Plus Mijn Amsterdam

Harmen van Straaten: ‘Amsterdam heeft geen mooie pleinen’

In de rubriek Mijn Amsterdam vertelt elke week een (on)bekende Amsterdammer over zijn of haar favoriete plekken in de stad. Deze week: Harmen van Straaten (61), schrijver en illustrator van kinderboeken.

‘Het Waterlooplein is saai, vies en ligt vol rotzooi. En kan dat stadhuis afgebroken worden?’ Beeld Lin Woldendorp

Eerste keer in Amsterdam

“Ik was vanuit Arnhem op excursie met de middelbare school naar het Rijksmuseum. Ik ben ertussenuit geglipt en met een vriend een drankje gaan drinken bij café Hans en Grietje. Ik vond het spannend en leuk, en ik wist zeker dat ik later in Amsterdam zou gaan wonen.”

Restaurant

“Het beste Thaise restaurant van Amsterdam is Krua Thai in de Staalstraat. Het eten is er niet zomaar lekker, maar erg verfijnd. Het is geen goedkoop restaurant voor een snelle maaltijd, maar een fijne plek voor een avond uit.”

Krua Thai in de Staalstraat. Beeld Lin Woldendorp

Theater

“De Kleine Komedie, een leuk theater dat jonge mensen een plek op het podium gunt. Dat kost moeite, en dat sponsor ik graag. Toen cultuursubsidies terugliepen kon je een theaterstoel ‘adopteren’. Het werd een stoel op rij 17.”

Uitgaan

“Ik ging vroeger vaak dansen. In Club NL, Westergasfabriek, De Kring, Winston Kingdom, Supperclub en als het écht laat werd San Francisco. Dat was een beetje tacky. Op een gegeven moment zag ik niemand van mijn eigen leeftijd, en vond ik het wel mooi geweest.”

Ergste horeca-ervaring

“Oef, dat zijn er zoveel. Dat ik bijvoorbeeld een tafel kreeg, recht voor een openstaande wc-deur. Of laatst: toen bestelde ik ergens aardbeienijs en kreeg ik kokosijs. ‘Tja, het aardbeienijs is even op,’ was het commentaar. Dat gebeurt echt alleen in Amsterdam. Ik heb het maar opgegeten.”

Dit kan veel beter

“Het Waterlooplein. Het is saai, vies en ligt vol rotzooi. Zo zonde. En kan dat stadhuis niet gewoon afgebroken worden? Dat we zeggen: ja, het was een mislukking, we breken het af en bouwen iets moois. Ik kan geen lelijker gebouw bedenken.”

Mijn buurt

“In 1998 kwam ik op de Nieuwmarkt wonen. Het was een superleuke plek, met veel eten op straat en het was lekker rommelig. Maar er waren ook junks die autospiegels gebruikten voor het spuiten in de nek. In de Lastagebuurt, waar ik nu woon, is het rustiger, maar er gebeurt nog steeds veel. Daar hou ik van.”

Mooiste herinnering

“Toen Nederland Europees kampioen werd in 1988. Ik stond in een café op het Leidseplein. Er was een enorme ontlading, en vuurwerk. Wát een feest. Het was als Koninginnedag in het kwadraat. Zoiets heb ik nooit meer gezien. Ineens was iedereen op straat en stonden overal biertaps buiten. Ik kwam pas acht uur ’s ochtends thuis.”

Mooiste standbeeld

“Het beeld van Wibaut, dat sinds kort in het midden van de Wibautstraat staat. De plaatsing werkt goed: het lijkt nu bijna een standbeeld van een communistisch staatsman op een grote weg in Berlijn.”

Het beeld van Wibaut op de Wibautstraat. Beeld Lin Woldendorp

Met pek en veren de stad uit

“Fietsers die bellen. Soms denk ik: jeetje, je belt al als er nog niks aan de hand is! Ik heb geen fietsbel en ik heb er ook nooit een nodig. Misschien ga ik gewoon niet zo hard. Ik ben oud hè, dan heb je niet zo’n haast.”

Mooiste plein

“Amsterdam heeft geen mooie pleinen. En wat de gemeente Amsterdam met het Meester Visserplein heeft uitgehaald is echt om te huilen. Voorheen had je prachtig uitzicht op de Portugese Synagoge, maar door die lelijke groene deksel op het plein zie je nog maar de helft. Echt schandalig.”

Mijn kapper

“De inloopkapper in de Utrechtsestraat. Daar staan gewoon drie dames te knippen en je kunt er geen afspraak maken. Ook niet als het Waldorf Astoria voor een belangrijke logé wil reserveren. Je gaat gewoon zitten en drinkt koffie met buurtgenoten tot je aan de beurt bent. Gezellig.”

De inloopkapper in de Utrechtsestraat Beeld Lin Woldendorp

Café

“Café De Gaeper in de Staalstraat. De bruine kroeg van Dennis, een echte Amsterdamse barkeeper. Ik kom er al twintig jaar, en onze praatjes gaan nog steeds nergens over.”

Café De Gaeper in de Staalstraat. Beeld Lin Woldendorp

Wil niet dood gevonden worden

“Op de kermis.”

Een avond stappen met

“Chantal Janzen. Laatst zag ik haar op tv logeren bij Willeke Alberti. Daar ging ze door alle kasten heen. Volgens mij vond ze alles lelijk. Ik denk dat ze geestig en ad rem is.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden