Recept van de dag

Granita van vlierbessen en vlierbloesem

Kookboekenschrijver Merijn Tol houdt van de Arabische en mediterrane keuken en eten dat mensen verbindt. 

Beeld Oof Verschuren

Ik weet nog goed hoe ik het leuk maar vooral ­gênant vond als ik vroeger als kind vlierbessen moest plukken met mijn moeder. Bij voorkeur langs het fietspad waar mensen langskwamen; dat was het allerergste. Of als ik weer eens verse peterselie of pepermunt uit de tuin moest knippen, dan schaamde ik me ook. Want dat deed niemand.

Maar nu is dit alles in en dus leuk. Ik bedoel maar: gêne en schaamte hangen kennelijk vooral af van de context en hoe je jezelf daarin ziet. Toen was wildplukken niet hip en verse kruiden waren raar. En dus schaamde ik me. Op datzelfde ben ik nu trots. Want de context veranderde: tegenwoordig pluk ik me helemaal ongans.

Eerlijk gezegd zijn die vlierbessen nog steeds niet mijn favoriet. Vlierbloesem daarentegen wel. Maar dat die vlierbessen een ontwikkeling hebben doorgemaakt, is ­zeker. Op onze dranktafel staat nu een fles met een hippe vlierbessenlikeur die met tonic en wat ijs (en misschien een scheutje rozenwater) echt wel te gek smaakt.

Verder gaat mijn eetschaamte niet. Geen guilty pleasures voor mij. Nigella Lawson brak er al een lans voor, want waarom zou je je in hemelsnaam schuldig voelen over iets wat lekker is? Dat is dan dubbel slecht voor je, want je brein heeft genoeg invloed op je lichaam. Ik geniet liever met volle teugen van wat ik eet. En dan daarna hou ik me weer even in (of niet).

Toen ik een keer op Sicilië was met vriendin R. (die net zoals ik over eten schrijft, in Italië) en ze me naar haar ­favoriete granita-ijssalon bracht, aten we acht granita’s achter elkaar. Moerbeien, mandarijn, pistache, noem maar op. En we voelden ons niet schuldig, nee, we genoten volop. Nog steeds geniet ik van de herinnering. Dat geldt voor elk ijsje – of twee – dat ik in Amsterdam eet bij mijn favoriete ijssalon om de hoek: het bezorgt me een ­geluksmoment. Alleen eten dat zonder respect is ­gemaakt, verdient schaamte.

Vlierbessen- en vlierbloesemgranita


Ingrediënten
(voor 3-4 personen)
400 ml vlierbessensap (kant-en-klaar, Schulp)
eventueel een scheut vlierbessenlikeur
80 g suiker
sap van ½ citroen
vlierbloesemsiroop (kant-en-klaar)
150 ml slagroom

Bereiding
Doe het vlierbessensap en eventueel de vlierbessenlikeur met de suiker en het citroensap in een steelpan en breng aan de kook tot de suiker opgelost is. Laat afkoelen. Maak een extra zoete vlierbloesemlimonade (zo’n 400 ml) met de siroop. Doe beide sappen in een aparte diepvriesbak en zet 4 uur in de vriezer. Roer ze om het halfuur of uur goed los met een vork tot de gewenste structuur. Klop de slagroom (zonder suiker) lobbig. Eet de granita met een lik dikke room en geniet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden