PlusMijn Amsterdam

Het Amsterdam van schrijver Maartje Wortel: ‘De beveiligers van de coffeeshop houden de hele buurt bij elkaar’

Maartje Wortel in het Flevopark. Beeld Nina Schollaardt
Maartje Wortel in het Flevopark.Beeld Nina Schollaardt

Terwijl schrijver Maartje Wortel (40) werkt aan een nieuw boek, zit ze graag aan de stam­tafel in Bar Joost. Ze speelt nog weleens GTST na in Ikea en leest graag recensies over parken, bruggen en straten.

Mijntje Klipp

Mijn buurt

“Ik woon dicht bij de Javastraat. Die leeft, bijna als een festival. Ik heb sinds mijn achttiende op negen plekken in Amsterdam gewoond, ook kort in West. Ik moet zeggen dat ik een grote voorkeur koester voor Oost. Waar dat in zit, weet ik niet ­precies. Het ligt volgens mij niet aan de mensen, want die zijn net zo hetzelfde en net zo verschillend, maar aan de stedenbouwkundige opbouw.”

Kerk

“De Duif. Daar worden heel mooie concerten gegeven. Ik weet weinig van klassieke muziek, maar af en toe neemt een vriendin me er mee naartoe. Dan vind ik het bijzonder. Met religie heb ik weinig.”

null Beeld Nina Schollaardt
Beeld Nina Schollaardt

Monument

“De gedenksteen voor politiehond Albert in het Oosterpark. Ik ben dol op die steen, die ik heb opgenomen in een boekje dat ik heb gemaakt over dat park, over de beelden en gebouwen die er staan. Ik hou van het foutieve spatiegebruik op het beeld, met aanhalingstekens onder en boven, maar ook om het verhaal van de hond. Hij hielp zijn baas, een agent, bij het oplossen van misdrijven. Toen de politieman moest worden opgenomen in het ziekenhuis, is de hond gestikt in de zakdoek van zijn baas. Meestal zijn er standbeelden van grote schrijvers of politici, fijn dat een hond er een heeft gekregen.”

null Beeld Nina Schollaardt
Beeld Nina Schollaardt

Ik voel me Amsterdammer...

“Dat voel ik me helemaal niet, ik kom van buiten. Ik weet wel dat ik nergens anders wil wonen dan hier. Neem de coronatijd: als er érgens nog leven was, was het in Amsterdam.”

Coffeeshop

“Best Friends in de Niasstraat. Het is een winkel en sociale werkplaats ineen. Ik haal er ongeveer eens per jaar iets. De beveiligers voor de deur zijn goud waard. Ze houden de hele buurt bij elkaar, kennen iedereen bij naam, maken geen onderscheid, zijn altijd behulpzaam. Dankzij hen weet je wie er in je buurt wonen.”

null Beeld Nina Schollaardt
Beeld Nina Schollaardt

Café

“Bar Joost, daartegenover. Ik noem dat een lieve kroeg, die voelt als een huiskamer met een stamtafel waar ik een dorpsgevoel van krijg. Je praat er gemakkelijk met vreemden. En je vergeet er sowieso de tijd.”

null Beeld Nina Schollaardt
Beeld Nina Schollaardt

Mooiste herinnering

“Dat is een Robert ten Brinkmoment, in 2021. Ik was met een vriendin mee naar het OLVG, en die had iets bekokstoofd met Femke (Heemskerk, oud-zwemster, red.), die nu mijn vriendin is. Wegens omstandigheden heb ik lang op haar ­moeten wachten. Ik liep door het Oosterpark, Femke belde mij en zei: kijk eens voor je en ineens, na maanden, stond zij daar. Ze ging met me mee naar huis en ze is niet meer weggegaan.”

Plek om te sporten

“Het Flevoparkbad, sowieso mijn favoriete plek in Amsterdam. Ik hou van zwembaden, tennisbanen, ijsbanen – esthetische plekken die vormtechnisch een helder kader bieden waarbinnen je je vrij kunt voelen. Ik zwem elke week in de zomer en schaats elke week in de winter, en ben net lid geworden van een tennisclub. Wel allemaal op een zeer laag amateurniveau hoor. Ik kan ook prima aan de kant zitten en toekijken. Kijken naar de gezichten van mensen die spelen ontspant me omdat ze met niets anders bezig zijn dan het spel zelf.”

Terras

“Dat van Bar Restaurant 1900 op de Hogeweg. Bij een pleintje met een fontein, het zit er ’s zomers altijd vol en toch voelt het als een oase van rust. Het is alsof je in Parijs bent. Ook een goeie: bij Proeflokaal ’t Nieuwe Diep in het Flevopark. Daar is een jeneverstokerijtje bij. Je zit er als het ware in een boomgaard, aan lange tafels, aan het water. ’s Winters moet je wel een jas aandoen.”

Mooiste brug

“De Pythonbrug in het Oostelijk Haven­gebied. Ik vind het een zeer vreemde brug, mooi en lelijk tegelijk. Hij is heel eigenwijs en autonoom. Ik lees graag recensies over parken, bruggen, straten – dat is meteen een goede tip voor de lezer! Zo kwam ik er via een boze recensie achter dat dit de hoge brug is en dat je verderop een lage brug hebt voor mindervaliden en ouderen. Zulke informatie vind ik fantastisch.”

Restaurant

“Ik ga naar zoveel mogelijk verschillende restaurants. Als ik er dan één moet noemen: Sichuan, traditioneel Chinees eten, boven Sexyland. Er zit er ook een in de Warmoesstraat.”

Geheim adresje

“Het is alles behalve een geheim, maar de groothandel is mijn guilty pleasure; de Hanos. Dat vind ik een pretpark in de stad. Ik moet er wel alleen naartoe, want mijn vriendin vindt het er verschrikkelijk. Je kunt er alles in duizendvoud kopen. Je moet er een pas voor hebben, maar dat moet je ruim zien. Als ik vroeger moest kiezen tussen de Efteling en Ikea, koos ik Ikea. Ik heb een voorliefde voor generieke plekken waarop je alles kunt projecteren. In de Ikea speelde ik vroeger met mijn broer vaak GTST. Belde hij zogenaamd aan als ik in een helemaal ingerichte woonkamer stond en dan zei ik: ‘Hallo Ludo.’ Laatst heb ik dat nog met een vriendin gedaan.

Museum

“Ik ga elk jaar naar de eindexamenex­positie van de Gerrit Rietveld Academie. De nieuwe lichting kunstenaars zet toch de toon. Daar zie je wat ze willen, kunnen, wat ze dromen in de kunsten. Je ziet er de veranderingen, de rol die de maatschappij speelt. Soms oogt de expositie wat rommelig, maar je voelt de verwachtingen, de energie van jonge kunstenaars.”

Rijp voor de sloop

“Al die tegels in die binnentuinen. Die zorgen ervoor dat de stad twee graden warmer is in de zomer. Wat daar dan moet komen? Iets groens, aarde. Als het maar meewerkt aan de klimaatbeheersing. Laat verder alles maar staan, totdat het instort.”

Favoriete lunchplek

“De lekkerste falafel haal je bij Tigris en Eufraat in de Javastraat. Het is er altijd heel druk, met heel harde muziek, en je kunt er niet zitten. Ga toch maar.”

Luister ook naar de Paroolpodcast Amsterdam wereldstad

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden