PlusExclusief

Haar enige eis: een kamer van minstens 12 vierkante meter – het werden er 13, met badkamer en suite

Loren Snel. Beeld Jakob van Vliet
Loren Snel.Beeld Jakob van Vliet

De zoektocht naar een huis vergt geld, geduld en incasseringsvermogen. In een nieuwe serie gaat Het Parool op onderzoek uit. Met welke dromen begonnen huizenjagers en welke zijn daar nog van over? Loren Snel (29) was blij dat ze van een piepklein kamertje in De Pijp kon verhuizen naar een gedeeld huurappartement op Cruquiuseiland.

Kim van der Meulen

Een betaalbare huurwoning ­vinden in Amsterdam is geen makkelijke opgave, weet schrijver Loren Snel (29). Zeker als je die moet zoeken vanuit het buitenland. Toen ze in 2019 naar de stad terugkeerde, na acht maanden in ­Berlijn te hebben gewoond, was ze dan ook blij dat haar zus voorstelde om samen iets te huren. “Zij vond via via een huurhuis in De Pijp, tegenover café Krull. Dat telde maar 53 vierkante meter en was eigenlijk bedoeld voor één persoon, maar wij mochten er met z’n tweeën in.” Het leek Snel ideaal: het zou een zoektocht schelen. “We spraken af dat ik het kleine kamertje van 7 vierkante meter aan de achterzijde van het huis nam.” Die paste precies binnen haar budget van 700 euro inclusief.

Dubbele burn-out

Ruim anderhalf jaar huurde Snel de kamer, waar net een bed in paste. “Met de woning zelf was niets mis: we woonden aan het Sarphatipark, waar ik op uitkeek vanuit de huiskamer. Maar in coronatijd was het een uitdaging om zo weinig eigen ruimte te hebben. We zaten opgehokt. Zeker toen mijn langeafstandsrelatie uitging en ik niet meer af en toe ergens anders kon slapen. Uiteindelijk liep de emmer over: ik kreeg een burn-out en mijn zus een terugval van haar eerdere burn-out. We besloten beiden op zoek te gaan naar een nieuwe plek.”

Snel wilde zonder huisgenoten wonen, maar een particuliere huurwoning binnen haar budget vond ze niet. Daarom ging ze op zoek naar een potentiële huisgenoot én een huis. Haar enige eis: een kamer van minstens 12 vierkante meter. “Ik wilde in een eigen kamer achter mijn bureau kunnen zitten om te schrijven.”

Snel stond niet ingeschreven bij Woningnet en was dus aangewezen op commerciële partijen. “Ik sloot allemaal dure maandabonnementen af bij verhuurwebsites, in de hoop dat ik eens als eerste – of überhaupt – een appartement mocht bezichtigen. Intussen vond ik een huis­genoot: de broer van een kennis, die ook hard op zoek was. We hadden in drie weken tijd vijf bezichtigingen. Soms ging ik alleen, soms gingen we samen – we ­hebben zelfs een keer gezegd dat we een koppel waren, in de hoop meer kans te maken. Maar steeds werden we het niet. Het maakte me verdrietig om te zien hoeveel mensen op een bezichtiging afkomen, ook al is een huis in slechte staat.”

Net toen Snel zich erop instelde dat het een lang en moeilijk proces zou worden, hoorde haar huisgenoot dat de inschrijvingen voor Cruquius 2.2 C waren geopend, een nieuwbouwproject van Amvest op Cruquiuseiland. “Een gouden vondst. We schreven ons in en werden ingeloot. Ik heb me meteen uitgeschreven bij al die shady sites.”

Ze mochten zelfs kiezen welke woning ze wilden: het werd een appartement van 73 vierkante meter op de tweede verdieping, met een hoekbalkon op het zuiden en westen. “Ik heb nu een kamer van 13 vierkante meter met een ­badkamer en suite. De buurt is rustig en toch centraal: ik ben zo bij de pont naar Noord – sinds mijn burn-out zorg ik op woensdag voor Barry en Rosita, de ­varkens van de Verbroeder­IJ. Ik heb echt geluk gehad. Het voelt ook geprivilegieerd, want ik weet hoe moeilijk het voor veel mensen is om iets te ­vinden.”

Hoge huur

Het enige nadeel: de huur bedraagt zo’n 900 euro inclusief. “Ik betaal meer dan in De Pijp, maar daar krijg ik een mooie, moderne woning voor terug,” zegt Snel. “Al vind ik het wel verdrietig dat ik elke maand zoveel geld aan huur weggooi. Vrienden die in een appartement wonen dat hun ouders voor ze hebben gekocht, kan ik weleens benijden. De helft van mijn inkomen gaat op aan huur, dus sparen voor een koopwoning zit er niet in. Ik moet nog uitzoeken of ik in aanmerking kom voor huursubsidie; daar zou ik graag gebruik van maken. Als ik erover nadenk hoeveel mensen geen huis kunnen kopen of belachelijk veel huur betalen, word ik echt nukkig. Daarom heb ik meegedaan aan het Woonprotest. Ik hoop echt dat er iets verandert.”

Wie Loren Snel (29), schrijver
Woonde in een kamer aan het Sarphatipark (7 m²)
Huurt een appartement op Cruquiuseiland (73 m²), voor €900 inclusief

Wooncarrière

2017 Zuid
2018 Oud-Oost
2019 De Pijp
2021 Cruquiuseiland

null Beeld Laura van der Bijl
Beeld Laura van der Bijl
De dertien vierkante meter van Loren Snel. Beeld Jakob van Vliet
De dertien vierkante meter van Loren Snel.Beeld Jakob van Vliet
De gezamenlijke woonkamer in het appartement.  Beeld Jakob van Vliet
De gezamenlijke woonkamer in het appartement.Beeld Jakob van Vliet
De keuken in het appartement. Beeld Jakob van Vliet
De keuken in het appartement.Beeld Jakob van Vliet

Huizenjachttip

“Laat zoveel mogelijk mensen weten dat je een woning zoekt, ook op sociale media. Iemand die jou kent is eerder geneigd je te helpen dan een instantie of een advertentiewebsite waarvoor je vijftig euro per maand betaalt.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden