PlusReportage

Het alternatief voor kledingruilfeestjes: het truitje uit de tas

De kettingkledingruil is het alternatief voor kledingruilfeestjes geworden. Beeld Nichon Glerum
De kettingkledingruil is het alternatief voor kledingruilfeestjes geworden.Beeld Nichon Glerum

Kledingruilfeestjes kunnen nu niet. Een alternatief is bedacht in Noord: een ‘ketting’ met doorgeeftassen vol tweedehands jurken en broeken. Er gaan nu ook mannentassen, tienertassen en zwangerentassen rond.

In de slaapkamer van Nichon Glerum (36) ligt een blauwe Ikea-shopper met nummer 4 erop op bed. Daarnaast nette stapels kleding, op kleur gesorteerd. Een roodbruine stapel, een witbeige stapel, een blauwgroene stapel en een zwarte stapel.

Glerum vouwt een paarse zomerjurk uit en houdt hem voor. Ze kijkt in de spiegel. “Dit vind ik een leuk kleurtje, maar het is maat 42 en hij heeft niet de goede lengte.” Vervolgens pakt ze een roestoranje trenchcoat van de stapel. Ze begint hem aan te trekken. “Deze vind ik te gek,” zegt ze enthousiast terwijl ze zichzelf in de spiegel bekijkt. “Maar hij is te klein. Hier kan ik niet mee fietsen.”

Dan houdt ze een bruine, vormeloze jurk omhoog. “Sommige mensen kunnen dit hebben, die zien er dan je-ne-sais-quoi-achtig uit. Maar ik word er een couch potato van.” Ze vouwt het kledingstuk op en legt het terug.

De mosgroene jurk met grillig motiefje die ze aanheeft, had ze gisteren al snel uit de tas gepakt. “Deze zit als een pyjama. Het is een van mijn topvondsten.”

Nichon Glerum. Beeld selfie
Nichon Glerum.Beeld selfie

Buurtapp

Glerum is aanjager van de Ketting Kledingruil, een coronaproof initiatief om kleding met elkaar te ruilen. Het idee ontstond vlak na de eerste lockdown, vorig jaar. “Al jaren komen we met een groep vrouwen geregeld bij elkaar voor kledingruilfeestjes in Tuindorp-Oostzaan,” zegt Glerum. De groep is ontstaan uit een actieve buurt­app. “Niet lang na de lockdown, toen live kledingruilfeestjes niet meer mogelijk waren, appte iemand dat ze al een tas kleren had klaarstaan. Of iemand die misschien wilde komen halen. We maakten een adreslijst en sindsdien gaat die tas rond.”

Andere vrouwen vulden ook tassen: de groep groeide tot 89 leden. Tussen hen rouleren nu zestien tassen. Het idee: zo eens in de drie weken komt iemand een tas bij je brengen. Je haalt eruit wat je leuk vindt en stopt erin wat je kwijt wilt. En dan breng je de tas naar een volgend adres.

Glerum besloot meer mensen enthousiast te maken voor dit idee en maakte een handleiding. Er verscheen een blog op de website hetkanwel.nl, De Telegraaf schreef erover, en er kwam een artikel op de website van de NOS. “Sindsdien heb ik een fulltimebaan aan het coördineren van nieuwe kettingen.”

Er zijn in Nederland inmiddels 201 kettingen, met in totaal zo’n 7500 deelnemers. Zelfs internationaal is het idee opgepikt. Er zijn kettingen op Ibiza, in Lissabon, Hamburg en Berlijn.

Glerum – in het dagelijks leven freelance fotograaf – sloot met het initiatief aan bij de Slow Fashion Movement, waardoor het kan meeliften op een bestaand, internationaal netwerk. “Er is een website in de maak waarop mensen over de hele wereld kunnen zien waar al kettingen lopen, waar ze zich kunnen aansluiten en hoe ze er zelf een kunnen opzetten.”

Het idee ontstond noodgedwongen door de coronacrisis, maar Glerum denkt dat de kledingkettingen ook blijven bestaan als alles weer mag. “Je hoeft er niet veel voor te kunnen. Ook al ben je druk, dan nog kun je meedoen. Het enige wat je hoeft te doen, is de tas langsbrengen bij de volgende kandidaat.”

De tasversie van het kleding ruilen heeft nog meer voordelen. Sommige mensen vinden het passen op een ‘live’ feestje ongemakkelijk of te druk, weet Glerum. “Mijn buurvrouw zegt dat ze ’s avonds voor zo’n tas uitgebreid gaat zitten, met een glas wijn erbij, om álles wat erin zit te passen. Ze is nog op zoek naar haar stijl.”

Glerum zelf weet heel goed wat ze wil; meestal is ze in vijf minuten door een tas heen. Ze kijkt alleen naar de stoffen en de motieven. “Vaak zijn er twee of drie dingen die ik wil passen, en soms haal ik er niks uit.”

Drempel

De kledingruil zorgt voor een mentaliteitsverandering, zegt Glerum. “De drempel om iets weg te geven wat al lang in je kast ligt omdat je denkt het ooit nog te gaan dragen, wordt kleiner.” Het bedrag dat je ervoor hebt betaald, wordt ook minder belangrijk. “Vaak kun je iets moeilijk wegdoen omdat een kledingstuk je veel geld heeft gekost. Mijn hele kast is geruild of komt van de IJ-hallen, dus ik heb dat niet.”

Naast de ‘reguliere’ kledingruilkettingen ontstonden in verschillende steden ook varianten voor specifieke groepen mensen. Er kwamen ‘mannenkettingen’ (Eindhoven, Haarlem, Amsterdam-Noord), een stuk of tien ‘grotematen­tassen’, ‘tienertassen’ (Amsterdam-Oost, Teuge en Heerenveen), een ‘studententas’ (Wageningen) en een ‘zwangerentas’ (Amsterdam-Noord).

In en rondom Amsterdam zijn de afgelopen maanden 25 kettingen gestart, met gemiddeld vijftig deelnemers per rondgang. Iedereen kan een nieuwe ketting initiëren.

Anke Teunissen (45), een vriendin van Glerum, was een van de eersten die in navolging van het initiatief in Noord een ketting opzette, in West. “Ik deed vroeger ook weleens mee aan de live bijeenkomsten. Toen ik over dit idee hoorde, werd ik meteen enthousiast. Ik hou erg van tweedehands kleding. Mijn moeder heeft 25 jaar lang een tweedehandskledingwinkel in Drenthe gehad, aan huis in onze woonboerderij.”

Anke Teunissen en dochter Jikke van Raaij. Beeld selfie
Anke Teunissen en dochter Jikke van Raaij.Beeld selfie

Teunissen vroeg in haar directe kring wie er wilde meedoen – haar zus, een paar vriendinnen, een paar moeders van school. “Al snel hadden we een ketting van vijftien mensen. Toen ging het rond­zoemen. De deelnemers hadden ook weer buren die mee wilden doen en er verschenen artikelen over in lokale media. Inmiddels telt de ketting 79 mensen, ik heb hem even op slot gezet.”

In West zijn intussen ook andere kettingen opgezet. Teunissen maakte een adreslijst. “Ik heb lopen puzzelen met Google Maps. Ons gebied loopt nu van de Houthavens tot voorbij de Sloterplas.”

Er rouleren twintig tassen in de Amsterdam-Westgroep. En soms zitten er verrassingen bij, zegt Teunissen. “Een dame in de groep weet de kleding ontzettend mooi op te vouwen. Dat ziet er prachtig uit, Marie Kondo zou er jaloers op zijn. En soms doet iemand er sieraden in. Vaak appt iemand: ‘Ik ben heel blij met deze broek,’ waarop een ander terugappt dat ie al heel lang ongedragen in haar kast lag.”

Korte broek

Che Eyzenbach (35) zette een ketting voor mannen op in Haarlem. “Mijn vriendin deed mee met een kledingketting en ik vroeg me af of er al een voor mannen was. Ik kom uit Eindhoven, ben net gaan samenwonen in Haarlem en ken hier nog niet zo veel mensen. Het is nu vanwege corona niet makkelijk om mensen te leren kennen. Dit leek me een leuke manier.”

Che Eyzenbach (35). Beeld selfie
Che Eyzenbach (35).Beeld selfie

Eyzenbach houdt van ‘aparte’ kleding, waarvoor hij ook graag naar tweedehandswinkels gaat. De vriendin van Eyzenbach deed een oproepje in haar appgroep; er zijn nu zes deelnemers. De tas die Eyzenbach vulde is één keer rondgegaan en in de tas die hij terugkreeg vond hij kleding van zijn gading. “Ik heb er een korte broek, een overhemd en een trui uit gehaald. De trui heb ik afgelopen week al een paar keer aangehad. Ik vind het positief dat spullen die mensen niet meer hoeven op deze manier weer worden gebruikt.”

Volgens Nichon Glerum, die ooit afstudeerde aan de modeacademie in Amsterdam, is er een heel spectrum aan alternatieven gekomen. “Denk aan kledingleenbiebs en de app Vinted. Mensen krijgen aandacht voor hun buy nothing year. Het stigma dat kleding van kringloopwinkels en vlooienmarkten had – dat het vies is, dat er vlooien in zitten – is eraf. In ieder geval in steden.”

Volle tassen voor de kettingkledingruil. Beeld Nichon Glerum
Volle tassen voor de kettingkledingruil.Beeld Nichon Glerum

Glerum koopt al twaalf jaar geen nieuwe kleding meer. “Laatst zag ik een te gekke broek op Instagram, maar hij was nieuw. Dat wil ik niet.” Ze zond vervolgens de wens ‘het universum in’ dat er zoiets op haar pad zou komen. En toen haalde ze gisteren de mosgroene jurk die ze nu draagt uit de tas. “Dit heeft exact dezelfde stof!”

Meer informatie: kettingkledingruil.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden