Smulpaap

Handenbrander met kikkererwt

Kookboekenschrijver Merijn Tol houdt van de Arabische en mediterrane keuken en eten dat mensen verbindt. Vandaag: Calentita of calentica

Merijn Tol Beeld Oof Verschuren

Vorige week schreef ik over gloeiendhete simit net uit de oven die in het Turks ook wel ‘handenbranders’ worden genoemd. En deze week kom ik ook uit bij iets met zo’n naam. Met veel namen voor hetzelfde: een dunne, pizza-achtige pannenkoek van kikkererwtenmeel, water, olijfolie en zout. In een dunne laag gebakken op een hete plaat bij voorkeur op een houtskoolvuur. Streetfood is het en je eet het heet, liefst uit een papieren wikkeltje.

In Noord-Marokko noemen ze het caliente (Spaans voor ‘warm’). In Algerije, waar het naar verluidt terecht is gekomen door de Spanjaarden, werd caliente verbasterd tot calentita, calentica of garantitta of zelfs el hami (vrij vertaald ook weer ‘de warme’). Maar in Nice heet het ­socca, in Genua farinata, en op Sardinië faina. En dat woord ging met immigranten mee naar Uruguay en Argentinië.

En dan vergeet ik bijna de zusjes panisse uit Ligurië en panelle uit Sicilië. Kleine gefrituurde blokjes of reepjes van een deeg van kikkererwtenmeel.

Deze internationale opsomming laat mij, en u hopelijk ook, gelijk zien waarom eten zo leuk is en waarom het ons zo veel leert. De kikkererwt komt van oorsprong uit het Midden-Oosten (een werkelijk stok- en stokoude erwt, mocht u denken dat hij trendy is) en reisde met de mensen mee. Zo werd de socca (om maar een van de vele ­namen te kiezen) geliefd in de mediterrane wereld.

Ik at hem vaak in Turijn, ook met zijn eigen lokale naam: belecàuda (vertaald als ‘mooi en warm’). Maar ook in ­Ligurië en in Nice, waar soccarestaurants bestaan, en in Oran in Algerije.

Het is een populaire snack. En terecht. Ik denk dat hij vaker op menukaarten zal gaan verschijnen. Het is de ideale basis voor heel veel heerlijks, net als een pizza. Een nieuwe trend. Toch hou het nog even bij traditie. Want ik heb een nieuwe obsessie voor een dikke smeuïge Algerijnse variant. Eentje met ei, La Vache Qui Rit (ja echt!), ­komijn en harissa. Zodat Algerije deze week, na alle protesten, ook nog met iets lekkers in het nieuws komt.

Calentita of calentica

Ingrediënten

200 g kikkererwtenmeel (natuurwinkel of supermarkt)

1 ei

75 ml olijfolie

3 porties La Vache Qui Rit (volvet)

gemalen komijnpoeder

harissa

Bereiding

Meng het kikkererwtenmeel met een garde met een liter water en breng op smaak met zout. Klop het ei los. Meng het eiwit met de olijfolie en mix ook de La Vache Qui Ritkaas erdoor (je kunt er ook een mixer voor gebruiken). Laat het mengsel daarna een uurtje afgedekt staan.

Neem een grote, wijde ovenschaal, vet die in met olijfolie en schenk het mengsel erin (maximaal twee cm dik) of verdeel over twee schalen. Verhit de oven op 200 ºC en bak de ca­lentica 25-30 minuten en de laatste 5 minuten onder de grill. ­Bestrooi met komijn, en geef er harissa en lekker brood bij. Eet met uw handen! 

Calentita of calentica

Ingrediënten

Bereiding

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden