Recensie

Heel veel smeerolie, maar bij Justin Timberlake werkt het (***)

Niets was gisteravond spontaan of werkelijk verrassend bij het optreden van Justin Timberlake in de Ziggo Dome. Zijn optredens zijn nou eenmaal zorgvuldig gepland en gecultiveerd. Is dat een probleem? Niet echt.

Justin Timberlake in de Ziggo Dome Beeld Paul Bergen

Hoeveel mensen zouden Justin Timberlake anno 2014 nog regelmatig herleiden tot zijn oude boyband *NSYNC? Op de diehard fans na, die waarschijnlijk ook alle optredens van Timberlake als jochie in de Mickey Mouse Club chronologisch in kalfsleer gebundeld in de kast hebben staan, slechts weinigen. Timberlake katapulteerde zichzelf na die band pijlsnel tot succesvol soloartiest, met een credibility waar menig ex-boybandlid alleen maar tandenknarsend van kan dromen.

Inmiddels is Timberlake een superster, met de bijbehorende looks, producers en ambitie: zijn laatste album, 'The 20/20 experience', bestond uit twee delen. Bij tijd en wijle ietwat vermoeiende en langdradige delen, maar Timberlake kan weinig fout doen bij fans en critici. Daarvoor is zijn ster te ver gestegen.

Dito danseressen
Het kan niet anders of zijn '20/20 Experience world tour' is even groots van opzet. Timberlake volgt het adagium more is more, en pakt voor deze tour dan ook onbeschaamd groot uit. Het podium bestaat uit een retrofuturistische, overhellende honingraatconstructie, waar glasheldere projecties op worden losgelaten: van Timberlake zelf tot aan suizende digitale droomlandschappen.

Dat zou in veel gevallen al genoeg zijn, maar niet voor Timberlake: de podia kunnen vooruit, achteruit, omhoog en omlaag bewegen, instrumenten komen omhoog en verdwijnen dan weer, en de band is geen bescheiden kwartetje sessiemuzikanten, maar een meer dan tienkoppige potpourri van blazers, achtergrondzangeressen en dito danseressen. Ondertussen worden laserlichten overdadig op het toch al van enthousiasme schichtig geworden publiek geprojecteerd.

Smetteloos
Het is allemaal prachtig, maar het zou makkelijk zijn om Timberlake zelf te missen, die als een klein popje in een kraakwit jasje te midden van al het visuele geweld lijkt te verdrinken. Maar dan trekt hij zijn mond open en zijn al die premature bezwaren snel overgewaaid. Timberlake weet exact wat zijn fans willen en is niet te beroerd ze dat te geven.

Dus na tien minuten is daar al een Rock your body, in een versie strakker dan de bretels van een obese man, waar hij met zijn schaamteloos van ene Michael J. geleende moves (inclusief greep in het eigen kruis) op danst. 'Like I love you', 'My love', 'Cry me a river': het is allemaal even glashelder, scherp en smetteloos als het jasje dat Timberlake vanavond draagt. Zelfs zijn falset -toch niet de makkelijkste zangvorm om live en dansend goed te doen - klinkt gelikt en foutloos.

Neonbombast
'Don't let the suit fool you', zegt Timberlake op een gegeven moment. 'I'm here to party.' Dat is ook waar zijn kracht ligt: zodra wordt overgestapt op de wat langdradigere albumtracks van zijn laatste werk verslapt de aandacht, hoeveel neonbombast en scheurende gitaarsolo's je er ook op loslaat. Gelukkig laat hij dat vaker wel dan niet uit zijn hoofd: Timberlake is op deze aarde gezet voor die onweerstaanbare, sensuele vorm van strakke, romige funkpop met een vleug R&B waar hij en zijn producers zo goed in zijn. En hij weet het: op die momenten, zoals tijdens 'Suit & tie' of een vrij meesterlijk gebracht 'Take back the night', stijgt de avond boven zichzelf uit.

Niets is vanavond spontaan of werkelijk verrassend, op het zwevende podium boven de hoofden van het publiek na. Timberlakes imago is nu eenmaal zorgvuldig gepland en gecultiveerd, en dus ook zijn optredens. De raderen van zijn '20/20 Experience world tour' zijn hier en daar dus wel wat al te rijkelijk met smeerolie overgoten. Is dat een probleem? Niet echt: zijn coolheid en charme hebben geen rafelrandje nodig. Zijn gladheid werkt vóór hem; niet tegen hem.

Justin Timberlake in de Ziggo Dome

Ons oordeel: ★★★☆☆
Gezien: 28/4
Waar: Ziggo Dome
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden