hoek van de Haarlemmerstraat en het Singel. Daar bovenin zie je een blauwe engel met gouden vleugels.”

null Beeld Sophie Saddington
Beeld Sophie Saddington

Eerste herinnering

“Dat ik met mijn drie jaar oudere broer elke avond ging voetballen in het Martin Luther Kingpark. Ik was een jaar of zeven. De weg oversteken en lekker een paar uur een balletje trappen, totdat mijn moeder uit het raam riep: ‘Jongens, eten!’ Mooie herinnering is ook dat hangen op het sportveld, waar mijn eerste kus voor Elvira was, een buurtliefde.”

Ik voel me Amsterdammer, omdat...

“Omdat ik het ben. Ik ben me rot geschrokken hoe Amsterdams ik klonk, toen ik ter gelegenheid van die opera van Annie M.G. werd geïnterviewd door de NOS. Ik ben toen vrij snel mijn kakvriendjes gaan imiteren om andere accenten te kunnen.”

Café

“Hesp, aan de Amstel. Daar had ik mijn eerste bijbaantje, als afwasser, daarna ben ik er barkeeper geweest. Ik heb er dagen en nachten doorgebracht. Er gaat niets boven een oude, bruine kroeg.”

null Beeld Sophie Saddington
Beeld Sophie Saddington

Favoriete markt

“De Albert Cuyp. We hadden vroeger niet veel geld en ik moest met mijn moeder de hele markt aflopen, op zoek naar koopjes. We kwamen ook bij een kraampje waar ze merkjes hadden. Die naaide mijn moeder dan in de kleding die ze op de markt had gekocht. Dan dacht mijn broer, die daar gevoelig voor was, dat hij merkkleding droeg. Nu loop ik nog maar weinig over de markt; ik zoek niet snel de drukte op.”

Favoriete Amsterdammer

“Ik weet niet of ze nog leven, ze waren ­destijds al in de tachtig. Thea en Frea, die stonden achter de bar van café Schumich op het Singel. Als ik er om een biertje vroeg, zeiden ze altijd als ze het gaven: ‘Mag ik deze vol vertrouwe in je klauwe douwe.’ In die kroeg was het thuiskomen.”

Lied over Amsterdam

Hee Amsterdam, van Drukwerk. ‘Ze zeggen dat je bent veranderd.’ Dat is ook zo, maar ik kan de stad écht niet missen. Als ik er drie weken niet ben, heb ik heimwee.”

Restaurant

“Mag ik er twee noemen? Restaurant ­Vermeer op de Prins Hendrikkade, daar ga ik vaak mijn scripts lezen tussen de lekkere smaken. Bij Bistrot Neuf in de Haarlemmerstraat hebben ze goeie slakken en is het fijn toeristen kijken.”

Slakken bij Bistrot Neuf. Beeld Sophie Saddington
Slakken bij Bistrot Neuf.Beeld Sophie Saddington

Mooiste brug

“Die brug bij het Westergasterrein. Voor mij heet ie de schoenendoos. Ik houd van die industriële, gietijzeren bruggen.”

Lekkerste broodje

“Elk broodje van Il Tramezzino, in de Haarlemmerstraat, is mijn favoriete broodje.”

Luister ook naar de Paroolpodcast Amsterdam wereldstad

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden