PlusMijn Amsterdam

Het Amsterdam van dragqueen Envy Peru: ‘Na mijn shows denk ik altijd aan Het Laatste Rondje van André Hazes’

‘De stad heeft me de vrijheid gegeven die ik nodig had.’ Beeld Jakob van Vliet
‘De stad heeft me de vrijheid gegeven die ik nodig had.’Beeld Jakob van Vliet

Dragqueen Envy Peru (33, artiestennaam van Boris Itzkovich Escobar) is een van de ambassadeurs van Pride Amsterdam, die vandaag begint. Zij won de eerste editie van Drag Race Holland. Hij zoekt graag bij de Kilo Store naar vintage kledingparels en zit het liefst op een terras in de Reguliersdwarsstraat.

Mijntje Klipp

Mijn buurt

“Ik woon sinds kort samen in West, in Bos en Lommer. Leuke buurt, maar ik merk wel dat ze hier minder ruimdenkend zijn dan in Centrum, waar ik hiervoor woonde. Daar keek niemand je aan als je in een flamboyante outfit de straat opging, maar hier krijg ik reacties. En die zijn niet positief. Gelukkig heb ik een olifantenhuid, maar ik ben blij dat ik niet meer begin twintig ben; dan had het wel gebroeid bij me.”

Theater

“The Harbour Club, waar ik optreed in The Amsterdam Drag Show, met de bekendere queens uit Nederland. Ik kom weinig in andere theaters; daar heb ik geen tijd voor. Als het gebeurt, is het spontaan, bijvoorbeeld naar Boom Chicago.”

Plek om te sporten

“Dat doe ik met een personal trainer van Slim Living. Ik hang niet de hele tijd aan apparaten; ik hoef niet heel gespierd te zijn, het belangrijkste is dat ik fit blijf en slank. Ik train mijn rug en mijn onderlijf, ook om op hoge hakken te kunnen lopen. Na covid was dat wel een dingetje. Ik was de nodige kilo’s aangekomen en moest daar echt weer aan wennen. Ik heb een paar Louboutins in mijn dragkamer thuis, met hakken van 13 centimeter hoog. Ik moet ervoor trainen om daar weer op te kunnen lopen. Ze staan er nu voor de show.”

Terras

“Het terras van elke bar in de Reguliersdwarsstraat, de zon schijnt daar zo lekker op. Bij Soho House, Bar Blend, Taboo Bar – overal waar de lhbtqi+-community komt. Ik merk dat ik gelijkgestemden opzoek. Amsterdam is minder ruimdenkend dan in de jaren negentig. Toen kon je nog in je eentje op hakken het Leidseplein over, dat moet je nu niet proberen. Of ik me daaraan aanpas? Nou, ik wil niet dat ze me achtervolgen om te zien waar ik woon. Ik trek daarom meestal iets simpels aan, met een hoodie. Het is dubbel; ergens boeit het me niet hoe ze op me reageren, maar ik wil het ook niet uitlokken.”

Restaurant

“Restaurant Casa Peru op de Leidsegracht, dat is van een vriendin van mijn moeder, van een ‘tante’ zoals we in Peru zeggen. Ik houd van vlees, vis, van de Peruaanse keuken. Over vegan heb ik een tijdje nagedacht, en het heus wel geprobeerd, maar ik mis dan toch een kipje. Ik kan zelf best lekker koken, maar uiteindelijk ben ik toch een prinses, die het eten het liefst voorgezet krijgt.”

Een gerecht bij Peruaans restaurant Casa Peru. Beeld Sophie Saddington
Een gerecht bij Peruaans restaurant Casa Peru.Beeld Sophie Saddington

Café

“Buongiorno Espressobar. Dat is een heerlijk koffietentje met lekkere cakejes en supervriendelijke mensen.”

Buongiorno Espressobar. Beeld Sophie Saddington
Buongiorno Espressobar.Beeld Sophie Saddington

Monument

“Het Homomonument, vanwege de belangrijke, mooie betekenis. Als er verdriet is, bijvoorbeeld vanwege geweld tegen homo’s, ligt de roze driehoek vol bloemen. En ik wil graag het beeld van Anne Frank op de Westermarkt noemen. Opdat we niet vergeten hoe afschuwelijk de Tweede Wereldoorlog is geweest. En hoe eng het is dat dat nog niet eens zo heel lang geleden was.”

Favoriete lunchplek

“Bagels & Beans, en dan die ene met truffel, de Bagel Paddoburger. Een burger van champignon die proeft als vlees, en dan op een kaneel-rozijnenbroodje, met truffelmayonaise. Weergaloos.”

Ik voel me Amsterdammer omdat

“De stad heeft me de vrijheid gegeven die ik nodig had. Door hier te wonen ben ik de artiest die ik ben. De liefde voor de stad is voor altijd. Terug naar Peru? Nee, al is er een bruisende lhbtqi+-community, ik ben te veel verkaast. Ik ga nog wel om het jaar naar familie daar. Wat mooi was; ik had er in februari een show en werd als een koningin onthaald. Dat is het leuke van Peruanen: als je als oorspronkelijke bewoner in het buitenland succes hebt, zijn ze ontzettend trots op je.”

Eerste keer in Amsterdam

“Dat was toen ik als zeventienjarige naar de Pride kwam. Hartstikke in de kast nog, meegenomen door twee vriendinnen die heus wel zagen hoe het zat. We kwamen in de Leidsestraat twee dragqueens tegen, daar was ik enorm van onder de indruk. Dat ik dat zelf wilde, is erin geslopen. Na de Film Actors Academy heb ik uiteindelijk nog een make-upopleiding gedaan. Daar heb ik enorm profijt van; in 2,5 uur word ik van Boris, Envy Peru.”

Geheim adresje

“De Kilo Store in de Albert Cuypstraat. Een enige vintagewinkel. Als je goed door de bakken heengaat, vind je pareltjes, die je goed kunt combineren met nieuwe kleding.”

De Kilo Store in de Albert Cuypstraat.  Beeld Sophie Saddington
De Kilo Store in de Albert Cuypstraat.Beeld Sophie Saddington

Mooiste plek

“’s Avonds over de grachten lopen. Dan kun je bij mensen naar binnen kijken, heerlijk om al die interieurs te zien.”

Lied over Amsterdam

“Dan denk ik meteen aan André Hazes, aan Het laatste rondje. Zó’n mooi nummer. ‘U wordt bedankt voor weer een avond gezelligheid.’ Dat zit altijd in mijn hoofd als ik klaar ben met een show.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden