PlusFotoserie

Hé Zlatan! Zij zijn dubbelgangers van bekende voetballers

Deze mannen hoeven de kroeg, sportkantine of supermarkt maar binnen te lopen en ze worden wéér herinnerd aan hun voetballende dubbelgangers. ‘Vrienden zeggen dat ik het moet uitbuiten bij de meisjes.’

Bülent YükselBeeld Alek Bruessing

Bülent Yüksel, 45 jaar, artdirector en consultant
Lijkt op: Zlatan Ibrahimović

“Als ik door de stad loop, hoor ik continu de naam Zlatan. Minimaal één keer per dag vraagt iemand of ik op de foto wil. Ik kreeg laatst in een donutwinkel zomaar een gratis doos met donuts. Dat is toch raar? Het verbaast me hoeveel mensen weten wie Zlatan Ibrahimović is. Jong, oud, man, vrouw: iedereen kent hem. Soms is het leuk, soms minder. Dat je even kijkt en denkt: hé wat grappig, daar loopt iemand die op Zlatan lijkt, dat snap ik. Maar ze zien heus wel dat ik niet de echte ben. Waarom zou je op de foto willen met een nep-Zlatan? Mensen zeggen dan dat ze de foto naar vrienden willen sturen om ze in de maling te nemen. Doordat ik er elke dag mee word geconfronteerd, krijg ik een beetje een beeld van hoe Zlatan zich moet voelen. Die heeft waarschijnlijk geen leven. Dat zou niks voor mij zijn; ik sta liever achter de camera.

Voor mijn werk als freelance artdirector ga ik regelmatig op reis. Toen ik vorig jaar aankwam op het vliegveld van Mexico City wist ik niet wat me overkwam. Ik ging met één iemand op de foto en in no time stonden er twintig mensen om me heen. Mensen bleven maar naar me toe komen, hoe vaak ik ook zei dat ik Zlatan niet was. Toen ze hoorden dat ik Nederlands sprak waren ze juist overtuigd van het tegendeel, omdat de klank van onze taal best in de buurt komt van het Zweeds. Zo ging het nog de hele reis door.

Op een gegeven moment denk je: het houdt wel op. Maar dat is het probleem met Zlatan, die houdt niet op. Hij is al 38 jaar en gaat gewoon maar door. Nu zit ie weer bij AC Milan. Zijn bijzondere manier van voetballen maakt hem uniek. Ook zijn persoonlijkheid spreekt me aan, met de rare uitspraken die hij soms doet. Hij gaat nooit met de mainstream mee, maakt zijn eigen keuzes, dat herken ik ook in mezelf.

Soms vragen mensen me of ik bewust op hem probeer te lijken. Helemaal niet. Mijn haar heb ik al een hele tijd lang, dat draag ik in een staart of knot omdat het makkelijk is. Soms draag ik het expres los, als ik even geen zin heb in commentaar. Mijn sikje is puur natuur, omdat ik voor de rest geen baardgroei heb.

Toen Zlatan nog bij Ajax speelde, had hij een heel andere look. In die zin zou je kunnen zeggen dat hij juist op mij probeert te lijken. Daarom zeg ik weleens voor de grap: eigenlijk ben ik de echte Zlatan.”

Julian Hollander, 18 jaar, student geneeskunde
Lijkt op: Matthijs de Ligt

Julian HollanderBeeld Alek Bruessing

“De eerste keer dat iemand me voor Matthijs de Ligt aanzag, was toen ik als maaltijdbezorger in Utrecht werkte. Ik stond voor de deur van een huis waar ik eten moest bezorgen toen iemand vanaf de overkant van de straat naar me schreeuwde: ‘Hé, Matthijs de Ligt!’ Hij was toen nog niet zo bekend als nu, maar sindsdien gebeurde het vaker. Mijn vader heeft een keer een foto bewerkt: de helft van mijn gezicht en de andere helft van Matthijs’ gezicht. Zelf vind ik de gelijkenissen best meevallen, waarschijnlijk omdat ik mezelf anders zie.

Toen ik in september begon met studeren in Amsterdam barstte de gekte pas echt los. Al snel ging het verhaal dat er een jongen rondliep die op De Ligt leek. Studiegenoten kwamen naar me toe en vroegen of ik met ze op de foto wilde. Op een gegeven moment vond ik het vervelend worden: ik ben gewoon Julian, niemand anders. Op een feestje maakt het me niet veel uit. Als tijdens de wekelijkse borrel van de studievereniging een Ajaxnummer klinkt, beginnen mensen meteen naar mij te wijzen en ‘De Ligt!’ te roepen. Dat is lachen. Vrienden zeggen weleens tegen me dat ik het moet uitbuiten bij de meisjes, maar daar ben ik niet zo van. Ik las een verhaal over de dubbelganger van Jaap Stam, dat hij werd gevraagd om bij kinderfeestjes langs te gaan en daar geld mee verdiende. Daar moet ik echt niet aan denken.

Samen met mijn moeder ga ik van jongs af aan naar alle thuiswedstrijden van FC Utrecht. Vroeger was ik fan van Dries Mertens. Nu heb ik niet echt meer een idool, maar ik houd De Ligt goed in de gaten. Via Ziggo Sport of YouTube kijk ik samenvattingen van wedstrijden terug voor het geval mensen me erover aanspreken. Het gebeurt regelmatig dat ze tegen me zeggen: ‘Wat een rare actie van Matthijs, hè?’ Inmiddels heb ik op de universiteit het verhaal opgehangen dat ik zijn neefje ben en dat mijn moeder de zus is van Matthijs’ vader, wat verklaart dat we niet dezelfde achternaam hebben. Als studiegenoten vragen of ik foto’s heb van het familieweekend, zeg ik dat Matthijs helaas moest voetballen.

Zelf heb ik tot mijn tiende gevoetbald, tot ik enkelproblemen kreeg. Daarna heb ik nog een tijdje aan wedstrijdzwemmen en atletiek gedaan. Ik gaf altijd honderd procent, heb wel eens kokhalzend over het hek langs de atletiekbaan gehangen. Dat fanatisme herken ik ook in Matthijs. Dit jaar wil ik me inschrijven bij een roeivereniging. Gewoon als Julian.”

Jeremy Vrede, 24 jaar, student ALO en consultant
Lijkt op: Virgil van Dijk

Jeremy VredeBeeld Alek Bruessing

“Laatst was ik bij de Primera om een pakket op te halen toen een man me heel verbaasd aankeek en vroeg: ‘Virgil?’ Ik antwoordde: ‘Nee vriend, wel bijna.’ Soms vind ik het leuk om er een beetje mee te dollen, maar over het algemeen zeg ik altijd direct dat ik Virgil van Dijk niet ben. Buiten het staartje om zie ik wel wat mensen bedoelen: de kaaklijn, de lippen. Mijn moeder heeft onze foto’s eens naast elkaar gelegd, toen was het goed te zien. We hebben ook allebei een spleetje tussen onze voortanden; dat van mij is iets groter dan dat van hem.

Toen Virgil bij Groningen en Southampton speelde kreeg ik al wel eens te horen dat we op elkaar lijken, maar na zijn grote transfer naar Liverpool en zijn rol bij het Nederlands elftal nam de aandacht toe. Sinds hij aanvoerder is, valt hij nog meer op. Wat dat betreft heb ik het goed getroffen. Virgil is een nuchtere, bescheiden jongen, die altijd een goed verhaal heeft. Echt een goed rolmodel voor jonge kinderen. Bij de uitreiking van de Gouden Bal bijvoorbeeld. Hoe hij Messi de prijs gunde, dat vond ik hartstikke mooi.

Twee jaar geleden ben ik van Utrecht naar Amsterdam verhuisd voor mijn studie en voor het voetbal. De trainer van het eerste elftal van Zeeburgia vroeg of ik daar wilde komen spelen. Ik was in de jeugd centrale verdediger, op mijn zestiende heb ik de switch gemaakt naar doelman. Zelfs in een keepersshirt associëren tegenstanders en supporters me met Virgil van Dijk. Dan hoor ik vanachter het doel: ‘Hé Virgil!’

In de winterstop vorig jaar gingen we met Zeeburgia op trainingskamp naar Dubai. Toen teamgenoten mij voor de grap gingen filmen, kwamen er allemaal Chinese toeristen op me af die een foto en een handtekening van me wilden. Zeeburgia en ik zijn dit seizoen uit elkaar gegaan omdat ik het te druk kreeg met mijn opleiding.

Ik loop stage bij College Zuid, ik geef er les aan jongeren die een sportopleiding doen. Als het niet lukt om een hele wedstrijd van Liverpool of het Nederlands elftal te zien, kijk ik altijd de samenvatting terug, want ik weet dat ik de volgende dag op school ondervraagd zal worden. Als ik de school binnenloop, beginnen de beveiligers al: ‘Hé Virgil, het is gister wat minder gegaan, hè?’ Ook voor de leerlingen ben ik Virgil, maar daar moet ik wel een beetje mee oppassen. Ik ben een docent, dus ik moet gewoon met meneer Vrede aangesproken worden, of bij mijn voornaam. Maar dan wel mijn echte.”

Tobias Siebinga, 18 jaar, student, Middelbare Hotelschool
Lijkt op: Frenkie de Jong

Tobias SiebingaBeeld Alek Bruessing

“Als iemand Frenkie roept, reageer ik daar net zo op als op mijn echte naam. Sommige medestudenten weten niet eens dat ik eigenlijk Tobias heet. Ik kom net terug van een stage bij een resort op Aruba. Daar dachten zowel Arubanen als veel gasten uit het buitenland dat ik familie van

Frenkie de Jong was. Een hele groep Venezolanen wilde zelfs met me op de foto. Mijn moeder zegt ook dat we wel een tweeling lijken. Als ik naar foto’s van hem kijk, zie ik dezelfde gezichtsvorm, dezelfde lach en hetzelfde haar. De laatste keer riep de kapper al toen ik binnenkwam: “Ha, een Frenkie de Jong-kapsel.” Maar ik heb mijn haar altijd in dit model gehad.

Het geeft me een apart gevoel dat mensen mij kennen en ik hen niet. Ik heb ooit eens gelezen dat iedereen zeven dubbelgangers op de wereld heeft. Wel bijzonder dat ik dan uitgerekend op een bekende voetballer lijk. Vrienden vragen wel eens of ik al die opmerkingen irritant vind, maar ik vind ze juist leuk. Bij de huldiging vorig jaar was het wel bizar. In de tram en in de metro op weg naar het Museumplein begonnen mensen me spontaan toe te zingen, ook al wisten ze natuurlijk dat de echte Frenkie gewoon op het podium zou staan. Dat zijn gekke dingen.

De eerste keer dat ik voor Frenkie werd aangezien, was in 2014. We verbleven toen met de familie op een camping in het noorden van Spanje. We gingen voetballen met een paar kinderen, ik had mijn Barcelonashirt aan. Een andere Nederlandse jongen zei tegen me dat ik op Frenkie de Jong leek. Ik had toen nog geen idee wie hij was. Ik googelde zijn naam en zag dat hij bij Jong Ajax zat. Later heb ik hem in de Arena zien spelen.

Ik ben al mijn hele leven fan van Ajax en ga vaak naar wedstrijden. Meestal ga ik met mijn vader, we zijn allebei lid van de Supportersvereniging Ajax. Ik heb drie voetbalshirts in mijn kast hangen: twee van Ajax en één van Barcelona. Dat is wel toevallig. In de Champions League heb ik Ajax twee keer tegen Barcelona zien spelen en ik ben ook twee keer in Camp Nou geweest, nog voordat Frenkie daar speelde. Ik vind Barcelona een goede club voor hem; ze spelen prachtig voetbal. Zijn transfer naar die club was wereldnieuws, dat merkte ik toen ook aan de reacties. Toen ik stage liep in een hotel ontmoette ik veel toeristen, vooral Spanjaarden. Hoorde ik mannen hun vrouw wijsmaken dat ik Frenkie was. Dat was lachen.

Helaas heb ik Frenkie nog nooit ontmoet, maar dat is wel een droom van me. Wie wil dat nou niet? Ik volg hem op Instagram, daar zie ik bijvoorbeeld in filmpjes dat hij met zijn vriendin op vakantie is. Misschien krijg ik ook wel zo’n knappe vriendin. Daar ga ik natuurlijk wel voor, haha.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden