PlusRecept van de dag

Hartige pompoentaart met ‘perfecte umamibommen’

Samuel Levie staat op de bres voor goed voedsel en zoekt de verhalen achter ons dagelijks eten.

Smulpaap Samuel LevieBeeld Mark van der Zouw

In een van mijn allereerste columns voor deze krant schreef ik over hoe ik in Calabrië cavia kreeg voorgeschoteld. Mijn verhaal kon rekenen op woede en dreigementen van lezers. Hoe kon ik het over mijn hart verkrijgen om me tegoed te doen aan zo’n lief pluizig beestje? Ik vond er het mijne van. Een lam of kip is ook schattig.

Op de agriturismo waar ze cavia’s fokten, werden ook tomaten gedroogd. Vlezige, druppelvormige en kleine, bijna zwarte tomaten, ter grootte van pruimen, lagen gehalveerd op grote rekken uitgespreid. In de ochtend werden we gewekt door een bries die vanaf de kust de geur van tomaten ons appartement in blies. Die wind in combinatie met de zon zorgde ervoor dat de tomaten in ongeveer een week ruim 80 procent van hun vocht verloren. Het resultaat was zowel zoet als hartig. De smaak en geur zullen me altijd bijblijven.

Deze week werd ik herinnerd aan mijn liefde voor lekkere zongedroogde tomaten. Ik at bij een Italiaan en op de bekende plank antipasti misti lagen naast de gesneden kaas en ingemaakte artisjok een paar gedroogde tomaten zoals je ze in Italië krijgt. Als gedroogd fruit, en niet verzopen in goedkope olie met rozemarijn en knoflook. Ik had in tijden niet zulke lekkere gedroogde tomaat gegeten. Alhoewel je er prima mee kunt koken, zullen de Nederlandse supermarktexemplaren altijd onder doen voor mijn vreugdevolle vakantieherinnering aan de zonne­badende Calabrische tomaten.

Ineens bedacht ik me dat ik nog een zak daarvan moest hebben liggen die ik meenam van de caviaboerderij. Ik spitte mijn keukenkasten uit en achterin stond inderdaad een grote pot verschrompelde, bijna zwartgekleurde tomaten. Zelfs na zeven jaar zijn die dingen nog goddelijk van smaak.

En omdat tomaten vooral gedroogd ware umamibommen zijn, vind ik ze de perfecte smaakmaker voor vegetarische gerechten – dus ook in deze pompoentaart.

Hartige pompoentaart

Ingrediënten

250 gr bloem
1 tl zout
125 gr koude boter in blokjes
1 ei
2-3 el koud water
500 gr oranje pompoen, grof geraspt
10 gedroogde tomaten, fijngesneden
1 grote ui, gesnipperd
1 teen knoflook, gehakt
10 salieblaadjes, fijngesneden
200 ml melk
4 eieren
100 gr kaas

Bereiding

Doe de bloem, zout, koude boter, ei en water in een keukenmachine. Laat even draaien en kneed dan met de hand tot een stevige bol. Pak in folie in en leg het deeg een uur in de koelkast. Rol het hierna dun uit. Houd wat achter de hand om een raster te maken.

Bak de ui en knoflook aan in olijfolie en voeg de pompoen, zongedroogde tomaat en salie na twee minuten toe. Bak tien minuten op laag vuur. Roer goed door. Vet een springvorm in en rol het deeg uit tot een halve cm dikte. Bekleed de vorm met het deeg, dek het af met bakpapier en giet hier droge bonen of rijst op. Bak het deeg 20 minuten blind.

Klop nu de eieren, melk en kaas en meng door het pompoenmengsel. Haal bakpapier met gewicht van het deeg en vul nu met het pompoenmengsel. Gebruik het overgebleven deeg om een raster over de taart te leggen. Als je dit met wat extra ei bestrijkt, kleurt het mooi. Bak de taart in 45 minuten af in een op 180 graden voorverwarmde oven.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden